Alþýðublaðið - 09.09.1924, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 09.09.1924, Blaðsíða 3
HL&TB&mZWB-tm Frægasti píanoleit ari NorMrlanda. Enginn vafi er á því, að fraeg- asti pianóieikari Norðurlanda er írk. Johanne Stockmarr íráKhöfn, B©m nú dvelur hér í Reykjavík. Frk. Stockmarr hefir undaníarið verið að skoða láodið, hefir farið til Þingvalla, Geysis, Gulifosa og víðar. En nú ætlar hún að lofa okkur að heyra til sfn þann n. þ. m. í Nýja Bfó. Má nærri geta, að aðsóknin verður mikil, því að ieikoi hennar í píanóspili skiftir fádæmum. Sagði einn. at yngri pianóleifcurum okkar nýlega eitthvað á þá lelð, að ef einhver væri svo ósöngvinn, að hann gæti ekki opnað eyrun, þegar hann heyrðl frk. Stockmarr leika snildarleik sinn á pianó, þá myndi hann að minsta kosti opna munninn, svo hiss& myndi hann verða að sjá hinar nær ótrúlegu handahreyfingar þessa framúrskarandi pianóleikara. — Vafalauat mun aít söngelskt fólk sækja hljómleifca frk. Stockmarr, því að hér er um alveg einstakt tækifæri að ræða til þœss að heyra það, sem menn annara ekki eiga kost á að heyra, nema með því að fara til útlandá, og ekki einu sinni alt af þá. —- Fík. Stockmarr er eigi að ©?ris fræg um Norðurlönd, hssldur einnig víðar, t. d, bæði í Þýzka- landi og Englandi. Hefir hún t. d. verið »sóHstl« við hina geisimiklu >symfooi<-hijóm!eika í Quesn Hall (ÐísarhöU) í Lundúnum og hlotlð einróma of stórblaðanna, eins ög t. d. Tiiaes, Ekki er það alt af, að góðir llstamenn fái fuiia vlðurkenningu frá þvi opinbera, en það á samt við um frk. Stockmarr, því að húh hefir fengi? æðstu metorð, sam hægt er ; ð fá. Konung- urinn hefir gert hana að hlrð- pianóleikara og siðar sæmt hana guilmedalíu. H. Sættir. Þegar búið var aö undirskrifa Lundunasamningana tók MacDonald í hönd ailra, sem vi8 voru staddir, en þegar kom aö Marx, ríkis- kanzlaranum þýzka, tók MacDenald hOnd hans og loiddi hann aí Her- riot og lét þá takast í hendur. Síöan gekk hann brosandi á brott m«oan Frakkinn og pjóöverjinn héldust í hendur, sáttir aö kalla. Pappfr alls konar. Pappírspokar. Kaupið þar, sem ódýrast er. Herlui Clausen. Síinl 39. Rekstirsrðð. Borgbjerg ætiar að leggja fyrir rikisþingið dansfea frumvarp um rekstnrsráð. E»að á að vera sklp- að íulltrúum verkamanna og stjórnenda fyrirtækjanna og hafa hlutdeild í því, kvernig tyrirtækin eru rekin, hvort starfsmanni skuli vikið fra, hvernig hagað skuli næturvinnu, fríum o. s. frv. Einnig eiga ráðin að fá sétt til þess að kynnast hag fyrirtækjanna með þvi að hafa aðgang að reikning- um þeirra. Oliver Baldwin aonur fyrrverandi forsætisrárjherra Englands (foringja íaaldsmanna), er jafnaöarniaour og tók mikinn þátt í aíoustu kosningabaráttu. Nýlega heflr hann trúlofast dóttur MacDonalds og heflr það vakiö mikla athygli í Englandi. Edgar Rice Burroughs: Tapzan og gimsteinar Opap-bopgar. honumb Sá kinkaði kolli og fór út i myrkrið til bælls Bins. Maðurinn gekk að tjaldbaki, hitti þar rarðmann- inn, talaði við hann og fór sá sömu leið og hinn. Sá, sem hafði tent þá i burtu, lœddist nú inn i tjald Jane eins og vofa. XXI. EAFLI. Flóttinn í skóginn. Albert Werper 14 andvaka! Hann lét hugann hvarfla til konunnar 1 næsta tjaldi. Hann hafði veitt atferli Arabans athygli og réði af bugarfari sjálfs sins, hvað valda mundi þeirri eftirtekt,: er hann veitti fahg- anum. Hann lét ímyndunuraflið ráða hugsun sinni og fyltist óstjórnlegri afbrýðissemi við Móhameð Bey, er honum flaug i hug, að hann mundi verða á undan sér, að ná valdi yflr varnarlausri konunni. "Werper hugsaði, þangað til honum fanst hann vera verndari Jane, enda þótt girnd hans væri samstæð girnd Arabans. Og hann þóttist fulivis um, að þött Jane fyndist framferði Arabans viðbjóðslegt, mundi henni falla vel i geb bónorð hans. Bóndi hennar var dálnn, og Werp>.r hélt, að hann gæti fylt þá auðn I hjarta stúlkunm r, sem mótlætið haföi skapað. Hann gat gengið að eiija Jane Clayton — Það. mundi Móhameð Bey aldrei gera, enda mundi hún hafna sliku með eins mikilli fyrirlitningu og hún hafnaði girnd hans. Ekki leið á löngu áður Belginn hafði sannfært sig um, að Jane hefði eigi að eins ástæða til þess aö elska hann, heldur, að hún væri þegar farin til þess og hefði sýnt það á ýmsan hátt. Hann tók ákvöröun. Hann varpaði af sér ábreiðunuin og stóð á fætur. Hann dró sköna á fætur sór, spenti um sig skammbyssu og skothylkjabelti sitt, gekk að tjalddyrunum og gægðist út. Það var enginn varðmaður viö tjalddyr fangansl Hvernig stóð á þvi? örlögin voru honum hliöholl. Hann fór út og að baki tjalds Jane. Þar var heldur enginn varðmaöur! Hann gekk djareflga að tjalddyrun- um inn i tjaldið. Tunglsskin lýstá dauflega upp tjaldið. Innst i tjaldinu laut vera yflr rúmflet. Hvisl heyrðist og önnur vera settist upp i fietinu. Augu Werpers vöndust smam T a r % a n-* s ö g i r n a r fást á Vopnafir! i hjá GuDnlaugi Sigvaidasyni bóksala.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.