Borgarinn - 01.02.1921, Blaðsíða 4

Borgarinn - 01.02.1921, Blaðsíða 4
BORG'ARINN >Komast skaltu, kæri minn<, — bann kallar háBum róm — :,: >& >kantórinnc a morgun til að kyrja STÖrin fróm«. :,: — En bto Tar það cinn sunnudag, að >STartur hitti manr. Sá fór fremur sciglulega síðdegis um rann —. Hann hallaðist & báða bóga — hyumpinn, eins og skip, :,: er hafs í öldur sígúr lágt og hækkar sig í svip. -,'• >Já — þú ert >blindur«, — hjer er bannland— bætur borga skalt! — og brjót' ei ættir bannlög oftar — brennÍTÍn er yalt«. Manntetrið ~ hann staðar nam — og masaði' ekki margt, :,: en maklcgt högg 'ann mældi Júdda — magnað bæði' og skarpt. :,: • ¦', ' ¦. . >Hafðu þctta! helvizkasti hnusarinn vors lands!« — horekur sagði halur — >þín ætt er hunda-fans«. En >Svartur« seig í rotið snöggt og sagði ekki neitt, :,: en scggur seildist áfram sína götu næsta greitt. :,: — Bar nú að einn lögreglunnar borðalagðan þegn: >Bráður einhver virðist iiafa barið þig í gegn. — Þekkirð' ekki þrœlinn aftur, þú sto nair hefnd? — :,: Petta þyrfti' að rannsakast af þekkri stúku-nefnd(!)«. :,: >— Hann skal verða hnepþtur fyrir hsesta landsias rjett, og hengdur upp & hesputrje hjer — hœst við götu»stjett. Hann skal þar til háðungar hanga nótt Og dag — :,: háttrirt svo að Tínbannslögin hreppi bættan hag«. :,: — En svona fór þó sjóferð sú — að seggur sást ei dýr —, og >Svartur< sat í ðngum sinum — sar og' vanga-rýr. Stúknafundir sungu >Júdda< stimamýktar-lof, — :,: en slikar reyndust stór-veitingar >Svarti< sízt um of. :,: Síðan þctta gerðist hefur >8vartur« spekst að mun, því skráman, sem hann skarst um kvöldið, situr föst í grun —. Þtí svo er það um >Sigga grey< — hann sízt vill blóð. :,: og skal því ekki lengur syngja' um >Svarta Júdas« 6ð. — :,: verki, hefur verið og er (senni- lega hálaunuð) njósnarkind bann- kiíkuliðsins, — rneð ströndum fram, og víðar, — sísnuðrandi á ettir öllum þeim ferðamönnum, sem einhver yfirvaldslykt er af. — Það er annars merkilegt, hvað þessarri skepnu feilur allt af vel 1 geð, að háma í sig lyktina — þeim megin. — Hún kvað stokkfitna á öllum slíkum ferðum, en hríðhorast á miiH. Einkennilegt rjettarhald. Eftirfarandi spurningar og svör eru sýnishorn af einu þeirra mörgu fyrirmyndar-rjettarhalda — sem fram hafa tarið út af þvf, þá er víu-glaðir menn hafa verið kærðir fyrir það, að á þeim hefur sjest. — Maðurinn var danskur. — JÞess vegna fór >rannsóknin* fram á dönsku og hljóðar þannig: Fulltrúinn: De har drukket. Sáákærði: Drukket? Druk- ket og ikke 'drukket! Fulltr.: De har været fuld. Sá ák.: Fuld? Fuld og ikke fuld!, .. Fulltr.: Nu! Er De syg? Sá ák.: Syg? Syg og ikke syg. Fulltr.: Saa De vil da ikke svare mig direkte? Sá ák.: Direkte? Direkte og ikke direkte. Fulltr.: Var De sammen med nogen i Gaaraftes? Sá ák.: Sammen med nogen? Sammen med nogen og ikke sammen med nogen i Gaaraites. Fulltr.: Saa De vil da ikke yde mig noget afgjörende Svar ? Sá ák-: Afgjörende? Afgjör- ende og ikke afgjörende. Fulltr.: Tak 1 De maa træde af. Sá ák.: Træde af? Træde at og ikke træde af. Rjettarvitnið leiðir ákærða út. (Það mun víst ekki hafa álitizt neitt áhlaupaverk, að láta hann greiða gleðskaparsekt, þennan mann). Spuífiíny. £r það satt, sem stóð í blaði hjer árið sem leið, að Hendnk Simsen Ottós- son hafi farið í ¦¦annmáls-leiðang- ur um Jótland síðostliðið sumar? 