Eining - 01.07.1969, Blaðsíða 4

4
EINING
Ávarp Olafs Þ. Kristjánssonar
Norrœna þingið
framhald af 2. bls.
árvekni og samvizkusemi stórt atriði.
Þeim var treyst og það reyndist óhætt.
I undirbúningsnefndunum voru eftir-
taldir:
Aðalnefnd: Ólafur Þ. Kristjánsson,
Einar Hannesson, Jóhann Björnsson.
Dagskrárnefnd: Séra Kristinn Stef-
ánsson, Indriði Indriðason, Pétur Sig-
urðsson.
Hótelnefnd: Sigurður Gunnarsson,
Guðlaug Narfadóttir, Sigurgeir Alberts-
son.
Ferðanefnd: Kjartan Ólafsson, Jóna
Erlendsdóttir, Pétur Björnsson.
Skemmtinefnd: Hrefna Tynes, Hall-
grímur Sæmundsson, Kristinn Gíslason.
Tilhögunarnefnd: Hreggviður Jóns-
son, Höskuldur Frímannsson, Sigríður
Sumarliðadóttir. — Öll unnu þessi verk
sín prýðilega, en freistandi er að hrósa
frú Hrefnu Tynes ofurlítið sérstaklega.
Stjórn Neskirkju færum við beztu
þakkir fyrir húslánið, og sömuleiðis
kirkjuverðinum, Hjálmari Gíslasyni,
fyrir lipurð og ágæta aðstoð. Allt hjálp-
aðist til við að gera þingið og allt í sam-
bandi við það, sem ánægjulegast. Góðar
endurminningar geymast.
Hér fara svo á eftir ávörpin, sem flutt
voru í Neskirkju þegar þingið var opn-
að, og í þeirri röð sem dagskráin hafði
skipað þeim. Archer Tongue flutti sitt
ávarp blaðalaust og hefur blaðið því
ekki fengið neitt enn frá honum.
tz æ---------------------------------
Ungtemplarar
framhald af 3. bls.
Guðbjartsson, Reykjavík og Jónas
Ragnarsson, Siglufirði. Formenn starfs-
nefnda IUT voru kosnir: Alþjóðanefnd:
Hilda Torfadóttir, Fjármálaráð: Krist-
inn Vilhjálmsson og Útbreiðsluráð:
Torfi Ágústsson.
LANDSMÓT ÍUT.
Að loknu ársþingi ÍUT á laugardag
5. júlí, hófst Landsmót samtakanna að
Staðarhrauni, í næsta nágrenni Lyng-
brekku. Mótið setti nýkjörinn formaður
IUT, en séra Árni Pálsson, Söðulsholti
flutti staðarlýsingu á skemmtilegan
hátt. Um kvöldið var kvöldvaka og dans
Herra forseti íslands, virðulega for-
setafrú, hæstvirti ráðherra og frú,
borgarstjóri Reykjavíkur og fulltrúar
erlendra ríkja og stofnana og aðrir
ágætir gestir, innlendir sem erlendir.
Ég býð yður öll innilega velkomin
hingað til þess að vera viðstödd setn-
ingu hins 24. norræna bindindisþings.
Bindindismönnum íslenzkum er það
mikil gleði og engu minni sómi að þetta
þing skuli nú haldið hér á landi. Sextán
ár eru liðin frá því að það var haldið
hér í Reykjavík, og þá í fyrsta sinn hér
á landi.
Þér eruð, kæru erlendu gestir, komnir
hingað langan veg, og hefði þetta verið
fyrr á öldum, hefði för yðar yfir hið
dimma haf — eins og skáldin komust að
orði — tekið langan tíma, en nú hafið
þér farið þessa leið á fáum klukku-
stundum ofar hinum ljósu skýum. Ég
býð yður aftur velkomna hingað. Ég
segi þetta ekki fyrst og fremst af
kurteisi einni saman, og ekki heldur af
því, að það hefur lengi verið talin dyggð
hér á landi að taka vel á móti gestum,
og þá raunar ekki aðeins í orði. Ég segi
þetta einkum vegna þess, að koma yðar
hingað og dvöl yðar hér á að verða bind-
indishreyfingunni í landi voru að gagni
— og um leið bindindishreyfingunni í
löndum yðar.
