Samtíðin - 01.05.1964, Blaðsíða 11

samtíðin
7
Uln likama“. Vísindin liafa seinna stað-
fest réttmæti þessara orða.
Hvers vegna er hláturinn bezta fegr-
Unaraðgerð, sem til er? Af því að sá, sem
hlær innilega, getur ekki verið miður sin
af taugaspennu, og hláturinn vekur
kii'tlastarfsemina og hið innra jafnvægi,
Sem er í rauninni skiljuði allrar fegurð-
ar- Kirtlarnir starfa með öllu taugakerf-
11111 að því að vernda og viðhalda þeini
fegrunaraðgerðum, sem líkami þinn sér
Um.
Dóttir mín er ástfangin
FRtJ X skrifar mér og er mjög á-
hyggjufull yfir þvi, að 15 ára dóttir henn-
ai' er orðin hálskotin í skólabróður sín-
Uin í gagnfræðaskóla. Hún segir, að þau
Seu alltaf saman og lesi meira að segja
lexíur sinar saman. „Ég er alveg í öng-
Ulu minum yfir því, að telpan skuli álp-
ast út í svona ástarævintýri eins og liver
annar óviti,“ segir frúin, um leið og
hún spyr mig ráða.
SVAR: „Kæra frú X. Bréf þitt, sem þú
hannar mér að hirta, er svo skynsamlegt
°g vel orðað, að ég trúi ekki öðru en þú
gefir talað vel við telpuna þína og leitl
henni fyrir sjónir, hve óheppilegt sé að
fai'a að eiga börn 15—16 ára; En það
er °fl annað en gaman að koma vitinu
fyiii' hörn á þessum aldri.
Eg er gift harðstjóra
ANNA skrifar: Ég hef verið gift i 12
ai; °g öll þessi ár hef ég orðið að sætta
111 ig við, að maðurinn minn hefur bólc-
sfuílega ráðið öllu á hemilinu: fjármál-
Unum, uppeldi barnanna, meira segja
Pví hvernig ég hef verið klædd! Og ekki
11(ig nieð það. Ég verð að vera greidd
ulveg eftjj. jians smekk! Hann þolir alls
ekki að sjá krullu í hárinu á mér, og ég
111 a hvorki mála varir né andlit.
Nú þoli ég þetta ekki lengur. En satt
BUTTERICK-snið nr. 2948 í stærðunuin 10
—18. Smekklegur vorklæSnaður. SniSin fást
hjá S.Í.S., Austurstræti 10 og kaupfélögunum.
að segja hef ég aldrei þorað að andmæla
manni mínum, vegna þess hve uppstökk-
ur og skapstór hann er. Foreldrar mínir
eru alveg hissa á því, að ég skuli hafa
sætt mig við allan þennan strangleik
svona lengi. Hvað ráðleggur þú mér að
gera, Freyja mín?
SVAR: Það nær vitanlega engri átt,
að þú skulir vera svo ofurliði horin af
manni þínum, að þá mátt ekki einu sinni
klæða þig né snyrta eftir vild! En þar
sem hann er svona skapstór, er vissast
að fara varlega i sakirnar. Byrjaðu t.
d. á því að mála varirnar örlítið. Það