Alþýðumaðurinn


Alþýðumaðurinn - 09.01.1945, Blaðsíða 1

Alþýðumaðurinn - 09.01.1945, Blaðsíða 1
w ALÞYflU XV. árg. \ Þriðjudaginn 9. Janúar 1945 2. tbl. Stúrkaupmenn í Reykavík uppvísir að stúrkostlegum verðlagsbrotum Hafa, að því er sýnt er, látið umboðsmenn sína í Ameríku leggja meira á vöruna en heimilt var vegna kostnaðar þar vestra, og hafa svo lagt fullt á hana þegar hingað kom. Verðlagsstjóri hefir átt í stímabraki við þessa menn síðan hann tók til starfa, en fyrverandi ríkisstjórn virðist hafa dregið úr framkvæmdum. Nú hafa tvö heildsölufirmu verið kcerð fyrir verðlagsbrot og von á meira af þessii tagi á nœstunni. Milli jóla og nýárs barst sú fregn liingað frá höfuðstaðnum, að þar væri í uppsiglingu víðtækt verð- lagsbrotamál, sem stór hluti heild- sala í Reykjavík væri bendlaður við. Vakti fregnin þegar mikla at- hygii. Og ekki minkaði hún við það að strax á eftir fregnaðist að kær- ur væru fram komnar á hendur tveim heildsölufirmum, og engu væri líkari en að samtök hefðu átt sér stað um þenna verknað. Nú hafa borist hingað blöð frá Reykjavík, sem flytja bráða- Lyrgðaskýrslu verðlagsstjóra og Viðskiftaráðs um málið. Fer það hér á eftir: Greinargerð Viðskiftaráðs. „Þegar sú breyting var gerð á verðlagseftirlitinu snemma á árinu 1943, að það var fengið í hendur Viðskiftaráðinu og sérstakur verð- lagsstjóri var skipaður, höfðu ýms fyrirtæki í Reykjavík umboðsmenn eða útibú í Bandaríkjunum til þess að annast vörukaup fyrir sig, auk þess sem nokkrir íslenskir ríkis- borgarar höfðu sest þar að til að kaupa vörur fyrir íslensk fyrirtæki. I gildandi verðlagsákvæðum voru engin hámarksákvæði um umboðs- laun slíkra aðila. Eitt af fyrstu verkum Viðskifta- ráðsins og verðlagsstjóra var að endurskoða hinar almennu reglur um verðlagningu vara. Hálfum mánuði éftir að ráðið var fullskip- að til þess að fjalla um verðlags- mál, gaf það út nýjar verðlagn- ingareglur, og var þar m. a. ákveð- ið, að fyrirtæki, sem hefðu umboðs- menn eða útibú erlendis, mættu ekki reikna þeim meira en 5% í umboðslaun. Þegar á fyrstu fundum ráðsins var og um það rætt og það fyrirhugað, að gefa út reglur um, að verðlagning vöru skyldi aldrei byggð á reikningum (faktúrum) íslenskra ríkisborgara í Ameríku, eða á reikningum ame- rískra fyrirtækja, se'm íslenskir rík- isborgarar störfuðu við vegna við- skipta v'ið Island eða gildar líkur væru fyrir að stæðu í hagsmuna- sambandi við íslenska innflytjend- ur. Þar sem hér var um sérstaklega þýðingarmikið nýmæli að ræða, taldi ráðið ekki rétt að gera um það ályktun án þess að fá um þáð um- sögn ríkisstjórnarinnar. Að lokinni athugun í málinu taldi hún Við- skiptaráðinu ekki heimilt að gefa út fyrirmæli um, að neita að taka gilda reikninga frá amerískum fyr- irtækjum, jafnvel þótt íslenskir borgarar störfuðu við þau vegna viðskipta við Island. Að öðru leyti hafði hún ekkert við fyrirhugaða ráðstöfun að athuga. Eftirlit með því, hvort fyrirmæl- 'um um að reikna umboðsmönnum í Ameríku aðeins 5% væri hlýtt, var að ýmsu leyti mjög erfitt, enda höfðu ýmis fyrirtæki erlenda um- boðsmenn. Var þó á ýmsan hátt reynt að fylgjast með þessu m. a. með því að athuga, hvort sambæri- legar vörur væru dýrari hjá þeim, sem hefðu fasta umboðsmenn í Bandaríkjunum, en öðrum. Kom í ýmsum tiifellum í ljós, að svo virtist þótt ógjörningur væri að færa sönnur á, hver sökin kynni að vera. I September 1943 komst verð- lagseftirlitið svo að raun um mjög gildar líkur fyrir því, að ákveðið fyrirtæki í Reykjavík léti útibú sitt reikna sér hærri umboðslaun en heimilt er. Var nú hafin víðtækur undirbúningur að rannsókn þessa máls, m. a. með aðstoð ræðismanns

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.