Boðberi - 01.01.1921, Blaðsíða 3

Boðberi - 01.01.1921, Blaðsíða 3
B O Ð B E R I þ j ó ð a r vorrar e f t i r _ 18 6 4, en hinir hlutarnir, seni fjalla um kirkjulíf, afreksverksmenn í bókmentum og þegnfjelagslegar og stjórnlegar framfarir Danmerkur, koma út á þessu og næsta ári. Bækur þessar hafa fjelagsmenn fengið ókeypis eða mjög vægu verði, en hvernig það og bókaútgáfan verð- ur framvegis veltur á þátttöku manna og gjöldum þeirra til fjelagsins. Ætti hver sá maður, sem skilur gagnsemi þessa fjelagsskapar og þá sjerstaklega bókaútgáfunnar, að telja sjer skylt og vera ljúft að styðja málefnið og ger- ast fjelagi. En sjerstaklega skal hjer beint athygli lestr- arrjelaga að þessum skemtilegu og fróðlegu bókum. ¦Jón Ofeigsson. Skrifsfofan. Eitt af' fyrstu verkum Dansk-íslenska fjelagsins, er það var stofnað, var að koma á fót skrifstofu, og skal hjer í fáum orðum skýrt frá tilgangi hennar og starfsemi þenna tínia, sem hún hefur staðið. Tilgangur hennar er sjerstaklega, auk starfa þeirra, sem fjelagsskapurinn sjálfur hefur beinlínis í för með sjer (innheimta og reikningsskil ársgjalda, útbýting fjelagsrita o. s. frv.), að leiðbeina öllum íslendingum, er leita henn- ai', eftir því sem hægt er, finna handa þeim dvalarstaði, vísa þeim á menn eða skrifstofur, ef þeir koma til þess að leita sjer að atvinnu, útvega námsfólki verustaði í sumarleyfum þess, og í stuttu máli gera alt, sem frekast er unt, til þess að fólki, sem' fer hjeðan til Danmerkur og engan á að, veitist sem auðveldast að ná því marki er það keppir að, og gjldir þetta jafnt um nlla, hvort sem þeir erjj meölimir P.<nsk-íslenska fjelagsins eða eigi. A .-vih.í, Iiátt vinnui' skrifotofan nð því njs__leiöbeina Dönum þeim, er til íslands sækja og líkt er ástatt um, auk þess sem lnín svarar fúslega öllum fyrirspurnum, sein henni berast og snerta upplýsingar um íslensk eða dönsk málefni. Einn liðurinn í starfsemi Dansk-íslenska fjelagsins til aukinnar viðkynningar hvorrar þjóðarinnar á annari eru fyrirlestrar og fundahöld um fræðandi efni lir nútímab'fi þjóðanna, og sjer skrifstofan um undirbúning þeirra og framkvæmd á þeim. Um vöxt og viðgang skrifstofiumar mætti skrifa iangt mál, en hjer skal aðeins látið nægja að benda á að hún hefur sýnt á sjer öll einkenni heilbrigðrar og þróttmikillar stofnunar, og niöira að segja stundum tekið slikum vexti að það hefuJLpft- og tíðum verið áhyggjuefni stjórnarinn- ar (og er jafnvel enn), hvernig hægt væri að útvega henni viðunanlegt húsnæði, því að húsnæðisekian i Kaup- mannahöfn var um eitt skeið engu minni en hjer. Þetta var þó raunar ekki annað en gleðilegur vottur þess hve fjelagið eíldist, og áþreifanleg sönnun þess, að öll starf- semi þess væri ekki ótímabær og hefði fullan tilverurjett. Fyrstu 2 árin hafði skrifstofan aðeins eitt lítið her- bergi og fyrst framan af aðeins opið tvisvar í viku. En menn voru, sem betur fór, fljótir að læra að meta starf- semi hennar, og' jukust störfln svo jafnt og þjett, að brátt varð nauðsynlegt að lengja starfstímann að mun og auka starfskraftana, og reyndist þó hvorttveggja ónóg áður en langt um leið. VeruU>guni