Boðberi - 01.01.1921, Blaðsíða 4

Boðberi - 01.01.1921, Blaðsíða 4
B 0 Ð B E K I Xú er þetta ¦ breytt: eðJilegri slcilningur á afstöðu landanna hvors til annars er aö hreinsa andrúmsloftið, og nú hafa námsmeuh um annað að hugsa en stjórn- máladeilur. Einnig danska þjóöin er nú farin að veita þessu unga fólki meiri athygli og skilja það betur. í þessu hygg jeg, að Dansk-íslenska fjelagið eigi drjúgan þátt. Það hefir í sumarleyfunum komið íslensku náms- fóllci út í fögur sveitahjerað til góðs fólks ýmissa stjetta, bænda og embættismanna. Báðir aðiiar hafa liaft ánægju og gagn af þéssn, meira en oftast er hægt að fá af bókum eða fyrivlestrum. Einnig liefir fjelagið' komið námsfólki í kynni við gott fólk í borginni og yfirieitt verið boðið og búið til að hjálpa og leiðbeina þvi. Og auðvitað er fjelagíð einnig framvegis fúst á að reyna að gera námsfólki útivistina sem ánægjulegasta og hjáipa því eftir megni, en það heimtar aftur á móti, að menn komi á móti því með þeirri hreinskilni og því trausti, sem það sjálft sýnir. Að þessari samvinnu ætti • alt ungt námsfólk, sem utan fer, að styðja, sjálfs sín vegna. Krispinn Armannsson. Danskir bazndasynip s íslandi. Síðastliðin ár hafa nokkrir danskir bændasynir leitað liingað til íslands til sumardvalai'. Þetta heíir verið fyrir tilhlutun Dansk-islandsk-Samfund, og nú síðast með að- stoð Búnaðarfjelagsins, sem hefir sjeð um útvegun veru- staða. Tilgangurinn með þessu er aðallega sá, að efla samvinnu á milli Dana og íslendinga — auka þekkingu og viðkynningu á milli einstalclinganna og þjóðanna. Það, að danskir bændasynir koma liingað, getur haft mikla þýðingu. Danir eru oss miklu fremri í búnaði, og geta þessir menn því eigi komið hingað til að lsp.m, lieldur til þess að kyimast landi og þjö'ð, 'og ef til vill geta þeir kent bændum eitt og annað sem betur mætti fara, sjerstaklega í verklegum efimm. Það er áríðandi að menn þessir fái góða verustaði. Þá má eigi álíta sem venjulega verkamenn, heldur sem gesti, er vjer verðum að fara vel með og leiðbeina sem best um alt, er lýtur að staðháttum hjer og íslenskum búnaði, svo að þeir fái sem rjettastan skilning á öllum luinaðarháttum lijer. Fyrir oss er það og mjög gagnlegt að senda unga menn til Danmerkur, til dvalar á góðum sveitalieimilum. Það myndi hafa hollari áhrif en mörg skólavistin hjer — jafnvel í höfuðstaðnum. Við vonum að þannig löguð viðkynning, sem lijer er byrjuð, ætti að verða mjög heillavænieg fyrir oss íslehd- inga, og vjer ættum eftir megni að styðja, að því Þessmn miða geta menn kipt úr blað- inu, lagt hann í uinslag með utanáslcrift: íslandsdeild Dansk-íslenska-fjelagsins Reykjavik. að liún geti Jialdið áfram og auJcist. Dansk-islandsk- Samfund á miklar þakkir skilið fyrir að haf'a byrjað á þessari starfsemi,- enda standa að því menn, sem með áhuga og dugnaði vilja halda henni afram og auka sem mest frá báðum liliðum, og ar fjelagið jafnfúst til eð útvega verustaði í Danmörku fyrir Islendinga sem að senda unga danska bændasyni lúngað. Siyttrður Sigurðsson. íslenskar sfúlkur i Danmörku. Dansk-íslenslca fjelágið liefur, sem einn þáttinn í starh sínu það: að veita íslenslcum stúllcum, sem til Danmerlc- ur fara eða í Danmörlcu dvelja, ýmsa aðstoð og leiðbein- ingar. Hefur fjelagið, í því slcyni, opna slcrifstofu og eru allar vellcomnar þaugað, sem einhverra upplýsinga lcunna að æslcja, og gerir fjelagið sitt ítrasta til að láta þæ.r í tje. Þessi starfsemi fjelagsins er svo góð og nytsamleg að æslcileg væri að öllum þeim, sem til Danmerkur fara, væri Icunnugt um hana. Hjeðan leita árlega til Dan- merkui' fleiri tugir ungra stúllcna, sumar til náms, aðrar til að leita sjer atvinnu. Þær munu fæstar eiga til kunn- ugra að hverfa, þá er þangað lcemur, og er því gott fyrir þær að vita af fjelagsslcap, sem er Jjoðhm og búinn að hjálpa þeim og leiðbeina meðan þær eru ólcunnugar og eins síðar, ef einhver vandræði l)era að höndum. Því ávalt er gott að eiga góða að, ekki síst í fjarlægUj ókuunu landi, þar sem allir staðhættir eru aðrir en heima, ömiur tunga og ólíkir limaðarhættir. Þnð eru eigi lítil viðbrigði að komn hjeðan að hcii hvort heldur er úr bæði til góðs og ills. Þessi stúlkur, er til Kaupmannahafnar fara, eigi ge ¦ yji"- ijós, hugsa sjer alla vegi færa, en relca sig von bráðar á jmsa örðugleika. Ferðin verður því oft voubrigði og árangurinn af' hemh minni en ætlað var. Móti þessu vill. Danslc-íslenska-fjelagið vinna. Og það liefur þegar orðið möi'gum að liði. Hjá því geta ungar stúllcur í'engið upplýsingar t. d. viðvíkjandi námi, atvinnu eða dvalarstað. Og þær geta reitt sig á að þær leiðbein- ingar, er fjelagið gefur, eru góðar og tryggar. Til dæmis eru þeir samastaðir, er fjelagið útvegar, langt um betri en þeir, er hægt er að fá gegnum auglýsingar. Fjelagið kynnir sjer þá staði, er völ er <á, og tekur aðeins þá bestu, .leggur líka sjersta.lca áým'slu á að stúlkuimm líði þar sem best og að þeim geti fundist þær eiga þar heima. Hjer slcal eigi farið nánar út í starfsemi fjelagsins Línur lícssar eru skrifaðar til þess að vekja athygli á þessum lið hennai og benda öllum jí, að þar sem Danslc- íslenslca-fjelagið er, eiga íslenskar stúllcur í Höfn vin, er þær mega reiða sig á og þær jafnan geta leitað til ef í nauðir rekur. Inga L. Ldrusdóttir úr kyrlátri sveit, litlu kauutiuii, eð. . Árstillagið er minst 5 krónur. Fyrir það fá fjelagar svo ólceypis bækur fjelagsins, en þær eru að bólchlöðu- verði' milclu dýrari. Skrifið greinilega nafn og heimilisfang. GEFIÐ ÚT AF DANSK-ÍSLENSKA FJELAGINU PEENTSM1Ð.IAN ACTA - 1921

x

Boðberi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Boðberi
https://timarit.is/publication/689

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.