Nýr Stormur - 02.09.1966, Blaðsíða 2

2
^SImmur
FÖSTUDAGUR 2. sept. 1966
Hlutleysisreglur—
Framh. af bls. 1.
hlýnað um hjartarætur við
orð ráðherrans. Miklu trú-
legra er, að þeim hafi runnið
kalt vatn milli skinns og hör-
unds, þegar þeir heyrðu orð
ráðherrans um velvilja og frá
bært starf ríkisstjórnarinnar.
5>að er ekki i fyrsta skipti sem
þessi ráðherra verður að taka
að sér verk fyrir ríkisstjórn-
arforystuna, sem honum er
áreiðanlega þvert um geð. —
Menn hafa þá trú, að ráð-
herrann sé yfirleitt velviljað-
ur maður og heiðarlegur og
sennilega hefði honum vaf-
ist tunga um tönn, ef hann
hefði getað lesið hug við-
staddra.
Hlutafélög —
Framh. af bls. 1.
eiga að sjálfsögðu að fá sama
rétt.
Hins vegar er ekkert eftir-
lit haft með þvi, að varasjóð-
ir hlutafélaganna séu notað-
ir í réttum tilgangi. Norð-
menn hafa þann hátt á, að
hagnaður fyrirtækis, sem
lagður er í uppbygglngu þess
og hægt er að SANNA að sé
rétt, er EKKI skattlagður.
Á reikninga margra hluta-
félaga er færður kostnaður,
sem ekkert einkafyrirtæki
myndi taka í mál að greiða
— og sannleikurinn er líka
sá að hann hefir aldrei ver-
ið greiddur. Það er hinsveg-
ar hlutverk hinna löggiltu
endurskoðenda, að sjá svo um
að hér komist ekkert skatta-
eftirlit að.
Skattalögreglan kemst. ekki
að hlutafélögunum fyrir lög-
giltum endurskoðendum.. Það
hefir líka komið í ljós við
síðustu álagningu, að í mót-
sögn við flesta einstaklinga
hafa hlutafélögin ekki lag-
fært framtöl sín.
Það þarf engúm að segja
það, að hlutafélagsformið sé
svo óhagstætt fyrirtækj-
um, að þeirra rekstur sé örð-
ugri fyrir það. Mikill fjöldi
einstaklinga og einkafyrir-
tækja skilaði miklu betri og
réttari framtölum nú í ár
vegna ÓTTA við eftirlit.
Þurftu hlutafélögin ekkert
að óttast og þá fyrir hvaða
sakir? Engin fæst til að trúa,
sem til þekkir, að hlutafélög-
in hafi talið réttar fram en
einstaklingar.
Ástæðan er meðal annars
sú, að hlutafélögin þurfa oft
að skila mörgum eigendum
miklu fé, sem er greitt UND-
IR BORÐIÐ. Fölsku hlutafé-
lögin hafa sama hátt á.
Þau eru byggð upp til þess
beinlínis, að sniðganga hið
opinbera.
Þjóðfélagið Uýla-
bæli
Hér er enn eitt kýlið í þjóð
félaginu, sem þarf að sttnga
á, en það verður ekki gert
meðan „hluthafarnir“ sjálfir
stjórna landinu. Hvert sem
litið er, getur næstum blind-
ur maður séð ÞJÓF I hverju
horni. Og sá sem stolið er af,
ert ÞÚ lesandi góður — því'
að ÞÚ, ef þú ert ekki einn af
hinum seku — verður að
greiða þeim mun meira til
þess opinbera í sköttum. Ef
þú ert „septiskur“ á það sem
hér hefir verið sagt, skalt þú
lesa „Filisteana" í blaðinu í
dag. Þar er sönn saga, þótt
nöfn séu ekki nefnd — og slik
dæmi eru mýmörg.
íslenzk meiðyrðalöggjöf
bannar að nefna snöru í
hengds manns húsi.
Umbrot í stjórnmálaflokkum
Fra^h. af bls. 1.
lega þróun, óeðlilega stirt
þessa dagana. Það eru nefni-
lega fleiri, sem vilja komast
að, en hnossin geta hreppt.
Þetta væri þó ekki svo alvar-
legt vandamál, ef þeir, er í
æðstu stöðum stjórnmála-
flokkanna tróna, væru sjálf-
um sér samþykkir og berðust
ekki innbyrðis á banaspjótum.
Sjálfstæðisflokurinn er í
rauninni forystulaus um þess-
ar mundir. Ekki vegna þess
að forusta hans sé í ekki
Alþýðuflokkur-
inn sendir
góðann mann
á Suðurnes —
loksins!
sjálfu sér sterk, heldur hins,
að vilji kjósenda hans er enn
sterkari, eins og fram kom við
síðustu kosningar.