stakkaskiftum tók skrifstofan fyrst seinni part stunarsins 1919, er tókst að ná í 3 allgóð herbergi á heppilegum stað i bórginni, Nýhavn, nálægt Charlotten- borg. Þá varð og sú breyting á rekstri hennar, að tek- inn var sjerstakur skrifstofustjóri, enda störfln orðin æðij umsvifamikil. Varð ritari dönsku deildarinnar hr. Aage Meyer-Benedictsen fyrir valinu, og hefur hann veitt henni forstöðu síðan. Hefur hann 1 fastan aðstoðarmann og auk þess aukamenn þegar mikið er að gera. Er nú í ráði að koma þar upp lestrar- og samkomustofu fyrir íslendinga, sem dvelja í Höfn, og er þá kominn fyrsti vísir þess, sem ennþá er í hillingum en rætist vonandi áður en langt um líður: Islandshúss í Eaupmannahöfn. Jeg vona, að þeim, sem lesa þessar línur, verði full- ljóst hversu niikils virði það sje oss íslendingum að hafa slíka sístarfandi stofnun í Kaupmannahöfn. Vjer erum enn og verðum um langt skeið í nánustu sambandi við Dani allra erlendra þjóða. Þangað leita flestir námsmenn vorir, sem ekki stunda nám hjer við háskólann. Þangað leita verslunarmenn vorir og iðnaðarmenn til frekara náms, og sívaxandi fjöldi karla og kvenna leitar þangað eftir atvinnu eða fræðslu. All-flestir þessara manna eru Iítt efnum búnir, og sumir hverir eiga „formælendur fá". Þeim er því hver stundin dýrmæt, og þeir mega síst verða fyrir vonbrigðum. En þessa menn og. yttrleitt alla, sem til Danmerkur fara, vil jeg biðja að hafa hugfast, að í Nyhavn er skrifstofa Dansk-islenska fjelagsins, er lætur þeim í tje allar þær upplýsingar, leiðbeiningar og hjálp, sem þeii' æskja og unt er er að veita, þeim að kostnaðarlausu að öllu leyti öðru en því, að hta þar inn, eða senda henni línu. Magnús Jochumsson. Qansk-íslenska fjelagið og islenskir slúdenfar og námsfólk i Danmörku. Eitt af þvi iyi'sta, sem Dausk-íslenska fjelagið í anda stefnuskrár shmar ásetti sjer að vinna að, var að koma íslenskum sivuientuin osí.öði'u íslensku námsfólki í Dah- mörku i nánari kynni viö dönsku þjóðina. Þótt töluvert sje breytt frá þeim tima, þegar flestir eða allir embættismenn landsins sóttu einvörðungu mentun sína til Danmerkur, þá eru enn margir og munu um langt skeið verða margir — að minsta kosti meðan sambandslögiii eru í gildi - - sem sækja mentun sína til sambandsþjóðariimar. En lengi fyltu stjórnmáladeilur hugi ungra námsmanna; þeir hópuðu sig saman og vildu sem minst mök eiga við Dani, hirtu ekkert um að kynnast þjóðmni. Þeir Iijeldu kyrru fyrir i borginni og það var hreinasta undantekning ef þeir komust út í sveit þar. í stað þess að koma með víðari sjóndeihlarlii'ing og hreinni skoðim á þjóðinni, komu þeir stundum heim með enn rótgrónara hatur en áður og koniu inn illu blóði hja báðum þjóðum. Th-'ermeð óska jeg upptðku í öansk- íslenska tjelagíð með............ króne. árstíllagí. ('Nafh) ........................................... •¦......................................... CHetmtli)...........................................................................

x

Boðberi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Boðberi
https://timarit.is/publication/689

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.