Alþýðublaðið - 09.08.1924, Blaðsíða 3

■*g£*y»v9 'a&miv
\
hins vlHandi. Nú er uppvíst
orðið um >l&ussar <kuldir< hans,
5 milljónir við ríkhsjóðinn dinska
og gengismun, sem nemur millj-
ónum króna og ótiifærður er f
reiknlngunum.
Sé bankinn Vel stæður, er
hoaum auðvslt og útgjaldalaust
msð öllu að auka trygginguna,
svo að ekkl verðl að fundið, og
því engin ástæða til að hlffa
honum við því. En sé hagur
háns í nokkurri minstu tvísýnu,
er það knýjandl sky'da ríkis-
stjóraarinnar að heimta tafar-
laust fuila, orugga tryggingu
fyrir láninu, svo að það sé jafnan
árelðanlega trygt, hversu sem
skipsst kynni um hag bankans,
t>ótt >Tíma<-menn á alþlngi í
vor létu sér nægja svar stjórn-
arinnar, getur fslenzk alþýða
ekki verið svo rsægjusöm, Hún
kreíst skýrra andsvara, fullrar
vitueskju um hag bankans og
skjótra aðgerða, tafarlausrar
hækkunar á trygglngunni.
Stjórninnl er skylt að verða
vlð þessari krö'u; hún á að vera
þjónn og hagsmunagætir íslenzku
þjóðarinnar, en ekki hluthafá
íslandsbanka, þó að þeir sén
erlendir flestir eins og yfirstjórn
>Danska Mogga<.
Næturlæknir er I nótt Jón
Kristjánsson Miðstræti 3 A. Sími
506 og 686.
Hvere vegna
er bezt að anglýi a í Alþýðublaðinuf
Vegna. þess,
að það er allr» klaða meat loiið.
að það er allra icaupstaða- »g daf-
blaða útbreiddaat.
að það er lltið o<j þyí iralt leiið fri
upphafi til enca.
að eakir alls þeEta koma auglýiingar
þar að langmentum notum.
að þeii eru dterni, að menn og mil-
efni bafa keðið tjáa við það að
auglýia ekki í Alþfðublaðiau.
Hafið þér ekki leiið þetta?
Merk ummœli.
Hvsð er mesta ógæfa þjóðat?
Ef hún h#fir ekki neinar þarflr,
þvl aö þarfirnar eru spori á hana
til þroska og menningar. fess
vegna eru Blæpingjarnir í Neapel
svo langt' á eftir í menningarleg-
um efnum, að þeir hafa ekki nein-
ar þarflr, aö þeir teygja sig ánægðir
í sólskininu, þegar þeir hafa fengið
hanúfyllir sínar af makrónum. Að
hafa eins miklar þarfir og unt er
og fullnægja þeim á heiðarlegan’og
sómasamlegan hátt — þaö er dygð
nútímans, tíma þjójilegrar vel-
megunar.
lerdinand Latsalle.
(Fordinand Lassalle, freddur 1825,
rar þfzkur frreðimaður og jafnaðar-
maður, öyðingur að retterni. Hann rar
I
Tepa verMollsins
hækkar verð á öllum lömpvim
og Ijósakrónam, þeim, er inn
verða fluttar. Við leyfum okkur
hór með að tilkynna okkar héiðr-
uða viðskiftavinum, að allar þær
ljósakrónur og lampar, sem við
höfum fyriiliggjandi, verða seldar
með sama ódýra vetðinu og verið
heflr. Notið því þetta síðissta
tækifæri að fú ykkar ódýra
lampa hengda upp ókeypis.
Hf. Hiti & Ljðs.
mrelskumaður mikill og einhver glresi-
legaati forgöngumaður jafnaðarmanna,
sem uppi hefir verið. Hann stofnaði
irið 1868 í Leipzig „Almenna þýzka
verklýðsfélagiðu. Hann féll í einvígi út
af ástamálum árið 1864. Æfisaga hans
í skáldsögu-formi á döniku með mynd-
um er til hér í Alþýðubókasafninu.)
Kaaphækkun.
Kaup enskra vetkamanna hefir
yfirleitt farið hækkandi það, sem
at er þessu ári. Nemur hækk-
unin um 480 þús. sterlingspund-
um eða iiðlega 15 milljónum
króna á vlkukaupl og nær tii
2477 þús. verkamanna. Verðiag
þar er nú því lem næat hið
- .< -■jvpja-tui.^jaxreBaOreregii 1 m ..—
Edgar Rice Burroughs:
Tarzan og gimstelnar Opar-borgar.
Apinn fann rótið undir, fótum sér, beygði sig niður
og tók konuna undir aðra höndina. Kl;eðin huldu loðinn
búkín, svo að Jane Clayton hélt, að hór vreri maður á
ferð, 0g greip I ofboði þá hugsun á lofti, að þá væri
björgun á ferðinni.
Verðirnir voru komnir i kofann, en voru hikandi
vegna þess, að þeir vissu elcki orsökina til hávaðans.
Þeir sáu ekkert i myrkrinu, og ekkert heyröu þeir, þvi
að apinn beið þögull árásar þeirra.
Taglat sá, að þeir nálguðust eigi. Hann fann, að
stúlkan tálmaði honum að beita öllu afli, svo að hann
afréð að gera snögga árás 0g komast undan. Hann setti
undir sig hausinn .og rendi beint á verðina, sem stóðu i
dyrunum. Þeir ultu báðir um hrygg, og áður en þeir
áttuðu sig 0g kæmust á fætur, var apinn horfinn og
þaut i skugga kofanna til skiðgarðsins lengit 1 burtu.
Jane Clayton furðaði á hraða og afli veru þessarar.
Gat það verið, að Tarzan hefði þolað kúlu Arabans?
Gat nokkur annar i öllum skóginum en hann borið
fulltiða kvenmann svo léttilega, sem þessi gerði það?
Hún nefndi hann; hann svaraði eigi. l ún hætti þó ekki
að vona,
Við skiögarðinn hikaði dýrið ekkieinujjsinni". í einu
stökki komst h; nn upp á garðinn, stanzáði eitt augna-
blik og stökk ivo út fyrir. Nú var stúlkan þvi nær vis
um, að hún vreri i örmum manns sins, og þegar apinn
stökk upp í trén og þaut eftir þeim, varð vonin að
fullvisu.
Skamt frá þorpinu 1 ofurlitlu rjóðri, er máninn lýsti
upp, stanzaði ajiinn og lót frá sér byrðina. Hana furðaði
á vexti hans, en var þó enn i engum vafa. Hún nefndi
hann aftur með nafni, og jafnskjótt tætti apinn af sér
klreðin, er honum fanst ami að. Sá þá konan sór til
skelfingar, að þctta var api.
Jane Qiayton rak upp skelfingaróp og leið i ómeg-in,
en úr runna rétt hjá glápti Númi, ljónið, á tvenningu
þessa og sleikti út um.
* *
*
Tarzan leitaði vandlega i tjaldi Achmets Zeks, Hann
reif sundur rúmið og hvolfdi úr kössum og kyrnum.
Tar zan-sög tiniar
fáat á Eskiflrti hjá Helga Þorlnkssyni kauptnanní.
/