Sameiningin - 01.03.1959, Blaðsíða 15

Sameiningin
13
Það var farið með hann út á sviðið, og honum gefið annað
tækifæri til að afneita Kristi, en þá mælti hann: „í áttatíu
og sex ár hefi ég þjónað honum, og hann hefir aldrei
brugðist mér. Hvernig á ég að afneita Drottni mínum og
frelsara.“ Þegar honum var ógnað með villidýrum og eldi,
þá reis hinn mikilhæfi og aldurhnigni biskup í enn hærra
veldi: „Þið ógnið mér með eldi sem brennur aðeins eina
klukkustund, og slokknar síðan, af því að þér vitið ekki um
eld hins komandi dóms, og hina eilífu hegningu sem vondum
mönnum er fyrirbúin. En eftir hverju bíðið þér? Komið
með allar yðar ógnir.“ Og þegar þeir ætluðu að negla hann
niður, þá sagði hann: „Lofið mér að vera eins og ég er,
því að hann sem gerir mér unnt að þola eldinn, mun einnig
gefa mér mátt til að vera kyrr á viðarkestinum, þó að þér
neglið mig ekki niður.“
Fæst okkar hafa tækifæri til að líða píslarvætti, eins
og Páll og Polycarp, en þó er það ekki ómögulegt. Dietrich
Bonhoeffer var ungur kristinn Þjóðverji, og andstæðingur
Hitlers. Hann hjálpaði til að starfrækja prestaskóla á laun,
og mennta presta, á meðan seinni heimsstyrjöldin stóð yfir.
Hann stóð í sambandi við kirkjudeildir utan Þýzkalands,
fyrir milligöngu Alþjóðakirkjuráðsins, og flaug til Svíþjóðar
á kirkjufund. Hann var viðriðinn samsæri nokkurra krist-
inna leiðtoga gegn Hitler. Loks tóku hermenn Hitlers hann
af lífi án dóms og laga. Norski biskupinn Eivild Berggrav
gekk hiklaus og óhræddur á fund Vidkun Quisling, og
þegar Quisling hrópaði í bræði sinni: „Þú ættir skilið að
það væri höggvinn af þér hausinn,“ svaraði Berggrav ósköp
rólega: „Jæja, ég er hér.“ Hann dvaldi í stofu-fangelsi á
meðan Þjóðverjar hersátu Noreg, en stóð í leynilegu sam-
bandi við „neðanjarðar“ hreyfinguna. Hann ritaði bók, og
var stöðugt í sambandi við umheiminn. Bóndakona ein
komst á fund hans með mjólkurflösku og sagði honum frá
því að bóndi hennar hefði heyrt yfir útvarpið, að Erki-
biskupinn í Kantaraborg væri að biðja fyrir honum. Þegar
við segjumst vera kristnir, berum við þá vott um sterka
og ákveðna guðstrú? „Strengjum við hvern þráð og hverja
taug og þeytumst fram á leið?“ Eða erum við líkari þeim,
sem eru með látalæti og slá stöðug vindhögg? Páll og
Polycarp, Boenhofer og Berggrav og margar aðrar stríðs-