Austurland - 23.12.1974, Side 22

22
AUSTURLAND
Jólin 1974.
niaö sjáltstæðisbaráttu ísleinid-
linga iuu árum seinna en nanu
geroi, neiOi nann nugsanlega
getaö íengið tæniiæri tii ao
xtytja mál sitt 1 aneyrn 4. nefnd-
ar aiisnerjar^ingsins.
í'yrir iuiiSKipaö allsherjar-
þmg streymciu svo 'mál úr nin-
um 7 starisneindum og par
nrutu þau endaniega afgreiðsiiu.
pannig var tanö sjálfsagt. að
iuiltruar sendinefndarinnar
gætu nrugðið ser upp í ailsnerj-
aíþingssai, þótt umiræður stæöu
í neind þeirra. Ennfremur, ef
opinn fundur var i Oryggisráð-
inu sem oft var á þessu hausti.
Norðuriöndin hafa með sér
náið samstarí á allsherjarþing-
inu. Þiurfti stundum að skjóta á
jjuindi Norðurlandaf'ulltrúanna í
hinum ýmsu starísneíndum til
þess að ræða aístöðu þeirra og
orða siameiginlegar tillögur.
Einn slíikur fundur verður mér
minnisstæður fyrir það, hvemig
menn geta flækst 1 sinn eiigin
orðavef. Menn sitja klukkutx'm-
um saman tii' þess að velta vöng-
um yifir hugsanlegri túlkun ein-
stakra orða eða málsgreina. Og
ieiki einhver vafi að lokum er
símað heim í utanríkisráðuneyti
þess iandsi, sem telur sig í vafa,
og beðið um fyrirmæli.
Þegar maður hefur hlýtt á
sömu ræðuna af vörum fulltrúa
noKkurra landa í 1—2 klukku-
tíma og áfratmhaldið virðist
muni verða hið sama næsta
kiukkutímann þykir honum sér
leyMegt að sýna ofurlitia létt-
úó og skreppa upp í áttundu
nefnd, sem vissuiega er mjöig
mikilvæg, eins og áður sagði,
(þvi þar ræðast menn gjaman
við óformleiga yfir ölglasi, sjúss
eða kaffiibolla.
Enda þótt ég sakni þess mjög
að fá ekki keypt afmennilegt ö'l
híér heima — af því að þess er
ekki kostur — torá svo undarlega
við, að í áttundu nefnd S. Þ.
drakk ég oftast kaffibolla.
Þarna átti óg þess þó kost að
kaupa allar iþekktustu öltegund-
ir í heimi. En kaffið var ágætt
og fulllorðiin negrakona, hlýleg
og hýr í toragði stóð við kaffi-
diskinn frá morgni til kvölds
alla daga. Síðast var hún hætt
að spyrja mig, hvað ég vildi. en
rétti 'mér kaffibolilann brosandi
og óumbeðið um leið og ég stóð
andspiænis henni.
iMargir fileiri tóku kaffiboll-
ann íframyfir ölgl'aisið á þessum
veftingastað og í þeirra hópi
minnist ég nokkrum sinnum.
Chiaio Kuan-hua, siem þá var
fastafulltrúi Kína hjá S. Þ., en
e.r nú orðinn utanríkisráðherra
í Pekin'g.
Það var kannski enginn stað-
ur í aðalstöðvunum, þar sem
eins igamian var að sitja og virða
fyrir siér bann furðulega sundur-
leita 'hóp, sem allsiherjarþingið
er en einmitt á barnum. Þarna
var fólkið á meiri hreyfingu en
annars staðar. Þarna töluðu
menn óhindrað og óteljandi
tungur hljó’muðu. Þarna komu
fú'lltrúar oft með gesti með sér,
maka eða vini, og: fyrst sópaði
nú verulega að fólki, þegar
Afiríkubúarnir sigldu framhjá í
sínum litríku og stórkostlegu
þjóðb'únin'gum, konur jafnt sem
karilar. Skeif ing sýnist hinn dag-
legi klæðaburður vesturlanda-
búa, ótætis jaklkafötin, hvers-
daglegiur í iþeim samaniburði.
