Alþýðublaðið - 09.12.1919, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 09.12.1919, Blaðsíða 1
CS-efið lit af Æ.H>ýÖnílol£knttm. 1919 Þriðjudaginn 9. desember 36. tölubl. ijollaní og gd§ía. Deilan milli þeirra. Þegar friðarráðstefnan fór að ^gera upp þrotabú ófriðarins mikla, &om í Ijós mikil landagræðgi hjá ^flestum þáttakendunum. Frakkar °og Englendingar vilja báðir eiga sömu löndin í Litlu-Asíu, ítalir •«g Jugo-Slafar (= Suður-Slafar, i>. e. Serbar, Kroatar og Slóvenar) ^ilja báðir hafa borgina Fiume, Svíar vilja fá Álandseyjar, og alt 'iiefir verið eftir þessu. Mest urðu menn þó hissa á ^andagræðginni, begar það fréttist, ^ð Belgir vildu fá sneið af Hol- landi, því menn héldu að Belgir íiefðu fengið svo mikið að finna *il landagræðgi Þjóðverja á stríðs- árunum, að þeir hefðu fengið óbeit £ öllu slíku. Við nánari athugun '&emur það þó líklega í ljós, að ferafa Belgíu er á ólíkt meiri rök- 'Wm bygð, en flestar aðrar landa- fcöfur, sem fram hafa komið um t>essar mundir. Þeir gera sem sé toöfur til þess, að fá landshluta i>á, sem liggja að mynni árinnar ^chelde, sem Antwerpen stendur vi8, sem er mesti verzlunarbær ^elgíu. Segjast Belgir nauðsynlega t>urfa að eiga meðfram ánni alla íeið til sjávar, til þess að hafa *ult ráð yfir henni. En Hollend- ÍQgar hafa hins vegar ekkert með land þetta, eða umráðin yfir Schelde að gera, annað en það, ®& gera Antwerpen óleik, með t>ví að setja sig eftir mætti á ^óti því, að siglingaleiðin í ánni s& endurbætt, þegar hún sandkast- ^st) sem stundum vill verða, og ^Qrleitt eftir megni tefja fyrir sigl- aögum til þessarar bornar. í gær barst hingað símskeyti ;ilDa að Flandern krefjist sjálfstæð- is- En Flandern heitir alt frá ^chelde og suðvestur yfir landa- ^æri Frakklands (þess vegna eru íranskir sjómenn frá Dunkerque kallaðir Flandrarar hér á landi). Sjálfsagt er aðeins um belgiska hlutann hér að ræða, og á að líkindum að ráða fram úr deil- unni milli Hollands og Belgíu, með því að veita Flandern sjálf- stjórn. Fátækralöggjðfin og nútíðin. Eftir Davíð Kristjánsson. (Ritað 1915). (Frh.). Ef afleiðingin væri þessi, þá er leiðin röng, og væri óskandi, að hún aldrei hefði verið farin- Því þá væri þjóðin á niðurlægingar- stigi. Nokkuð er það, að enginn getur kallað þetta sjálfshjálp. En það er sú be"zta hjálp, þegar um einstaklings- og þjóðarsjálfstæði er að ræða. Eg er enginn hagfræð- ingur, en mér dylst þó ekki, að vér íslendingar getum bætt miklu af mannúð inn í alþýðulöggjöf vora, og numið burtu kuldann og rotnunina, og um leið auðgað lög- gjöfina að miklum mun. Eg sé ekki, að við mistum í neinu, þó vér strikuðum alveg út okkar fá- tækralöggjöf eins og hún er. En þá er að byggja upp aftur, og er það sannleikur, að það er hægra að rífa en byggja. En þó ætla eg að gera tilraun til að byggja, og bið eg, og skora á alla sanna og góða íslendinga, að hjálpa til þeirrar byggingar, hjálpa til að nema burtu það illa og eitraða og fylla í skörðin með mannúð og réttlæti. Það ætti að vera lögboðið, að hver maður væri skyldur að tryggja sér læknishjálp, meðöl, spítalavist og dagpeninga. Allir skulu hafa jafnan rótt, jafnt sjúk- ur, sem ósjúkur, ríkur sem fá- tækur, allir gjalda jafnt skyldu- gjald frá 15—50 ára aldurs. Skyldugjaldið eða nefskatturinn ætti að vera x/i af þeim fram- færsluskatti, sem þyrfti til allrar framfærsluhnar í hverju læknis- umdæmi fyrir sig, helming allrar framfærslunnar skal raða niður eftir launum, efnum og ástæðum og XU skal greiðast af þvi opin- bera (landssjóði). Og að Jæknum sé launað af berandi stjórn hvers umdæmis, en ekki því opinbera. Ennfremur skal lyfjaforði í hönd- um undirstjórnar með tilsögn læknis og landlæknis. Læknakosn- ing skal veraí höndum umdæm- is, en ekki af því opinbera. Föst laun skulu mibuð við mannfjölda og víðáttu umdæmisins. Því næst ættum vér að efla og auka ellistyrktarsjóðinn, svo öll efnalaus, slitin og ellihrum gam- almenni fengju sína fullu hjálp og viðurkenningu fyrir sitt lífsstarf til dauðadags. Og myndi fyrir hvern þann mann, sem styrktar þyrfti við í elli, vera það bezta, að það væri opinber hæii, þar sem væri meiri vissa að þeim liði vel og að þau nytu hvíldar, og fjárs- ins er þeim bæri, en ekki mis- jafnir aðstandendur í hverju ein- stöku tilfelli. Með því móti gæti það opinbera haft betra eftirlit og hægra að útvega þeim léttan og hægan starfa. Til útfararsjóðs skal hver mað- ur skýldur að greiða, með þeim réttindum,' að allir hafi rétt til hjálpar við útför hvers framliðins manns. Því næst takmarka eða meta burðarþol einstaklingsins um fram- færslu barna sinna, t. d. ef efna- laus maður á fleiri börn en 3, að þá skuli það opinbera styrkja hann með framfærsluna, og skyldi það opinbera leggja slíka framfærslu á öll stærri arðberandi fyrirtæki, hlutafélög og einstaklingsfyrirtæki í landinu. Þeir menn, sem Ibg- gjöf á slíkum fjárhagsgrundvelli ekki fullnægði í hverju meðalári, sem hefðu heilsu og krafta, ættu ekki að hafa fjárforráð. Sveita og

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.