Alþýðumaðurinn

Tölublað

Alþýðumaðurinn - 24.10.1933, Blaðsíða 2

Alþýðumaðurinn - 24.10.1933, Blaðsíða 2
AíÞtU&U&XMBm B. S. A. - Sími 9. Fyrir Iveim árum knúðu foringjar verkalýðsins ríkisstjórnina til að minka sendingu vína til útsölunnar á ísafirði um 2/3- Samtímis voru sett reglugerðarákvæði um það að vínbúðin skyldi ekki vera opin nema mjög takmarkaðan tíma í viku hverri. Þetta hafði þau áhrif, að daglegur drykkjuskapur hvarf algerlega úr sögunni. Drykkjuósómanum var aflétt Fólkið kann að meta þétta og vill enga aðra breytingu en þá algert bann- Parna er glöggt dæmi þess hvað velvilji og vit forráða- mannanna getur gott gert, og stutt gott málefni til heilla og heiðurs fyrir borgarana. Og framkoma ís- firðinga fyr og nú sýnir líka hvern- ig á að styðja og vernda bann- lögin. Andbanningar þykjast eiga fullan sigur vísan í rnálinu. »Reykjavíkur- valdið«, með áfengisauðvald og erlenda ómenningu að baki, hefir snúist í lið með þeim. Sveitafólkið situr hjá. Skynjar ekki hættuna. Enda gert svo óhægt fyrir um at- kvæðagreiðsluna, sem framast má verða. — Þegar það var lagt fyrir (.jóðina 1908 að skera úr því hvort hún vildi gera Bakkus útlægan eða ekki, lá þetta mál beint fyrir. Æskti þjóð- in áfengisbanns, átti hún að fá það. Nú veit þjóðin eiginlega ekki um hvað er beðið. Atkvæðagreiðslan er skrípaleikur. Hvað kemur ef bannið verður afnumið? Hvaða tillit tekur Alþingi tiíiat- kvæðagreiðslu, sem er engin mynd af þjððarviljanum í heild? Ætlar »Framsókn« ,að beygja sig fyrir Reykjavíkurvaldinu, sem hún hefir verið að hræða bændurna á í mörg ár? Hvað gera þeir háu herrar, and- banningarnir, sem undanfarið hafa verið að hálofa bindindisstarfsemi? Ætla þeir að gerast bindindis- menn sjálfir og fá aðra lil að ger- ast það? Svars við öllu þessu mun verða krafist, og ekki er ólíklegt að til al- varlegra átaka muni draga víða um land, ef beita á þjóðina þrælatökum samviskulausra þjóðníðinga, hverra erinda höfðingjavald landsins hefir verið að ganga undanfarið. Ójjrifaverkin. (Niöurl.). Síöast í yfirlysingu sinni segja þessar 6 stúlkur að form. »Óskar* hafi sagt þeim ósatt um hvað í yfirlýsingunni vœri. Með þessu er líklega þessari deilu lokið, í bili að minsta kosti. Af um 120 stúlkum, sem Samvinnufélag ísfirðinga haíði í vinnu í sumar á Siglufirði, og allar mótmæltu lygum Verklýðsblaðsins á félagið, og fram- kvæmdastjórn þess, (F. J.) gátu kommúuistarnir vélað 10 til að skrifa undir hjá sér, og notuðu svo nöfn þeirra á svo svínslegan hátt, að 6 af þessum 10 hafa séð sig knúðar til að fletta ofan af svívirö- ingunni, þrátt fyrir það, að þaö hlýt- ur að vera þeim ógeðfelt aö verða að kannast við, að þær hafi um tíma verið leiksoppar í höndum kommún- istanna.1 Að þessu máli loknu eru það því 116 stúlkur, sem standa með Finni Jónss^mi, en 4 með kommúnistum. Hefir þetta farið að vonum og veröleikum. Nú munu efalaust ýmsir spyrja, af hverju þessi oísókn á hendur Finni Jónssyni stafi, og hvers vegna er lagt út í svo tvísýnan leik, sem þennan, sem svo endar með alger- um ósigri ofsóknarliðsins. — Þeir, sem þekkja stefnuskrá kommúnista- flokksins, fyrirskipanir hans til með- limanna og innræti foringjanna, eru ekki í neinum vandræöum meö að átta sig á hlutunum. í augum, og samkvæmt kenning- um, kommúnista, er Finnur Jónsson einn mesti syndaselur landsins. Ber ýmislegt til þess. Fyrst það, að hann veitir forstöðu stærsta atvinnu- fyrirtæki verkaiyðsins í landi hér S. í. og ferst það svo vel, að félag- ið eflist og færir út kvíarnar með hverju ári, Það má syo sem geta nærri hvernig það h'tui út í augunœ þeirra, sem prédika (og trúa því líklega) að sulturinn, sundrungin, úrræðaleysið og hatrið séu bestu kennarar verkaiyðsins, að honum sé hjálpað tii að bjarga sér sjálfur, þegar aðrir gera það ekki. Sam- vinnufélag ísfirðinga veitti um 400 manns sumaratvinnu þetta ár, og hana góða. Kommúnistarnir hafa oft ilskast út af minna en þetta er, og innræti foringjanna grípur til rægitungunnar, þess vopnsins, sem altaf er við hendina og þeir hafa mesta æfingu í að beita. í ööru lagi var Samvinnuíélagið og Finnur Jóns- son heldur slæmur þröskuldur í vegi fyrir þeim »stéttvísu« á Siglufirði í sumar. Eins og kunnugt er, tóku »komm- ar« völdin í Verkamannufél. Siglu- íjarðar í fyrravetur. Nú þurfti að sj-na yfirburði þeírra »stéttvísu« yfir >krötunum«, en verkefnin vantaði. Þótt Verklýðsblaðið sé af og til að tala um »hina sigursælu baráttu« Siglufjarðar-»kommanna«, er sann- leikurinn sá að allt þeirra starf hefir verið samhangandi keðja af ósigr- um. Þeir töpuðu verksmiðjudeil- unni svo greinilega, aö þeir urðu að ganga að því, sem verksmiðiu- stjórnin vildi góðfúslega láta af hendi. Deilan út af »hvítliðanum« fór engu betur, enda vitanlegt afr þetta hvorutveggja var hafið aí »kommunum« til þess eins að koma illindum af stað, en ekki til gagns. fyrir verkalj-ðinn. Eina vonin um verulegan »hasar« var tengd við verkakvennataxtann, þvi móti hon- um mynduöu atvinnurekendur sam- tök sín á milli. En jnú deila vanst fyrir atbeina Verkakvennafél. Siglu- fjarðar, og mikið vegna þess að- Finnur ]ónsson, sem hafði yfir aö ráða stærstu sildarstöðinni, stóð með verkakonunum gegn atvinnurekend- unum, sem vildu lækka kaupið. — Málið vanst illindalaust og til gagns fyrir verkalýðinn. - >Kommarnir« voru látnir standa álengdar ogiengu hvorki að sýna »stéttYísina« eða láta verkakonurnar tapa málinu. P"að var engin von til að þeir gætu fyrirgefið Finni þennan stuðning v;ð' verkaiýðinn.

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.