Framsóknarblaðið - 20.12.1994, Blaðsíða 11

FRAMSOKN ARBLAÐIÐ
1 1
Sendum
Vestmarmaeyingum bestu
óskir um
gleðilegjól
°g farsælt komandi ár
Þökkum samskiptin á
/iðnu ári
Sveinafélag
járniðnaðarmanna
Sendum
Vestmannaeyingum bestu
óskir um
gleðilegjól
og farsœ/t komandi ár
Þökkum samskiptin á
liðnu ári
/<\
eyjais
Sendum
Vestmannaeyingum bestu
óskir um
gleðileg jól
og farsæ/t komandi ár
Þökkum samskiptin á
/iðnu ári
Bílaverkstæði
HARÐAR
& MATTA
Sæl vertu
Gunna mín
gamankvæði eftir
Loft Guðmundsson
Sæl vertu Gunna mín. Gott er nú veðrið- o, jæja,
góða ég skrapp hingað rétt til að sjá framan í þig.
Það er nú ekki oft, sem ég bregð mér til annarra bæja,
og blessuð mín- krakkarnir leyfa ekki þessháttar gaman.
Ég skrapp út að Tóftum, og til þín í leiðinni brá mér
Tobbi minn fór inn með brekkum, að vitja um hesta
jú, takk fyrir smásopa, ef heitt er á könnunni hjá þér,
-en hreint enga fyrirhöfn, mín vegna, elskan mín besta.
2.
Fréttir, uss góða mín, svoddan ég hreint ekki heyri
heldurðu ann Tobbi minn frétti hjá bykkjunum sínum.
Jú, það gengur svona, -og þær myndu líkast til fleiri,
sem þætti engin hátíð, að vera í sporunum mínum.
Svo er þessi útvarpsskömm, annað hvort aldrei í lagi,
eða hún blaðrar um stríð þarna í Japan og Kína.
Ja, hvern skyldi fýsa eftir fróðleik að þvílíku tagi,
og frétta svo ekkert um nágranna og kunningja sína.
3.
Þó veit ég það svo, að alltaf er eitthvað á sveimi,
og sumt af því logið, já, þannig er veröldin Gunna
og sælastir fara þeir auðvitað héðan úr heimi,
sem hlusta ekki á slúður, og varfærni tungunnar kunna.
Og það veit sá aleini, þó að ég sjálf frá því segi,
og sé ekki fær um að dómsetja nágrannans lesti,
að óhrædd ég kannast við orð mín á síðasta degi,
þó annað mér reiknist til syndar, og gallana ei bresti.
4.
Já, tarna er nú kaffi, sem hreint mætti höfðingjum bjóða,
hvernig í skrambanum ferðu að ná þessu bragði.
Það má nú segja, að þú kannt að laga það góða,
það er sjálffreistingin, eins og Jón meistari sagði.
Já, þó það nú væri, að ég, taki ögn í hann aftur,
örlítinn dropa, nei góða mín- helst ekki meira,
og hvað sem þeir bulla þeir lærðu, í kaffinu er kraftur,
sem kyndir upp líkamann, sálina, hjartað, og fleira.
5.
Ja ekki er gott með þá huppóttu hjá þeim á Skarði,
heldurðu hún sé ekki kálflaus og geld eins og rotta.
En þess konar óheppni, er alls ekki meiri en mig varði,
hún er ekki skilin við kynið þar, fjandinn hún Skotta.
og einhverjir sögðu um samkomulag þeirra hjóna,
að svo gæti farið, að þar tæki nokkuð að breytast,
Það er nú til svona, að tveim má ei trúlega þjóna,
og Tóta er svo glaðvær, -en húsbóndinn farinn að þreytast.
6.
En hefurðu frétt þarna um Hálsstaða, ja, sú var nú heppin,
Happdrættið manneskja, fimmþúsund kringlóttar bara.
Sá ætti ekki að þiggja, -eða leita upp á hreppinn,
jú, þökk fyrir smálögg, en nú verð ég að fara að fara.
