Morgunblaðið - 19.04.2013, Page 10

10 | MORGUNBLAÐIÐ
U
m þessar mundir er álið
ráðandi smíðaefni í hjóla-
stellum og hefur svo verið
um nokkurt árabil.
„Aðferðin við að smíða
hjól úr áli er svo einföld, efnið er í
senn ódýrt í framleiðslu, nautsterkt
og tiltölulega létt.“ Vinsældir álsins
eru því ekki út í bláinn en Albert seg-
ir koltrefjarnar ennþá meira spenn-
andi. Vandinn liggi þó í verðinu, enn
sem komið er að minnsta kosti.
Mikill munur á verði
„Ætli menn sér að skipta úr áli yfir
í koltrefjastell, það er úr besta og
dýrasta álhjólinu og í ódýrasta kolt-
refjahjólið, þá þurfa menn að lækka
sig um eitt til tvö stig hvað gæði ann-
arra kompónenta eða íhluta varðar.
Þá er ég að tala um dempara og fleira
í þeim dúr. Þetta er einfaldlega af því
að verðmismunurinn á áli og „carbo-
fiber“ er svo mikill í stell-þættinum af
þessu,“ útskýrir Albert. „Sé maður
að kaupa hjól á um það bil 300.000
krónur, fínasta álhjól, en ákveði að
kíkja á ódýrasta koltrefjahjólið um
leið, sem er kannski á 350.000 krónur,
þá eru á því kompónentar eins og af
200.000 króna álhjóli. Það þýðir ein-
faldlega lélegri íhlutir á stellinu,
höggdeyfar, gírskipting og annað.
Verðið á stellinu er svo mikill hluti af
jöfnunni og það er einfaldlega mikill
munur á áli og koltrefjum hvað verð
varðar.“
Bæði efnin hafa sína kosti
Aftur á móti eru kostir koltrefj-
anna ótvíræðir að sögn Alberts, og
munurinn leynir sér ekki á milli þess-
ara tveggja smíðaefna. „Þú sleppur
við 300-400 grömm með því að skipta
yfir í koltrefjarnar. Léttustu álstellin
eru á bilinu 1.200-1.300 grömm svo
við erum að tala um talsvert stórt
hlutfall af heildarþyngdinni. Með áli
færðu yfirleitt mikið fyrir peninginn,
því efnið er ekki dýrt, en það er óneit-
anlega þyngra en koltrefjarnar. Þá er
ótalið að koltrefjastellin svigna ekki
eins og álið gerir. Fjöðrunin er allt
önnur. Það þýðir að átakið við hjól-
reiðarnar skilar sér miklu betur beint
áfram í stað þess að svigna niður á
við, þvert á stefnu hjólsins. Stífleik-
inn í fótstiginu skilar þér miklu betur
áfram. Þarna liggur ótvíræður mun-
ur á milli þessara efna og það þarf
engan sérfræðing eða atvinnumann í
hjólreiðum til að finna muninn; hann
skilar sér mjög greinilega þegar hjól-
að er. Það skiptir engu hversu vanur
eða óvanur þú ert – þú finnur mun.“
Einn ókost nefnir Albert þó sem hafa
ber í huga þegar koltrefjahjól eru
annars vegar. Laskist stellið er lítið
hægt að gera við það. „Ég lenti til
dæmis í því að fljúga á hausinn og
högg kom á stellið á hjólinu mínu,
sem var með koltrefjastelli. Í fram-
haldinu fór carbonið að springa út frá
staðnum þar sem hjólið hafði laskast
og við því er ekkert að gera. Þá sat ég
uppi með brotið stell upp á 250.-
300.000 krónur og ekkert við því að
gera. Þó að þú dettir á álhjóli og það
skemmist aðeins við það þá skiptir
það ekki svo miklu máli. Það er því
óhætt að segja að álið sé auðveldara í
meðförum fyrir hinn venjulega al-
menning, ef svo má segja.“ Að-
spurður nefnir Albert að engir aðilar
hér á landi geri við koltrefjahjól en
hægt sé að senda þau utan til við-
gerða. Þar sé aftur á móti um þriðja
aðila að ræða þar eð framleiðendur
taki slíkt ekki að sér. „Þeir bjóða upp
á mislanga ábyrgð í árum talið og
skipta einfaldlega stellinu út ef það
gefur sig vegna galla. En eðli máls
samkvæmt ógildir högg ábyrgðina.“
jonagnar@mbl.is
Ál eða
koltrefjar?