En hverfum nú frá kaffi-
drykkju og þjóðaskoðun í átt-
undu nefnd. Maður gengur nið-
ur í kjallarann aftur um hádeg-
isbilið og athugar. hvernig
istandi á ræðulhöldum eftir svo
sem hálftíma fjarveru. Síðan
gegnfr maður skyldunni sam-
viskusa'mlega og hiýðir á nokkra
ræðumienn í viðbót.
Um eittleytið' er funidi oftast
frestað eða slitið. Það er kominn
háidegisverður.
Ekki þarf langt að fara í mat.
En maður þarf hins vegar að
gara upp vjð sig hvort hann ætk
ar í dag að borða fyrir 2, 4 eða
8 dollara. Ef ekkert sérstakt
frá öðru landi, þykir hlýða að
nota sér þennan stað til slílkra
funda.
Kl. 16 hefjast svo fundir að
nýj'u. en í hléi frá hádegisverði
og fram að þeim tíma 'hefur
kannsiki gefist tími til að rölta
í nærliggjandi búð skreppa á
eitthvert safnið, sem New York
geymir ótölul'eigia 'mörg. Nú, eða
lesa eitthvað af hinum gífurlega
aragrúa þingsíkjala, sem daglega
hlaðast uipp, ef slíkt kallar að.
Síðdegisfundir geta staðið allt
fram undir kt. 7 að kvöldi, ef
líða tekur að lokum umræðna í
nefndum eða fullskipuðu alfs-
herjarþingi ekki síst ef at-
kvæðagreiðslur eru.
Tímann fram að kvöldmat
þarf fcannski iað nota til þess að
kynna sér einhver mál sem af-
stöðu barf að taka til, eða ráð-
færa sig við félaga siína. Nú, eða
bara til þess. að hvíla lúin bein,
eða 'öllu heldur lúin eyru
Þegar líða tekur á all'sherjar-
þingið, aukast mjög þau sam-
Tveir Rússar, sem komið hafa við sögu S. Þ. frá upphafi: Jakob
Malik, fastafulltrúi Sovétríkjanna (lengst t. v.) og Andrei Grom-
yko, utanríkisráðherra, sem vann að stofnskránni (3. frá vinstri),
ásamt Dobrynin; ambassador Sovétríkjanna í Washington, og Kurt
Waldheimt framkvœmdastjóri S. Þ. — Mynd S. Þ.
stendur til, fer hann á kafeterí-
una, sem er geysimikill salur,
þar siem staírfslið Kurts Wald-
heims borðar fyrsit og fremst, en
'fuUtrúar eiga lík-a aðigang að.
Þarna er hægt iað fá ágætis mál-
tíð fyrir 1—2 dollara. Á öðrum
stað er lítil veitiingastofa. sem
kúbönsk fcona sér um með
stúlfcu og einum kalli svona 20
borð, og þarna fæst góð 'máltíð
fyrir 4—5 dollara. No-talegur
staður og róle-gur.
Loks er svo laðalveitingastað-
ur þingfulltrúa, allstór salur,
sem snýr að'alhlið út að Austurá.
Þar þarf að panta borð með
nokkrum fyrirvam. MatseðiUl-
in-n 'býður ýmiss konar ágætis-
rétti, en maður fer út 8—10 doll-
urum fátækari. Ef maður ætl'ar
að ræða við og kynnast ein-
ihverjum fulltrúa eða fullitrúum
sfcipti, sem kannski hafa mesta
þýðin-gu: Kokkteilboðm!
Þetta er ekki bara g-rín. Ný-
byrjandi er kannski búinn að
vera þarna í tvær vikur eða
þrjár. Á þei'm tíma heilisar hann
ekki ýkja mlörgum í sinni nefnd.
