Unga Ísland - 01.09.1929, Blaðsíða 16

80
UNGA ÍSLAND
Á berjamó
„Elsku amnia, viltu ekki gjöra svo
vel, a'ð segja okkur sögu?“ sagði
Melga litla á Heiði.
„Já, já. Gjörðu það, elsku amma
mín. Það er svo langt síðan þú hef-
ur sagt okkur sögu“, sögðu hin börn-
in, um leið og þau stóðu upp frá gull-
unum, sem þau höfðu verið að leika
sjer að, á gólfinu.
Yfir hið góðlega andlit gömlu
konunnar færðist ljúfmannlegt hros.
„Hvernig sögu á jeg að segja ykkur,
börnin góð?“ spurði hún blíðlega.
„Tröllasögu“, lirópuðu strákarnir.
„Ne-ei, elsku amma. Segðu okkur
heldur sanna sögu — fallega sögu —
helst af þjer sjálfri“, sögðu litlu telp-
urnar einum rómi.
Þær voru i meiri hluta og fengu
því ósk sína uppfylta um val sög-
unnar.
„Jeg held að jeg hafi enga sögu að
segja ykkur af mjer, sem ykkur get-
ur þótt skemtileg“, sagði annna.
„Jæja, kannske jeg segi ykkur þessa
sögu“.
Og amma byrjaði starx á sögunni,
en hörnin hlustuðu á hana, siðprúð
og' stilt, og teyguðu í sig livert orð,
sem hún sagði. Þau elskuðu og virtu,
góðu, gömlu, gráhærðu ömmu sína;
og sama virðing náði til sagna henn-
ar, þær voru altaf hestar.
„Við vorum fimm svstkinin. Þeg-
ar þessi saga gjörðist hefi jeg verið
tæplega tíu ára, en Einsi bróðir, sem
var yngstur, liefur verið tæplega
tjögra ára“, sagði anima.
„Einn sunnudag, snennna um sum-
arið, vorum við búin að fastráða að
iara lil berja. Við hlökkuðum til
dagsins alla vikuna, en þegar hann
loks rann upp, var tvísýnt um, að
við gætum farið, því loft var þykt og
drungalegt, og gekk á smáskúrum.
En þegar kom fram undir hádegi,
Ijetti skúrunum, og skýjaflókarnir
hurfu af loftinu, eins og þeim heí'ði
verið sópað burt, til þess að blessuð
sólin þerraði iörðina, og við gætum
farið á bei'jamóinn.
Tækifærið var líka fljótt gripið.
Strax, þegar við vorum búin að
drekka hádegiskaffið, tókum við
berjafötur okkar og hlupum af stað
„á berjamó að tína“.
Gætlu að honum Einsa og henni
Rúnu, Helga mín“, kallaði mamma
á eftir okkur.
„Já, mamma. Jeg skal ábyrgjast
þau“, svaraði jeg.
Sólin þerraði bleytuna af berjun-
um, svo ormarnir hypjuðu sig, ólund-
arlegir, ofan í hæli sín. Það mátti
nú segja, blessað veðrið var lilýtt og
inndælt berjaveður.
Þegar við komum inn á Flatir, sem
eru skamt frá bænum, fórum við að
sjá ber. Þá var lagst á hnjen og þau
tínd af lynginu, og látin upp í sig, eða
í berjaföturnar. Já, það var gaman!
(Frh.)
Sí
Xorður með landi
heitir lítil bók eftir Finnboga J. Arndal i
Hafnarfirði. I>að er ferðasaga frá Reykjavik og
noröur í Eyjafjörð. Fjölda staða er lýst, svo
að lesandinn sjer ])á i liuganum, og eru lýs-
i.ngarnar víða gullfallegar. Bókin er mjög læsi-
Ieg fyrir börn og unglinga, og fræðir og gleður
í einu. Aftast í henni eru 40 myndir snildar-
vel prentaðar. Unga fsland ræður lesendum
sinum að lesa bókina.
Prentsmiðjan Gutenbero.