Og mannst hana Dísu, sem fluttist í fyrra oní bæinn
það fæddist nú hjá henni á jólunum 12 marka drengur,
og svo þarna dansinn í samkomuhúsinu um daginn,
ég segi nú bara ekki neitt, þegar yfir mig gengur.
7.
Hún skrapp til mín snöggvast í gærdag hún Guðbjörg á Hala,
og Gíslína Jóns hefði verið þar rétt fyrir stundu,
og Gíslína hafði þá hitt hana Þuru frá Bala,
og hún hafði þetta frá stelpunni sinni, henni Mundu.
Ég marka nú lítið hvað þessi, eða hin er að þvaðra,
og það veit sá eini, ég hlusta ekki á kjaftæðissögur.
En stelpan hún Munda, hún talar ekki illa um aðra,
svo allt er þetta satt, þó að lýsingin sé ekki fögur.
8.
Það hringsnérist þarna í hálfmyrkri nóttina alla,
hálffullt af landa, -stelpurnar voru ekki betri.
Og sumt var að flækjast í laumi út um hlöður og hjalla,
ég hugsa að þær dansi ekki allar á komandi vetri.
Hún nefndi enga sérstaka, -en aumingja Anna frá Bergi,
var eitthvað-ja, Munda hún vildi sem minnst um það segja.
En tímunum saman þá sást hún í dansinum hvergi,
og Sveinn ekki heldur, en elskan, þú verður að þegja.
9.
Hún á það ekki hjá mér hún Sigga mín, sálin sú arna
að sé ég að varpa að henni, eða börnunum steini.
Þó Anna sér leiki við eldsloga víðar en þarna,
er óskandi að gáleysið verði henni hvergi að meini.
Og hvert skyldi barninu bregða, þó Bjarni sé stilltu;.
þú mannst hvað var spjallað um Dísu og Valda.
Það rættist á henni, að oft verður unglingur villtur,
of síðla hygginn, og barnið má hrösunar gjalda.
10.
En finnst ei hörmung, að hugsa sér ungdóminn núna,
og hvar skyldi fólkið með þessari spillingu lenda.
Það slarkar um nætur, og talar af gáleysi um trúna,
sá tími er í námd að veröldin hljóti sinn enda.
Að dansa og skoppa, og truntast og trippast þær kunna,
en tekið í sokkprjón, -nei þá er nú kunnáttan minni.
Það var soldið annað í ungdæmi hjá okkur Gunna,
þá unnust ei verkin af hýji og máluðu skinni.
11.
En hvað er ég annars að hugsa. Ég sit hér og spjalla.
Ég hef víst gleymt því að tíminn og dagurinn líður,
og svo hefi ég lofað að líta sem snöggvast að Hjalla,
og líka til Jóhönnu að Gili, -og maturinn bíður.
Já svona er það, - vertu nú margblessuð Gunna mín góða
og guð launi kaffið, já koss, þakklætið verður að nægja,
koss, og langhelst af öllum, koss,
ég að vildi eiga þig, koss, góða, elskan, mín, koss, vertu nú,
koss,
margblessuð, koss, margblessuð, koss, -jæja.
Þetta gamankvœói eftir Loft Gudmundsson
birtist i einhverju vikuriti, fyrir um 50 árum
og skrifaói ég þaó upp. Þaó er birt hér
meó góófúslegu leyfi ekkju höfundar -J.B.
Sendum Vestmannaeyingum bestu óskir um
gleðileg jól
og farsælt komandi ár
Þökkum samskiptin á /iónu ári
W
Sendum öllum Eyjamönnum bestu óskir um
gleðileg jól
og farsœlt nýtt ár
Pökkum samskiptin á liðnu ári
Ccxfé ]SAc\Acx
Sendum Vestmannaeyingum bestu óskir um
gleðileg jól
og farsæ/t komandi ár
Þökkum samskiptin á liðnu ári
KINN
Eigendur og starfsfólk
senda Vestmannaeyingum öllum
bestu jóla og nyárskveðjur
Þökkum samskiptin