Freyr - 01.06.1907, Blaðsíða 10

82
FREYR.
sem stunda sauðfjárrækt: „Nú fæst enginn til
að standa hjá skepnu.“ Auðvitað er það, að
„horfellis-lögin“ og hinar lögboðnu fjárskoðanir
hafa stutt að endurbótum á fóðri og hirðingu
sauðfjár, sem annara gripa, en þóerþaðminna
en ætla mætti, og víst ber það vott um hirðu-
leysi hjá íslenzku bændunum, að þannig lagaðra
opinberra ráðstafana skuli þurfa með.
JÞað ætti að vera almenn venja hjábænd-
um að vigta mánaðarlega 10. hverja kind af
hverri hjörð; skulu þær vera merktar með töl-
um, og valdar af vænstu, miðlungs og lökustu
kindunum, eftir stærð og holdum. Eftir því sem
kindurnar léttast eða þyngjast er hægt að hafa
fóðurgjöf viðkomandi hjarðar, sem er fljótara
og vissara en að haga henni eftir áþreifingu.
Töfiu um vigtina mætti haga þannig:
a
:0
bS) a >> A >CÖ á .22 S . iC . ■cb..S -S'-1 ■ ^ + r+++ • N .g 2 a’ .o « o •§ .«43 S ~*-H t >1—1 -l—1 >1—1 1 í= o-' cs a .1. d a br 00 u — o s >cö
u pd. 62 43 57 50 50 -s 'S ei -*_> <M ÖJD Z-t lO' a
Marz 1. rrt '“H (N 0D o O p, D ^ lO i£J ÍO,
Febr. 1. rrj CO H Ifj CO CO P, lO ^ iC ^ P-t 0> «5 iO ^ co
Jan. 1. rrt O O ^ D I> CD t* \Q tJH *° • i-H ST 2
Des. 1. pd- 62 39 52 47 47 *o ^ - JO — ..Ö * *o 'd - • a sc CO © P lO cfl 3
Nóv. 1. rrj O (M CO D H p, CD ^ lO iO
Tala TH (M CO ^ lO Meðaltal Athugi Haust]
>
Þannig lagaða töflu mætti hafa fyrir hverja
hjörð sauðíjárins n. 1. fengi-ær (fullorðnar
og veturgamlar), geldar ær, hrúta oggeldsauði
fullorðna og veturgamla.
Til þess eunfremur með þess meiri ná-
kvæmni að geta íóðrað sauðfé, er nauðsynlegt
að halda fóður- eða gjafatöflu yfir hvern mán-
uð gjafatímans, lagaða eftir eftirfylgjandi sýnis-
horni t. d.
Sauðir 105 tals. m -3 ‘O P Ph
Geldaræi 35 tals. rd 3 r- ^ O 3 - - - ^ PU
Hrútar 10 tals. 3 r. •> •> O 3 ~ ~ ~ <M Ph
s- O oi ^5 pund. V) )•> ii 284
Lömb. 110 tals. pund. 65 55 80 160
Nóv. 1906. • 'TÍ - 1 * a % _£ &D n a so p p .2 :0 3 3 Ph co T-Í (M* cd
«° ío
- u
:° a o
■=

^ —E Í3
- «o «o
S'''ca • §
o S 'B
-o «•§
-í:
1 f2 |
CÍ5 *3 &
bí
.S
<3 p
öo-s> 2
œ a r~
73 œ «
.0 :g
l *
© G
m »
Ss 3
M •-
<
2 ' ú ■
•_p a
g o
^2 -<—* *o
•o ^
h—, ^ ^
• s'S
I f."i -
w> § - 'Sb.
•2 »0 íO CD
Cð
S-
o ^ 3
eo 03 ©
Vigtar og gjafatöflur geta verið leiðbein-
andi um fóðrun sauðfjár, þegar hægt er að'
bera þær saman frá mörgum árum.
Ef athugað er hvernig sauðfé venjulega er
fóðrað, að það hefir á vorin látið af haustþunga
sínum trá íj4r l/a yfir veturinn, þá er skiljan-
legt af hverju þeir stafa, hinir tíðu sjúkdóm-
ar og kvillar í sauðfé, því það fóðurdýr, sem
er í afleggingu á hold, er vanþrifið og óhraust.
Það er því eiua ráðið fyrir alla bændur,.
er stunda sauðfjárrækt, að breyta að dæmi þeirra
fjármauna, er leggja aðaláherzluna á það, að
setja vel á hey sitt að haustinu, hugsa ekki um
höfðatöluna, en fóðra og hirða fé sitt þannig,
að það hefir full þrif, þar til illviðri hætta og
gróður kemur að vorinu, því þeir, sem þetta
gjöra, eiga hraust sauðfé og fjárhöld þeirra eru
jafnan í góðu lagi.
Það er alkunnugt að húsvist búfénaðar yfir
höfuð hefir mikil áhrif á heilsufar dýranna; ef