Kosturinn við lýðræðisskipu
lagið er einkum sá, að enginn
forystumaður getur orðiö svo
sterkur, að kjósendur geti
ekki blásið honum brottu á
einu andartaki. Þetta er for-
ystu Sjálfstæðisflokksins ljóst
— þess vegna ríkir þar kvíði
og ótti.
Ný sól á stjórnmálahimnin-
um hneig til viðar á einu
fögru vorkvöldi í Reykjavik i
maí síðastliðnum. Vonir, sem
voru sterkar i flokknum,
brugðust — annarra vonir,
sem ef til vill voru enn sterk-
ari, rœttust. Þannig er svika-
mylla stjórnmálanna.
Fyrir nokkrum árum lét
ungur og efnilegur stjórnmála
maður að sér kveða i Sjálf-
stæðisflokknm. Honum var
ýtt til hliðar, vegna þess að
hann dirfðist að hafa skoðan-
ir, sem ekki féllu saman við
skoðanir núverandi formanns
hans.
Svo var látið heita að hann
drægi sig í hlé, vegna annara
hugðarefna. Þvl er ekki að
leyna, að þessi maður er einna
líklegastur til stórræða I
flokknum, af þeim er þar
gegna forystu. Nú mun hann
verða til kallaður, þrátt fyrir
andstöðu æðsta valdsins. Þessi
maður er þjóðkunnur og heit-
ir Birgir Kjaran.
Mun honum verða að líkind
um ætlað að fara í kjördæmi
Ólafs Thors, sem talið er í
hættu, og segir það sína sögu.
Birgir er Reykvíkingur og
mun honum ljúfara að fara
fram hér í Reykjavík og hefir
Jóhann Hafstein verið nefnd-
ur í sambandi við Suðurnes,
en mun ekki þykja eins sigur-
stranglegur.
Einhverj ar breytingar munu
og verða á listanum í Reykja-
vík, en tryggt er þó, að fjár-
málavaldið haldi sínu.
EMIL FORSETI?
Orðrómur sá, er gengið hef-
ir um að Emil Jónsson hyggði
á forsetatign með stuðningi
Bjarna forsætisráðherra, hef-
ir nú fengið byr undir báða
vængi.
Það er fullvíst talið að Emil
muni draga sig út úr stjórn-
málum á flokksþingi Alþýðu-
flokksins nú í haust og segja
af sér formennzku flokksins.
Ber þar margt til. Megn óá-
nægja er með Emil í formanns
stöðunni og hefir alltaf verið.
Emil hefir verið algjörlega
starfslaus, sem formaður.
Hann er innhverfur maður,
sem hentar ekki sá vígvöllur.
sem flokksformaður verður að
hazla sér. Hann kann bezt við
sig í þröngum hring, en hefir
ekkert það til að bera, sem
flokksformaður og „agitator"
þarf að hafa, fremur en hús-
bóndi hans í ríkisstjórninni.
Þessir tveir menn geta notið
sín í ræðustóli, en fæla alla
frá sér við persónulega kynn-
Ingu. Flokksformaður þarf að
hafa „sjarma“; vera alúðleg-
ur við hvern sem er, þekkja
alla og vera fædur leikari.
Gylfi Þ. Gíslason, en hann
mun eiga að erfa ríkið. hefir
talsvert af þessum hœfileikum
þótt hann vanti þá kjölfestu,
sem flokksformaður verður
einnig að hafa og er það eink-
um sökum þess, að metnaðar-
girni hans og hégómaskapur,
verður góðri greind yfirsterk-
ari.
Emil Jónsson er eini maður
inn, sem Bjarni Benediktsson
getur teflt fram í þrátefli sínu
viðGunnar Thoroddsen, því
þótt Gunnar standi i skák-
stöðu í bili er aldrei að vita,
hvenær taflið getur snúist við.
Emil mun sennilega ekki
kæra sig um að verða forseti,
en hann er drengskaparmaður
við þá, sem betur mega sín, og
mun telja sig þurfa að launa
f nrmanni S j álfstæ** -" -'kks
ins margann greiðann.
En hér þarf elnnig á kosn-
ingum að halda og þá byrjar
annar meðgöngutími. sem
ekki mun verða léttari en sá,
er nú er að hefjast.
Eggert G. Þorsteinsson mun
eiga að fara á Suðurnesin, en
hann er sjálfur Keflvikingur
og er ekki að efa að honum
muni þar vel tekið, þvi að
hann nýtur vinsælda og álits
sem gegn og góður drengur.
HINIR FLOKKARNIR.
