Ægir - 01.10.1917, Side 22

154
ÆGIR
atvik þetta varð, þá hefði enginn verið í
efa um, að skipið annað hvort hefði
verið skotið skeyti eða lent á tundur-
duíli. Menn, sem eru að vakna, heyra
hvell, lúka springur upp úr gólfi og sjór-
inn streymir inn, og óreynt enn, hvern-
ig sprengingin heyrist þegar hún verður
í jafnmiklu og þjettu tré og hér var fyrir.
Sjórétturinn mun ekki heldur skilja
hvernig á slysi þessu stendur, og frekari
upplýsingar en komnar eru fram, eru
ekki fáanlegar, en atvik þetta er þó þess
eðlis, að sjófarendur ættu að gæta allrar
varúðar og ekki halda það, að það geti
aldrei komið fyi’ir, að eitthvað af þeim
fjölda tundurduíla, sem í sjóinn hafa ver-
ið látin síðan ófi'iðurinn hófst, geti eigi
rekið hér upp undir landið og orðið á
vegi skipa.
Heima.
Yélbátnr ferst.
Talið er vist að vélbáturinn »Trausti«
eign þi’iggja manna hér í bænum, hafi
farist í noi’ðanveðrinu mikla, sem geis-
aði fyrri hluta þessa mánaðar. Hann fór
frá Kálfhamarsvik 1. þ. m. kl. 5 að kvöldi;
en nóttina eftir skall veði’ið á. Hefir síð-
an ekkert til hans spurst. Eigendurnir
hafa í gær snúið sér til bæjarfógetans
hér í bænum, sem hafði lögskráð skips-
höfnina, og tjáð honum, að þeir væru
vonlausir um, að bátui’inn hefði kom-
ist af.
Mennirnir á bátnum voru þessir:
1. Skipstjóri Aðalbjörn Bjarnason ætt-
aður af Vesturlandi, síðast á Óðinsgötu
1 hér í bænum, ógiftur maður.
2. Stýrimaður Þorsteinn Ólafsson, ó-
giftur, Lindargötu 18.
3. Vélstjóri Valgeir Guðbjarnai’son,
Þingholtsslræti 8, lætur eftir sig ekkju og
þrjú börn, óuppkomin. Ekkjan heilsu-
lítil og fátæk. Fjölskyldan kynjuð vestan
úr Ólafsvík.
4. Pétur Ásbjarnai’son, Rauðai’árst. 9,
ógiftur, um tvítugt.
5. Guðjón Björn Ásmundsson, ógiftur,
um tvítugt, frá Brekku i Mjóafirði. Á
þar móðir á lífi.
Allir voru mennirnir ungir og mann-
vænlegir, og að þeim öllum hin mesta
eftirsjá.
Sagt er, að farþegar hafi verið á bátn-
um, auk skipshafnarinnar; en alt er það
óljóst, hve margir eða hverjir það hafa
verið. (»Morgunblaðið«).
Hrakningar.
Það sem af er þessum mánuði hafa
gengið hinir mestu rosar. Hann bjrrjaði
með aftakaveðrinu, sem »Trausti« mun
hafa farist i og við mörgum slysum hefir
legið á sjó, þótt ekki hafi fleiri skiptjón
orðið, að menn hér vita.
Mótorbátar eru einatt á ferðum í hin-
um og þessum erindum og þessi tími
árs ótryggur til slíkra ferðalaga, einkum
þó þar, sem hvergi er afdreps að leita.
Hrakningar hafa ýmsir orðið og föstu-
daginn liinn 19. þ. m. lá við stórtjóni i
Garðinum og er svo skýrt frá því:
»Á föstudagsmorguninn 19. þ. m. reru
allir bátar úr Garðinum til fiskjar. Skall
á þá suðaustan rok úti á miðum og náðu
sex bátar eigi landi — fjórir smábátar,
áttæringur og sexæringur. Sást það til
þeirra úr landi, að þá hrakti undan veðr-
inu. Var þá símað til Keflavíkur og tveir
vélbátar fengnir þar, til þess að fara á
móti bátunum og bjarga þeim. Vélbát-
arnir hittu fyrst áttæringinn. Hafði hann
þá bjargað mönnunum af einum smá-