Næstu sessunautuín og í besta
falli Norðurland'afulltrúum. Svo
er haldið kokkteiiboð. Venjuleg-
ast um ikvöldmatarleytið. Þá e-r
sá nýkomni allavega kynntur
fyrir einhverju fólki af hinum
eídri í hettunni. Og svo er bara
að byrja að olnboga sig á-fram
í mannþrönginni með glasið si-tt
í hendinni o-g gefa si-g á tal við
menn. Þe-tta getur verið á viss-
an h-átt e-ins og að ka-sta steini
í vatn. Ein kynni leiða af s-ér
önnur.
Fiast kokkteilboð á -allsherja-r-
þingin-u er að Norðurlöndin
halda eitt boð á hausti fyrír allia
Norðurlandafuilltrúana. í fyrra
stóð fastafulltrúi svfia fyrir því.
AlUmörgum þjóðum er boðið. m.
a. voru þarnia fulltmar stórveld-
anna 5 í Öryggisráðinu og toarg-
ir flieirí, ékki síst frá „hinum
77“.
Og svo heldur formaður sér-
hverrar hinna 7 starfsnefnda boð
fyrir nefndarmenn. Því miður
va,r þetta boð hjá formanni 4.
nefndar, iastafulltrúa Venezú-
ela, ekki fyrr en rétt fyrir brott-
för mína frá New York. En
þarna talaði ég í fyrsta sinn við
fjiölda manna og kvenna. sem ég
hafði séð allan tímann. en aldre-i
svo mikið sem heilsað. Það varð
ekki tækfæri til að tala við þá
aftux.
Vissuiega ier ek-ki vandi að
stytta sér stundir á síðikvö-ldum í
New York. Það er hægt á ódýran
hátt en heldur engi-nn vandi að
tæma bud-duna, ef svo býður við
að 'horfa. Hvers kyn-s lis-tir
standa þar með meiri tolóma en
í flestu'm borgum heims. Fjö-ldi
skemmtistaða af ólíkastá itagi er
endalaus og krár o-g matsöluhús
í öðru hveriu húsi í sumurn gö-t-
um. Svo að úr nógu er að velja.
En ákaíle-ga oft lauk é-g kvöld
in-u rneð því að fara á næsta
blaðeELustað o-g kaupa New
York Times, þetta merkilega
blað, s-em gyðingar eiga oig
stjórna og er óaðskiljanisgur
h-lu-ti af New York. Þa-ð er ve-nju
legas t komið út á blaðsölustað-
ina miLi 11 og 11.30 á kvöldin —
töluþraðið. sem dagsett er dag-
inn eftir.
Sitthva3 ninnisvert frá
haustinu 1973
Fundur í Óryggisráðinu
Þaö nexur líkle-ga verið anraað
eða þ-rioja kvöldið mitt í New
Yo-rk. Við Hannes Páisson höfð-
um skroppið á bíó saman, te-kið
New Yorfc Ti'mes með okkur í
leiðinni og vorum kominir heim
rétt uppúr kl. ellefu um kvöld--
ið. Við opnuðum sjónva-rpið á
NBC en þessar stöðvar eru állt-
-af með frétti-r á þeim tím-a. Það
er þá veríð að sjónvarp-a beint
frá fundi í Öryggisráðinu þar
s-em rædd var tillagan fná Banda
ríkjunum og Sovétríkjunum,
þar sem stríðsaðiljum við Súez
var skipað að hætta að berjast.
Þetta voru sögulegar og drama-
tískar umræður.
„Föru-m niður í Öryggisráð“,
sagði Hannes, setn hafði verið á
allsherjarþinginu haustið áður
oe var öllum hnútum kunnug-
ur. En allir fulltrúar á þinginu
áttu rétt á að koma á opinn
fund í Öryggiisráð-inu. . '
Og við biðum ekki boðanna,
en. snöruðumst út og hlupurn við
fót spöii-nn eftir 1. Tröð yfir í
aM'Sherjarþingsby'ggingu-na, þar
se-m sýnilegt var, að eitfhvað
-va-r á seyði.
Eg neiita -því ekki, að einkenni-
leg tilfinning greip mig, er ég
var all-t í einu fcominn inn í t-roð-
fullan sal Öryggisráðsins, þar