Álið þótti á sínum tíma aldeilis frábær efniviður í hjóla-
stell, og þykir vel duga enn sem komið er. En koltrefjar
ryðja sér í auknum mæli til rúms og þá er vert að spyrja
þá sem vel til þekkja – hvort er betra? Albert Jakobsson,
formaður Hjólreiðfélags Reykjavíkur, er til svara.
Gæðahjól „Koltrefjastellin svigna ekki eins og álið gerir. Fjöðrunin er allt önnur,“ segir Albert Jakobsson.
É
g á fallega minningu þegar
ég eignaðist mitt fyrsta hjól
um 6 ára aldurinn. Sá það í
skottinu í Landrover jepp-
anum hans pabba og horfði
lengi hugfangin á það. Fékk svo hjól-
ið og man að ég hjólaði endalaust
fyrsta sumarið með tilheyrandi
meiðslum og látum,“ segir Laufey
Inga Guðmundsdóttir, sölustjóri hjá
Intersport í Lindum í Kópavogi.
Þægileg hjól og þríþraut
Í Intersport fæst mikið úrval reið-
hjóla af ýmsum gerðum og útgáfum.
Bæði þægileg hjól fyrir fjöl-
skyldufólk og þá sem taka hjólreið-
arnar sem dægradvöl og skemmtun.
Einnig eru þar hjól fyrir hina, sem
vilja komast lengri eða skemmri leið-
ir til vinnu. Svo er einnig til alvöru
reiðhjólafólk sem tekur þátt í keppn-
um, en ört fjölgar í þeim hópi.
„Nýlega tókum við hingað inn
þessi flottu hjól frá Orbea, sem er
stærsti framleiðandi reiðhjóla á
Spáni. Þetta eru til dæmis hjól sem
keppnisfólk notar mikið og eins
keppendur í þríþraut eða Járnkarl-
inum,“ segir Laufey um þessi hjól,
sem kosta um 600 þúsund kr. „Svo er
hægt að færa niður um tröppurnar
hverja eftir aðra og ódýrustu hjólin
hjá okkur kosta um áttatíu þúsund
krónur.“
Valinn maður er í hverju rúmi hjá
Intersport; fólk sem er fært til þess
að veita viðskiptavinum góð ráð svo
allir fái reiðhjól við hæfi og þann
aukabúnað sem nauðsynlegur er, til
dæmis fatnað, hjálma og svo fram-
vegis. Einnig býðst viðgerðaþjónusta
og þannig mætti áfram telja. Þá var
nýlega í versluninni í Lindum kynn-
ingarkvöld fyrir verðandi reið-
hjólamenn – og frekari fræðsla í þeim
dúr er fyrirhuguð.
Gott fyrir líkamann
„Mér finnst gaman að hjóla. Mark-
mið mitt er að ná því að hjóla hingað í
Kópavoginn ofan úr Mosfellsbæ þar
sem ég bý,“ segir Laufey. „Þá kemur
sér vel að eiga nýtt alvöru Orbea hjól.
Mér finnst skemmtilegra að hjóla en
að hlaupa, kemst víðar um á styttri
tíma og svo finnst mér smá gaman að
fara hratt yfir. Á hlaupum fer maður
hægar. Ég er einnig á því að hjólreið-
ar séu góð íþrótt fyrir líkamann, þær
bæta grunnþol án mikilla högga eins
og hlaup á malbikinu gerir. Það er
mín skoðun allavega. Nú er ég búin
að festa mér kaup á Orbea hjóli og
stefnan er tekin á að hjóla í vinnuna
minnst tvisvar í viku,“ segir Laufey
Inga Guðmundsdóttir að síðustu.
sbs@mbl.is
Mér finnst skemmtilegra að hjóla en hlaupa
Laufey selur hjól í Lindum.
Úrval hjá Intersport. Gam-
an að fara hratt yfir. Falleg
æskuminning um fyrsta
reiðhjólið.
Morgunblaðið/Rósa Braga
Hjólakona Laufey Inga Guðmundsdóttir segir hjólreiðar góðar fyrir líkamann. „Þær bæta grunnþol án mikilla
högga eins og hlaup á malbikinu gerir. Svo finnst mér smá gaman að fara hratt yfir,“ bætir hún við.