Tímarit Verkfræðingafélags Íslands - 01.02.1954, Qupperneq 28

8
TlMARIT V.P.I. 1954
'o 0,7 0,2 0,3 0,4 OS 0,6 0,7 0,3, 0,0 S,o /V / S
/?/og>os fcscít-j // X
Mynd 6. Afrennslishiti gegnstraums- og hringstraumskerfa við breytilegt álag. Málraun kerfa við x = 1 miðuð við —15°C útihita.
þær þó aðeins gróf nálgun, og má því ekki nota þær við
nákvæmari reikninga.
En það er auðvelt að leiðrétta framangreindar jöfnur.
1 fyrsta lagi er réttara að reikna varmagjöf ofnsins
með hinni lógarítmísku jöfnu 10) í stað jöfnunnar 8),
og einnig ber að gæta þess, að vermistuðullinn er breyti-
legur samkvæmt jöfnu 11).
I öðru lagi er sambandið milli eðlisþyngdar vatnsins
og hitans ekki línulegt. Ef eðlisþyngd vatnsins við hit-
ann t er táknað et má samkvæmt eðlisþyngdartöflum
rita á bilinu frá 20°C til 100°C:
et= e20 — 0,00011 (t —20)1-33 , 16)
þar sem hitinn t er reiknaður í °C. Hér er reiknað með
20°C innihita, og ef tt og t2 tákna sem áður hita um-
fram innihita verður:
etj - et] = 0,00011 (t1’33 — t*'33 ) , 17)
Þetta stærðtákn er mjög óhentugt fyrir frekari útreikn-
inga, en það má breyta því og rita með ágætri nákvæmni:
tl,33 _ tl,33 =1>04(tl_t2) (tl +t2)°'33 ( 18)
1 stað jöfnu 14) kemur því eftirfarandi jafna:
cHítj —12) (tt + t2)0'33 = Mq2 , 19)
c = 0,000114 .
Loks kemur 'til athugunar, að viðnámsstuðull kerfisins
M er ekki fastatala, heldur er hann háður Reynold-tölu