Ægir - 01.04.1942, Qupperneq 12

98
Æ G I R
í veg' fyrir rauða í verkuðum fiski, með
því að fylgja eftirfarandi reglum:
Hvolfa fiskinum i seilingarháa, meters-
breiða stakka með snarhallandi yfir-
borði. Umstakka á sama liátt áður en
kevrt cr út. IJað er á við góðan þurrkdag.
Fyrir alla muni, taka seinl saman, betra
að fá sporða svarta af náttfalli en fisk-
inn lieitan i stakk. Nota aðeins hreinl
salt í fiskinn eftir vaskið.
Þess ber að gæta, að fiskur pressast
ekki að gagni eftir að hann er kominn í
þurrk og væta sú, er geymist undir dálk-
inum og veldur rauða, næst ekki úr með
öðru móti cn fylgja ofangreindum regl-
um. Uppgufun úr fiski heldur áfram
meðan hann er að kólna, maður rænir
hann því þurrki og' biður heim vaxtar-
skilyrðum fyrir rauða og' jarðslaga, með
])ví að taka hann saman heitan.
Byrgja skal glugga í fiskhúsum, þegar
sól er á lofti og heilt i veðri, en opna
hurðir og glugga, þegar loft er rakalaust
og kalt. Það er sjálfskaparvífi að
skemma fisk í meðförum.
Ég' hef fengið að lesa framanritaða
grein Þórðar Benediktssonar, áður en
hún fór i prentun. Hún fjallar um sama
efni og ég hef verið að fásl við að und-
anförnu, rauða i saltfiski. Það er gott,
að eftirtektarsamur maður staðfesíir
það, sem ég hef haldið fram: að skortur
á raka sé góð vörn gegn rauða, því or-
sökin lil þess, að rauði kom fram í fiski
formannsins, en ekki i fiski Guðlaug's,
virðist hafa verið sú, að fiskur G. var fvrr
laus við rakann. Aðalatriði rauðavarna
er þó að verjast þvi, að fiskurinn liggi
heitur í stökkum, og það er því i fullu
samræmi við mína reynslu, að jafnan
verði að forðast að taka fisk saman heit-
an, ekki einungis vegna rauða eða jarð-
slaga heldur líka til þess að liinn verk-
aði fiskur verði haldgóður í gevmslu og
hvítur.
í umburðarhréfi, er ég sendi fiskfram-
leiðendum á Austurlandi fyrir 15 árum
(20. apríl 1926), hvatti ég menn til að
umstafla fiskinum jafnan eftir að hann
hefði slaðið í sjóstafla (þ. e. þvegnum
stafla) og hætti þessu við: „Glöggir
menn telja, að fiskurinn þorni eins vel
við uinstöfliin í sjóstafla og nokkra stöðu
á eftir, eins og breiðslu heilan dag. Hér
er þvi hæði um vinnusparnað og betri
verkun að ræða.“
Yfir höfuð er grein Þórðar góðar hend-
ingar frá reyndum manni, og vildi ég
hvetja aðra slíka menn til þess að fara
að hans dæmi og skýra frá verkunar-
atriðum, scm þeim finnst að eigi að
leggja áherzlu á og sem að haldi gætu
komið. Saltfiskverkun er að vísu ekki
ofarlega á haugi nú, en að því kann að
koma, að okkur ríði á að geta staðist
samkeppni í þeirri framleiðslu, og þá er
gott að eiga kost á að vclja og hafna um
verkunaratriði, sem mönnum eru ekki
nógu ljós áður.
Sveinn Arnason.
Leiðréttingar.
í frásögninni :if aðalfundi Sölusambandsins,
í síðasta blaði, liafði misritazt föðurnafn eins
þeirra, er kosinn var i nefnd þá, er þar var
frá sagt. Stóð Hermann Eyjólfsson, en átti að
vera Hermann Vilhjálmsson. — há höfðu í
sambandi við frásögnina frá Fiskiþinginu,
fallið niður nöfn fulltrúanna i Sunnlendinga-
fjórðungi, en þeir voru: Einar (i. Sigurðsson,
útgerðarmaður i Keflavik og Gísli Sighvatsson,
útgerðarmaður í Garði. — Eru hlutaðeigendur
beðnir velvirðingar á þessum mistökum.