Tímarit Verkfræðingafélags Íslands - 01.02.1954, Qupperneq 24

4
TlMARIT V.F.I. 1954

+ £°C.
0 Æ’ez-A í//-/-?c/ Atj/cAoAósf-
A f-‘/-/‘A>L/ /~/7cf A c//cfc/Á: ó sf
i
\3
a A+'*'
• 0*f/t b E
G J-r^O _ [ {£\+s.e
L T A^* A+zo A-?3 1 * \-~s 0+7‘9
/ r‘M'J [
O SZ34S&7 0
/.e/7jp’cf í//'3 0/'iS/7/7A/TC7/ c/ocpo/:
Mynd 2. Kuldaköst í Reykjavik miðuð við grunnhita —5°C. Tölurnar merkja lágmark meðalhita sólarhrings i hverju kuldakasti.
Varmaleiðni steinsteypu er reiknuð 1,0 kg°/m, °C,st
og gengið skal út frá því, að einangrun sé sæmileg og
kælistuðull hennar sjálfrar 1,25 kg°/mí,°C,s,t. Sem kunn-
ugt eru notaðar mismunandi gerðir einangrunar, og eru
sumar talsvert betri en hér hefur verið gengið út frá.
Með þessu verður kælistuðull útveggsins alls 0,8 kg°/m:,
°C,st, og hefur þá verið tekið tillit til varmaskipta milli
andrúmslofts og veggs, og venjulegrar þykktar útveggs.
Við þessa tölu skal síðan bætt 0,25 kg°/m2,°C,st til
þess að taka tillit til varmatapa við mót útveggs, inn-
veggja og gólfs, þ. e. heildarkælistuðull útveggsins er
reiknaður 1,05 kg°/m2,°C st.
Kælistuðull einfaldra glugga skal reiknaður 6,0
kg°/m2,°C,st, en þessi tala gildir sem kunnugt fyrir bera
glugga. Má því segja, að hér sé varlega reiknað, þar
sem ætíð eru höfð nokkur gluggatjöld, einkum í skamm-
deginu. Þá skal gengið út frá þvi, að gluggaflötur í
hituðum herbergjum sé 1/6,5 eða 15% af fleti útveggs
íbúðanna, þ. e. kælistuðull einfaldra glugga reiknaður
á fermetra útveggs án gluggaflatar verður 1,09 kg°/m2,
°C, st, en eins og áður er getið, skulu hér allar stærðir
reiknaðar á fermetra útveggs án gluggaflatar. Kælistuð-
ull útveggs og glugga er því alls 1,05 + 1,09 = 2,14 kg°/
m2,°C,st, en við þetta skal bætt 12% vegna loftslcipta,
þ. e. heildarkælistuðull hússins reiknaður á fermetra út-
veggs án gluggaflatar, verður kj = 2,4 kg°/m2,°C,st þeg-
ar um einfalda glugga er að ræða. Þessi viðbót um 12%
er valin með hliðsjón af því, að kuldaköstum fylgir
yfirleitt stillt veður. Með 'tvöföldum gluggum minnkar
varmatapið um gluggana niður í helming, og viðbótin
vegna loftskipta minnkar einnig, þ. e. hér skal gengið
út frá kx = 1,7 við þessar aðstæður.
Samkvæmt upplýsingum, sem höfundur hefur aflað
hjá byggingarverkfræðingum, má reikna með því, að
þyngd steypu í innveggjum, gólfplötiun o. s. frv. sé
um 800 kg reiknað á fermetra útveggs, þ. e. varma-
tregða hússins reiknuð á fermetra útveggs án glugga-
flatar verður m = 200 kg°/m!,°C þegar einangrun er
á innhlið útveggs, og eðlisvarmi steypunnar er reikn-
aður 0,21 kg°/kg,°C. Sé einangrun hinsvegar höfð á
úthlið útveggs ber að reikna mikinn hluta massa hans
til m, og þá verður m = 300.
Loks skal, þegar um laugarhitun er að ræða, reiknað
með því, að ofnflötur sé gerður fyrir 270 til 280 kg°/m2,st
álag við —15°C útihita og 20°C innihita, þ. e. fyrir
um 40°C meðalhita innfram innihita. Vermistuðull ofn-
anna reiknaður á fermetra útveggs án gluggaflatar verð-
ur þá kc = 2,4-35/40 = 2,1 kg°/m2,°C,st, ef notaðir eru
einfaldir gluggar, en 1,49, ef notaðir eru tvöfaldir giugg-
ar. Þegar um rafhitun er að ræða, ber að reikna k0 = 0.
IJtreikningana er hægt að gera í eitt skipti fyrir öll
með þvi að draga upp handhæg línurit yfir lágmarks-
hita samkvæmt jöfnunum 2) og 6). Þessi línurit eru
sýnd á myndum 3) og 4) og eru þar mismunandi lág-
hnit og lóðhnit fyrir hverja 'tilhögun glugga, einangr-
unar og hitunaraðferð.
Nú þarf aðeins að athuga lágmarksinnihita fyrir
kuldaköstin, sem gefin eru á mynd 2, og er niðurstaðan
fyrir Reykjavík í stuttu máli þessi. Erfiðustu kulda-
köstin eru þau, sem merkt eru með a) og b) á mynd 2),