Svo er ráð fyrir gert, að bindindis-
þingið taki til meðferðar ýmis atriði,
sem miklu skipta fyrir bindindisbarátt-
--------------------------------------»
inni í félagsheimilinu Lyngbrekku og
var þar fullsetinn bekkurinn.
Á sunnudag var íþróttakeppni og mót-
inu var slitið síðdegis á sunnudag. Sér-
stök j eppakeppni var á laugardag í landi
Hítardals, en á sunnudagsmorgni var
farin veiðiferð inn í Hítarvatn. Um 350
ungtemplarar víðsvegar að af landinu
sóttu mótið. I þeim hópi voru 40 félagar
nýstofnaðs ungtemplarafélags á Isa-
firði, en formaður þess Reynir Ingason
var fararstjóri. Veðurguðirnir voru
hliðhollir íslenzkum ungtemplurum að
þessu sinni og nutu félagarnir sérstak-
lega veðurblíðunnar á sunnudaginn,
enda kátt fólk og skemmtilegt við tjald-
búðasvæðið í landi Staðarhrauns þann
dag. — Formaður landsmótsnefndar var
Jóhann Jakobsson, Reykjavík.
una á líðandi stund. Ekki er að efa, að
hér verður margt sagt, sem vekur til
umhugsunar um vandann, sem við er að
stríða, eykur skilning á nauðsyn og eðli
baráttunnar, bendir á aðferðir, sem
reyna mætti, vísar á leiðir að marki. Nú
er það að vísu svo, að viðfangsefnin eru
breytileg eftir löndum og þjóðum, að-
stæður til aðgerða eigi hinar sömu, að-
gerðirnar mismunandi vænlegar til ár-
angurs, þótt framkvæmdar væru, enda
þörfin fyrir þær ekki alls staðar söm.
En margt er sameiginlegt hjá þjóðum,
sem eru svo fast tengdar menningarlega
sem Norðurlandaþjóðirnar eru. Margt
má jafnan læra af reynslu annarra, þótt
við aðrar aðstæður sé að einhverju leyti.
Og það sem mestu máli skiptir: mark-
miðið er hið sama hjá oss öllum, úr
hvaða landi sem vér erum komnir: að
efla og auka bindindissemi hjá vorri
eigin þjóð og meðal hinna norrænu þjóða
sameiginlega. Það er þetta sameiginlega
markmið, sem tengir oss að einu verki,
það er ástæðan til þess, að þetta þing er
haldið, það er grundvöllurinn undir þeim
samtökum, sem að þinginu standa. Ég
býð yður alla velkomna til þessara
starfa.
Brynleifur heitinn Tobíasson, stór-
templar sagði, er hann fagnaði gestum
á norræna bindindisþinginu í Reykjavík
1953, að það fælist í eðli bindindis-
hreyfingarinnar að meta einstaklinginn
mikils. Norrænar þjóðir skilja það ekki
síður en aðrar, hve mikla rækt ber að
leggja við einstaklinginn, við réttindi
hans, við frelsi hans, og ekki sízt við
þroska hans og manngildi. Þetta táknar
ekki, að vanmeta eigi heildina eða van-
rækja. En það eru einstaklingarnir, sem
mynda heildina. Öll framþróun hvílir á
þroska og aðgerðum einstaklinganna. Sé
einhver hópur fámennur, vaxa kröfurn-
nar til sérhvers einstaklings. Geti hann
ekki risið undir þeim, er tjón heildar-
innar tiltölulega meira en þar, sem fjöl-
menni er fyrir. Þetta hefur reynslan
kennt fámennum þjóðum, svo sem vér
erum, Islendingar. Og baráttumenn
bindindismála eru ekki margir, miðað
við alla hina. Þess vegna er svo mikið
komið undir hverjum einstökum bind-
indismanni. Það er ekki aðeins áhugi
hans, sem skiptir máli, ekki aðeins dugn-
aður hans í bindindismálum, heldur