Fagnaðarboði - 01.02.1989, Side 5

FAGNAÐARBOÐI
5
Vakid
Þá sagcá Jes/ís p/ð þá: St/Ma stmd er Ljos/ð em á
meða/jáar; gang/á meáa// þe'r /jaj/á L/ás/á, /z/ þess aá
wyrÆr/á Æo//// eÆÆ/jJ/r yáur; og sá se/// ge/jgur / //ryrÆr-
/////, rez/ eÆÆ/ /oerf /ja/j/j Jer. (Jo'/j. /s.'jyJ
Jesús þekkti myrkrið, en Hann gekk sjálfur í Ljósinu
og hefur lagt fyrir börnin sín að ganga í því, svo myrkr-
ið komi ekki yfir þau. Frá Föðurnum er Jesús útgeng-
inn með þekkinguna á kærleika Guðs til týndra og frá-
vijltra manna. Hann býður öllum: Fj/gþá me'r/
Það er Líf Himnaríkisins að fylgja Kristi. I Guðssynin-
um er allt óumbreytanlegt. Þar er sigurinn vís yfir verk-
um óvinarins með trúnni sem Hann er höfundur að
og veitir sín náðarverk með. Og þegar við biðjum í
bæninni sem Jesús kenndi sínum lærisveinum:
JFerá/ o/þ/ þ/m, sro á Jöráu sem á /j/mm’; fMaU. á:/o)
þá er víst að bænin gengur fram að Guðs vilja. Náð
Drottins nægir öllum. Hann býður og úthlutar sínu, til
þeirra sem af einlægni vilja veita þeim gjöfum viðtöku,
sem framréttar eru með sterkri hendi Guðs, af náð á
náð ofan.
Allt er veitt í Ljósinu sem skín í myrkrinu. Orð
Guðs eru Ljósið. Jesús Kristur bauð öllum að koma
til sín. En frá óvininum eru hörmungar, syndir og
dauði, allur ávöxtur sem tilheyrir ekki Guðsríkinu.
Hræðumst verk hans, því þau eru myrkur og dómur,
en engin birta. Drottinn Jesús Kristur sigraði dauðann
- aleinn, af þjóðunum hjálpaði Honum enginn.
Og áauáauuw og He//u rar Æasfaá / e/dsdz'Æ/á; þetfa e.r
/jz/z// a/z/zar áauá/, e/ásá/Æ/á. Og /zrer sew eÆÆ/Ja/zs/ rz/aá-
ur /' L/Js//zs /jöÆ, /jo/zuw rar Æas/aá /' e/ásá/Æ/á.
fOj//zIj.2o:/y-/y)
Guð þekkti þennan stað og varar börnin sín við hon-
um. Ef einhver bendir okkur á hætturnar til viðvör-
unar, þá álítum við það elsku og vináttu. Kærleikur
Guðs breiðir ekki yfir eða hylur hætturnar, því elska
Hans er til staðar, svo við fáum haldið velli á sigurvegi
fengið að vera sjónarvottur að. Dýrð sé Drottni mínum
og Frelsara, sem gaf sitt heilaga Líf okkur mannanna
börnum til fullkominnar lausnar og lækningar og er
ávallt hinn sami.
Ha/z/z áar s/á/Jur sy/zá/r rorar á //Æama s/'/zum uþþ á
tréð, /z/þess aá rér sÆy/áum, áá/z/r Jrá sy/záu/zum, /zja
rétt/œtz/zu. Fjr/r Ha/zs Ize/Jar er/zá þér /œÆ/zaázr.
fz.Pé/.2:2/J
Salbjörg Eyjólfsdóttir
Ljóssins sem okkur ber að ganga. Guð er ijós og vill
að við séum í hinu sanna Ljósi. Það tilheyrir öllum sem
upplýstir eru í kærleika Guðs. Hann tekur okkur að sér
fyrir góða Hirðinn.
Við heyrum oft talað um dauða. Hann hefur sitt verk.
Hér er sagt frá öðrum dauða og heimkynnum hans,
eldsdíkinu. Það er bústaður þeirra sem hafna Kristi,
hafa ekki trúað á Nafn Hans, og þeirra nöfn eru ekki
rituð meðal erfingja eilífa lífsins. Hann sem fullkomnaði
sitt verk í upprisudýrð á allan heiðurinn hjá Guði, og
ríkir í sigri elskunnar.
Kristur hefir kunngjört mönnunum sína Lífsins bók.
En til að fá nöfn sín innrituð í hana þurfa allir að fá
syndirnar fyrirgefnar meðan þeir enn eru hér í þessum
heimi, svo þeir þurfi ekki að gista hinn annan dauða.
Þar logar kvölin sem Guð náðarinnar ætlar engum að
búa við. En glötunarsonurinn er bundinn þeim heim-
kynnum.
I sínu djöflaverki gegn Guðsdýrð hreppti óvinurinn
okkur undir sitt vald. Hann ásetti sér að láta okkur
erfa tortímingu, svo Guðsmyndin sem við eigum að
bera yrði afmáð.
Jesús býður: Komið allir. Hjá Honum er Kærleikur-
inn og Lífið sem Guð ætlar okkur mönnunum að erfa.
E/z sá sem ó/z/ýá/zas/ Sy/zz/zum, sÆa/ eÆÆz syá LzJ/á, /je/á-
zzr rar/r re/á/ GuásjJ/r /zo/zuw. fJ°^JjJ
Hér er talað um reiði Guðs, en Jesús bar dóm reiðinn-
ar upp á krossinn til að sætta okkur við Guð. Þeir sem
hafna Syninum eru undir reiðinni, en undirgefnir vilja
Drottins eru þeir elskaðir af Honum sem veitir laun
réttlætisins í arf.
Þrz aá þú, Dro////j/z, Hessar /j/zza ré///á/u,
/z/zjzr þe/m meá /záá þz/z/zz ez/zs og meá sÆz/dz.
fDar/ássá/mur y:/y)
Allar kynslóðir mega elska Guð kærleikans og misk-
unnsemdanna til að lifa og þjóna að framgangi náðar
Hans í Drottni Jesú. En hvað gerum við? Eru ekki
flestir að búa sér til verkefni sjálfir, því þeir vilja og
velja sitt eigið?
Frelsarinn hefur fengið okkur sitt fuljkomna verk svo
við skyldum vinna að því, eins og það er veitt frá Skap-
arans hendi. En til að geta þjónað að því sem Hans
er, tilkomu Guðsríkisins, verðum við að beygja okkur
undir vilja Drottins. Hann stendur við sitt og fram-
kvæmir í mætti kraftar síns, þar til heimurinn ferst í
eldi og allt brennur upp.