Víðir


Víðir - 15.09.1934, Blaðsíða 1

Víðir - 15.09.1934, Blaðsíða 1
¦VI. árg. Vestmannaeyjuin, 15. september 1934 26. tbl. I tielgi S. Stud. Fæddur 8. mars 1914. - jur. Dáínn 8,sept. 1934. Sá sorglegi atbuiður skeði hér s. J. la-ugardag kl. um 2x/e e- h-, að ' þesði ungi stúdent drukknaði við sýðrl Hafuargarðinn hér. Skall á' hann sjór þar sem haiin var staddur á vestri btun garðs- ins og skolaði honum í- sjóinrí. Hefir hann druknað rétt á eít- ir.' — Hann var sonur merkishjón- auna Sigfúsár V. Schevings og koríu hans Sessalju Sigurðardóttur." Hugur Hólga sál. hnéygðist snemma til náms, enda hafði hann námsgáfur góðar. Fyrst í stað stundaöi hann nám hér heima, en fór 1930 til Reykjauíkur og lauk þa¥ gagtríiæðapióft við Mentaskól- ann, stundaði hann síðan náinið áfram uns hann lauk stúdents- piófi við sama skóla 1933, en þá innritaðist hann í Jagadeild Há- skóla íslands. Hélgi sál. var hvers manns hugljúfi, þeirra sem honurri kynt- ust. ðllum þeim sem bindindi unna'og".'þéktu hið mikla; starf; hans í þágu biudindismálaöha, mun nú þykjá skarð fyrir skildí. Hanrí ásamt fleirum átti frumkvæðið að því að stöfnuð voru bindindisfélög í skólum landsins, vár hann'for'- seti í Samb. Bindindisfélága iskól- uoi landsins. ' Mikill áhugi og dugnaður éirí- keqdi hann í hverjn því mále'fnij sem hann tók fy'rir, og má' segja að þar hafi hugur fylgt málí. ''': Sár söknuður er kveðinn áð foreldrum Og ættingjum þessatm'ga efnismanns. Eyjarnar éiga þar*1^ baki áð sjá einu efnilégastp,' urig'-'5 ménni sínu, sem líklegur'vár tilr þess að vinna mörg sóniaverk; hvar' sem haun steig fæti. Þö dauðinu sé á hverju strái finst möniium' hanh þó fjarri, þegár blómi og vöxtur er fiamundan. ftó allir menn seu og hafi verið dauðlegir frá fyrstu tíð, og verði AUGLÝSIÐ 1 VÍÐI svo efthleiðis, þó það hljót.i að vera á allra vitorði, verður sökn-i uðurinn sárastur þegár hann ræðst a vöxtinn, sem er á þroskaskeiði og lofar miklum þroska og full- komnun. Helgi var öllum harmdauði, sem honvim kyntust. „Fljúgðu á vængjum morgunroðans, meira að starfa guðs í geimi." Ó. Síldveiði beitusíld. Það er mál hinna kunnugustu manna hór, einkum sjómanna, að jafnvel á hverju súmri myndi hægt að veiða hér mikið ái síld, en ált að" þessu hefir það reýhst gagnlaust að heita má. Á þessu sumri hefir' oft verið fult a'f "sild hér á Víkinríi, að hún hafi einnig verið til og frá út om hafið, þarf ekki að wfa. Þeir, sem sigla hér austur um sjó, bæði á flutningaskipum óg fiskiskipum, segjast sjaldan íara svo um að' þeir ekki verðí varir við síld einhvernstaðar miJli Dyr- hólaeyjar'og Vestmanhaöyja. Nú er það sannað með vitnis'- burði "þéir'ra manna, sem gott vif, hafa á síld, að oft só hór allmikið áf þeirri sild, sem dýiust er á markáðnum. Fyrir nokkíum árum var hér á feið nörskur sildavspiíkúlant maður, sem mikið hefir fengist við sildar- kaup á Siglufirði á sumrin. Einínitt daginn, sem hann var staddur hér, var fult áf síld hér' á Víkinui, og einhver kom með mikið i land, en gat ekki annað við aflann gert en saltað litið eitt 'v til skepnufóðurs. Þegar maðurinn tkom noiður á Siglufjörð, hristi hann höfuðið yfir þessum mistök- l'.uin Eyjamanna, að láta sér ekki I? verða meira úr jafn ágætum afla. ]L|; ,Sama árið veiddist talsvert af í samskonar sild inni í.JökulíjörSum við ísafjarðardjúp, og var söltuð til útflutnings og verðið a henni var kr. 80 tunnan, eða næstum helmingi hærra en á norðlenskri hafsild, . ;. Þá má svo sem nævri geta hvort síld sú, sem