8Var: £>etta mun vera eitt- hvað málum blandað. Hitt er sjálfsagt sönnu nær, aðdrengur- urinn hafi bara sýnt sig þarna stundarkorn — fyrir aura - fcíns og f Rússlandi . . . „Þjóðar&kömm" er topptitill mómylsnugreinar- innar í sfðasta blaði >Templar- ans<, og er hann mylsnunni samboðinn. í henni má sjá, að mannskepnan, sem þar er að Næstu tölubleð „Borgarans" og „Skemmtlbláðsins" koma út strax eftir mánaðamótin" næstkomandi, HITT OG ANNAÐ. Hjónabandíð nú á tímum er ekki álitið jafn-háleitt og göfugt eins og skyldi, og söknuðurinn yfir því, að hafa mist ástvin sinn og ektamaka, er nú engan veginn eilifur. Síður cn svo. Á vorum dögum er það deginum Ijósara, að elskhuga-skifti eru hjá allt of mörgum. eins algeng og skyrtuskifti. Ðeyi eigin- maður eða eiginkona, eru menn gjara- ast íljótir að ná sjer í nýtt í staðinn — þar halda ongin bönd. Hagfrœðin segir um þetta mél, aðaf 100 ekkjumönnum kvœnist 73 aftur áður en eitt ár er liðið frá dauða konunnar, en 15 bíði eftir því, að sorgar&rið líði; 10 láta I ekki einu sinni 6 vikur líða, áður cn þeir eru búnir að fá sjer nýja konu í skarðið, og aðeins 2 ekkju- menn af* 100 sjeu með öllu óhnggandi — þ. c. a. s. >skaðinn< hafi gert þ& hyggna«, segja sumir. Líku máli skiftir nm ekkjurnar; þœr virðast ekki mikið skárri. Að vísu þykir það koma í Ijós, að af 100 ekkjum sjcu um £0, sem halda trúnað og trygð við hinn dfena eiginmann — en rjetta ástæðan mun vcra sú, að þorri þoirra mún of tast kominn citthvað til ára sinna, og sro hitt, að konur hafa síðurfrum- kvœðið, þegar um makaval er að rœða. Ekki er giftingarlöngunin minni með þeim, er skilnað hafa fengið. Af mönnum þeim, er skilið hafa við konur sínar, er svo talið, að 76 af hundraði sjcu ekki ráðdeildarsamari en svo, að þcir steypi sjer út í >ógæfuna< k ný, ér tsekifœrið býðat; tveir hengi sig, skjóti eða drekki sjer af hugar- vili, en 9 þreyi 2—3 ár. — Aðeins 11 af hundraði hafa fengið sig fullsadda af hjónabandssœlunni og kvænast ckki framar. , Priburafœðingar eru mjög sjaldgjœf- arí löndum. Mönnum telst svo til, að meðaltal þeirra í heiminum sje þannig, að ein þríburafæðing komi niður i hverjar 8000 fæðingar. Aldrei kvað það koma fyrir að þríburar sjeu sama kyns. Reglan er ýmist 2 drengir og 1 stúlka eða 1 drengur og 2 stúlkúr. Meðaltal tviburafæðinga er þannig, að k hverjar 80 barnsfæðingar kemur ein tviburafæðing. Þar er reglan sú, að annaðhvort eru það 2 stúlkur eða 2 drengir sem fæðast. Undantekninga frá þessari reglu er ekki getið i opin- berum skýrslum. >Hvurt þð i sjóðbullandi!« — varð manni nokkrum að orði, sem rak höf- uð inn um gætt í Templarahúsinu, meðan á stúkufundi stóð, og sa alla með >einkenni< um hálsinn —: >Hjer er þá hver einasti kjaftur kominn í aktýgi — vaptar bara múlinnU A.: >Hann er víst reglulegur vizku» steinii, hausinn á þessum Jóni stjornu- speking, sem þarna fer<. B.: >Ekki sogi jeg það nú kannskð — en fyrirtaks kvarnarsteinn er hann<. Fjogra síðu blað af >Borgaranum< kostar 25 aura. Prentsmiðja Hallgríms Benediktssonar. Bergstaðastræti 19.

x

Borgarinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Borgarinn
https://timarit.is/publication/749

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.