Ljósmæðrablaðið - 01.01.1944, Síða 3

Ljósmæðrablaðið I. 1944.
Lyfjasafn heimilisins.
Grein þessi, sem er þýdd og breytt af dr. med. Snorra Hallgríms-
syni, birtist í hinni nýju bók, Heilsurækt og mannamein, sem út
kom fyrir áramótin. Þar sem ekki er líklegt að ljósmæður hafi
náð í bókina almennt eða eigi þess kost að eignast hana, þar sem
hún mun vera því nær uppseld, birtir Ljósmæðrablaðið í þetta sinn
eftirfarandi grein úr henni, með leyfi útgefanda og höf.:
Á hverju heimili, og þá sérstaklega sveitaheimilum, sem
langt eiga til læknis og lyfjabúðar, er nauðsynlegt, að til
séu einföldustu sáraumbúðir og algengustu lyf, sem notuð
eru við umbúnað á sárum. Á afskekktum heimilum er
einnig gott, að til séu ýmis lyf, sem oft þarf að grípa til,
en engin hætta getur stafað af. Það er hins vegar ekki rétt,
að geyma slík lyf og umbúðir innan um allskonar dót í
handröðum, borðskúffum eða á spegilhillunni í baðher-
berginu, þar sem hætt er við, að það skemmist, og börn
geti náð í það. Hvert heimili ætti því að eiga lítinn skáp,
sem eingöngu er notaður undir lyf og umbúðir og ekki
til neins annars. Lyfjaskápinn er gott að hafa á veggn-
um í baðherberginu, svo hátt uppi, að börn nái ekki til
hans.
í lyfjaskáp heimilisins eiga einungis að finnast lyf, sem
hafa vel þekkt og ákveðin áhrif og ekki eru samsett úr
ttiörgum efnum með mismunandi áhrifum. Einungis þau
lyf, sem oft þarf á að halda, eiga að vera til á heimilinu.
Lyf, sem hafa verið fengin að læknisráði við sérstökum,
ákveðnum sjúkdómi, ætti aldrei að geyma, eftir að þeirra
er ekki lengur þörf. Sé eitthvað eftir í meðalaílátinu,