veiðist-- hér , í ágúst- mánuði, ekki gæti verið sæmileg beita. En þö að frystjhúsin hér séu ekki færri en fjögur, þá ér útbúnaður þeirra allra svo jafn aumingjalegur, að vafasamt er að , þau gætu öll í félagi tekið á móti síld af einum bát ef hann veiddi sæmilega. Tíl samanburðar má benda á Akranes. Þar munu vera tvö frystihús og fiska Akra- nesiögar sjálfir og frysta beitu sína, þegar síld fæst þarásumrin, sem sjaldan bregst að . öllu leyti. j sumar stunduðu síldveiði þar 5 — 6 bátar, um og yfir 20 tonn að; stærð. Þhð kom fyrir að þeir feugu sama daginn um eitt hundrað tunnur hver og alt var fryst. Þessi fjögur hús hérna hefðu fráleitt tekið af einum bátnum. ísfélag Vestm:rnnaeyia, sem hefir mast húsiúm og er fyrirfeiðar- mest þeiira fyrirtækja, sem hér um ræðii', ætti að ganga á undan hinum í því^ að .útbúa hús sitt þánnig að það geti fiyst að minsta kosti 100 tunnur á sólarhung. Gæti^það tekiat að láta verða eftir í plássinu, eitthvað af því mikla fé, sem árlega er borgað norðlendingum og öðrum fyrir beitusild, þá vœti þó nokknð unnið. ári. — Hið stórfelda verðfall af-' urðanna, síhækkandi tollar og margskonar örðug aðstaða og at- vik hafa svo að segja efnalega hnésett borgarana. Enda- verður það augljóst við nánari athugun að afkomán g'et.ur ekki oiðið góð. Vertíðin er mí síðustu ár að endast ver og ver, hálægt sanni mun vera að (fiskidagar sé vart meir en 60—80, sem hægt er að teJja nothæfa sjóveðursdága. En þessir fáu dagar eiga að standa undir margskonar drápsklífjum, sem útgerðinni er ætlað að bera hvort hún lyftir þeim eður ekki. AUir hvarta um atvinnuleysi sumarlanga mánuðina, og þó sér- staklega sjómennirnir, sem hafa sína góðu báta (of marga) bundna við festar, en skortir hvorki dug né vilja að bjarga sér, en sú trú, eða öllu frekar vantrú hefir ríkt hér um áratugi að öll sund bjarg- ræða væru "hér lokuð að sumar- lagi. — ¦ '• oma útregsins og franitíðarhorí'ur Vestmannaeylnga. Síldaryeiðí líkleg. sumaiatvinna. ' Með hvei'ju ári, eða jaínvel degi sem liður, er nuverandi ástand og afko'm'a aðal atvinnuvegsins hér, orðið ölliim 'hugsandi mönnum hið alvarlegasta áhyggjuefni. Enda eru dæmin deginum Jjósari, að afkoma útvegsmanna og íbúanna yfirleitt, fer hér hnignandi ár frá Síldveiði vor og sumar, Það er langt líðan að ég.taldi líkur fyrir að síldveiði væri mögu- leg hér víð Eyjar, og öllum sjó- mönnum hér sem erlendum ber flestum saman um að síld sé hér alt.sumarið. ,Ég taldi því sjálf- sagt að. Játa rannsaka gæði sild- arinnar, > og hefi sent fiskfræðing síld sem 3 veiddist hér í ágúst og reyndist sjldin hafa fitumagn það mikið að hún telst ágæt til beitu. Síld til beitu höfum við keypt að, í nærfelt 40 ár —- og eftir því sem rannsóknirnar leiða í Ijós hefði mátt veiða hér alla beitusíld, hefði ekki gömul hjátrú og atr hafnaleysi ráðið hér um, og ís- húsið verið sérstaklega bygt fyrir síldveiðimenn utan Vestmannaeyja. Miljónir krórja hefði mátt spara með því áð athuga þetta mal fyr. Síldarmagn það, er ég sendi til rannsóknar var örlítið ca. 40 stykki, og því ekki fyllilega hægt að slá því föstu hver gæði síldar- yfirleitt' er héj', — en þó má full- yrða, að síld er hér nægilega góð til söltunar og útfiutnings. Ab sjálfsögðu þurfum við Vestmanna- eyingar að koma okkur upp bræðslustöð til þess að geta not- að verri tegundir síldar tíl biæðslu og þannig haft arð af allri veið- inni. Með samtökum og sam- einuðum áhuga allra útvegsmanna

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.