Vafalaust munu kosninga-
hríðirnar ekki fara framhjá
hinum flokunum tveim. í
Framsóknarflokknum mun
Hann heldur
þráffnum í
hendi sér — en
geldur gamalla
synda.
Eysteinn Jónss. nokkurn veg
inn hafa þræðina í sínum
höndum. Hann nýtur þeirra
forréttinda, að hafa verið ut-
an stjórnar um skeið og getur
því fleytt rjómann ofan af mis
tökum stjórnarflokkanna.
Flokkurinn hefir aukið fylgi
sitt við hverjar kosningar
undanfarið og í hans lið hafa
bæzt ungir og efnilegir menn,
sem vonir eru tengdar við,
þótt lítil reynzla sé fengln.,
Sjálfstæðisflokkurinn legg-
ur nú ofurkap á að ftnésetja
Framsóknarflokkinn og notar
til þess vald sitt yfir ríkis- og
fjármálakerfi landsins. Árás-
irnar á Eystein eru heiftarleg-
ar, en þó athyglisverðar fyrir
þá sök, að hann er einkum
sakaður um gjörðir, er unnar
voru í samvinnu og fullu bróð-
erni við Sjálfstæðisflokkinn.
Þau spor, sem mest hræða
vinstra fólk í landinu frá því
að fylkja sér um Fra ' "'nar
flokkinn, er hin langa og oft
innilega samvinna hans við'
Sjálfstœðisflokkinn og ihalds-
öflin i landinu.
Hvort hinum yngri mönnum
flokksins, tekst að þurrka
þessi spor að mestu út, er mál
næstu mánaða.
Fæðingarhríðar Alþýðu-
bandalagsins vekja þó einna
mesta athygli. Það blandast
engum hugur am, að ef þar
verður hyggilega á spilum
haldið, kemur til málanna að-
ili, sem enginn annar stjórn-
málaflokkur getur gengið
fram hjá til lengdar.
Kommagrílan er óspart not-
uð 'af andstæðingum þessara
samtaka og óneitanlega á hún
nokkum rétt á sér.
Rétta leiðin ■ í islenzkum
stjórnmálum vceri, að hér
vœri starfandi RAUNVERU-
LEGUR KOMMÚNISTA-
FLOKKUR. Þá kœmi í Ijós
hvert fylgi kommúnisminn á
hér á landi og línurnar i ís-
lenzkum stjórnmálum myndu
skýrast að mun.
Sennilega myndi hægri öfl-
num I landinu engin greiði
VERR gerður, því að þá væri
svipt úr höndum þeirra öflug
asta áróðurstœkinu. Litlar von
ir eru þó bundnar við þetta
og er þetta mál allt óráðin
gáta, sem sennilega mun þó
eitthvað skýrast með haust-
inu.
Sennilega verða næstu mán
uðir skemmtilegur tími fyrir
þá, sem áhuga hafa á stjórn-
málum, en taka þau ekki
mjög alvarlega. Hinsvegar
geta þeir orðið örlagatímar
fyrir þjóðina, þar sem hennar
biður að taka ákvörðun, sem
ekki verður haggað i fjögur
ár og getur verið afgerandi
fyrir hag liennar og framtíð,
tll ills eða góðs.
qiistear —
Framh. af bls. 12.
ið var að fyrirtækinu. Kom I
ljós að eignir voru engar en
„hluthafarnir" höfðu allir tap
að fé sínu (sem í raun og
veru hafði aldrei verið neitt!)
„Útgerðarmaðurinn“ hafði
hinsvegar efnast. vel og átti
sitt af hverju.
Bankinn og aðrir lánar-
drottnar sátu eftir með sárt
ennið — hundruð þúsunda —
Þetta er nú dæmið, sem hér
eð milljóna tap!
verður nefnt. Ef eftirlit værl
haft með hlutafélögum af
því opinbera, kæmi slík brögð
tæplega til greina.
Væri ekki verkefni fyrir
hina grandvöru rlkisstj órn
okkar, að koma i veg fyrir að
hægt sé að leika slík brögð
og hér um ræðir. — Margir
stofna hlutafélög einungis til
að njóta hlunninda laganna
og er ef til vill ekkert við
því að segja. Aðrir stofna þau
beinlinis í sviksamlegum til-
gangi, eins og að ofan greinir.
Fræðsluskrifstofan
í Kópavogi
Opnuð hefur veriS FræSsluskrifstofa Kópavogskaup-
staSar. Hún starfar í Kársnesskólanum (inngangur
um austurdyr) og hefur síma 41863.
FrætSslufulltrúi er Karl GuSjónsson, og er viStals-
tími hans fyrst um sinn á þriðjudögum og föstudög-
um frá kl. 1 0—1 2.
29. ágúst 1966.
Bæjarstjórinn í Kópavogi