Kommúnistinn - 01.12.1933, Blaðsíða 3

Kommúnistinn - 01.12.1933, Blaðsíða 3
1. tbl. KOMMúNISTINN Verklýðssamband Norðurlands og Kommúnistaflokkur íslands. Verkalýðurinn á Norðurlandi hefir sýnt það, með því að fylkja sér æ fastar um VSN, að faann skoðar ekki A'þýdusambandið sitt sam- band lengur. Skoðanir og'starfsaðferðir sósial- demókratanna sanna verkalýðnum betur og betur að bann getur aldrei öðlast frelsi sitt með þvf að treysta á lýðskrum Og blekkingar kratabroddanna. Verkalýðurinn er búinn að marg reka sig é, að alt hjal kratabrodd- anna um >etidurbætur<, >!ýðræði< o s. frv, er verkalýðnum einskis virði. í hverri einustu vinnudeilu, sem hefir verið báð nú undanfarið, hefir A'þyðusambandið gengið f lið með auðvaldinu og barist gegn hagsmunum verkaiyðsins. En það er ekki einungis f vinnu- deilum sem Alþýðuflokksbroddarn- ir hafa svikið. A Alþingi og f bæj- arstjórnum, þessum samkundum, sem þeir eru að reyna að telja alþyðunni trú um að geti leyst vandamál hennar, bafa þeir hvað eítir annað op;nberað síg örg- ustu fjandmenn verklýðsstáttar- innar. (Tolla- og skattamál, Fátækra- mál, Rikislðgregla o. fl.). Og í verk- lýðsfélðgunum hefir þjónslund Al- þýðuflokksbroddanna birst f klofn- ingi þeirra & félðgunum, brottrekstri og útilokun. Prátt fyrir ðll þessi svik krata- broddanna og um leið staðfestingu á þvf, að starfsaðferðir þeirra leiða aðeins til ósigurs fyrir verklýðs- stéttina, hafa þeir enn vald yfir meirhl. verklýðsstéttarinnar. Verka- lyðurinn er ennþá jafnvel norðan- lands undir forustu VSN. meira og minna haldinn af tálvonum Atþýðu- sambandsins og þessvegna hefír líka baráttan gegn þeini verið afar slæleg. Verkalýðurinn hefir samt sém áð- ur unnir stóra sigra undir forustu VSN f vinnudeilum (Novudeilan, Rlkisverksmiðjudeilan) þrátt fyrir skipulagða klofningstarfsemi Al- þýðusamb. og opinbert bandalag þeirra við auðvaldið i baráttunni gegn hagsmunum verklýðsstéttar- innar. Á BlðnduÓ8Í var það verkalýður- inn sjálfur undir forustu róttækra verkamanna og komrrúnista, sem sigraði, einangraður, á atvinnurek- endavaldinu og sýnir þetta dæmi glöggt, að það er aðeins verkalýð- urinn sjálfur sem getur leitt bar- áttu sfna til sigurs, ef bann aðeins er samtaka og skilur að það er bann en engar toppffgúrur, sem geta leitt baráttu verklýðsstéttar- innar til sigurs. Vaxandi róttækni verkalýðsins, sem birtist ( stofnun nýrra félaga (Ó'afsf/rði, Skagastrðnd), fjðfgun meðlima (Dalvfk) og inngðngu fé- laganna (Blðnduós) f VSN, krefst þess að VSN losi sig algjðrlega við sósial demokratiskar skoðanir og atarfsaðferðir, með þvf eina móti verður þið hlutverki sínu vixið að leiða baráttu verkalýðsins gegn auðvaldinu á hreinum stéttargrund vefli. VSN verður síðan að vinna af kappi að þvt að safna utan um sig ðllum rdttækum verk'ýðsfélðgum og fagfélðgum um alt land og beita sér fyrir stofnun nýrra félaga þar sem ekki eru félðg fyrir. Ráðstefna VSN, sem er nýafslað- in, markaði skýrari stefnu en nokkru sinni fyr i verklýðsbaráttunni. Verk- lýðsfélðgin, bæði innan og uian sambandsins, verða nú að taka þær ályktanir, sem samþyktar voru á ráðstefnunni, til rækilegrar með- ferðar og hefja undirbúning hvert á sfnum stað, undir að koma þeim i framkvæmd. Verður að leggja mikla áherslu á að meðlimirnir sæki betur fundi f félðgunum, greiði félagsgjðld sin reglulega, fjðlgun meðlima og almennari um- ræður um málin. Sérstaka áherslu verða félögin að leggja á vinnu- staðina, skipuleggja samfylkingarlið, gefa út vinnustððvablðð, og út- breiða róttæk blöð og bækur og þá fyrst og fremst blað VSN, >Verkamannin< o. s. frv. Samband VSN við félögin verður að vera betra en áður. Stjórn sam- bandsins verður að halda uppi reglulegum bréfaviðskiftum við ein- stðk félðg innan sambandsins og senda erindreka eins oft og mðgu- legt er til sambandsfélaganna. Til þess að slíkt samstarf geti orðið verulegt, þarf að stefna að þvi að VSN hafi fasta skrifstofu og erindreka. Baráttan gegn vaxandi kúgun og ofbeldi auðvaldsins verður að marg- faldast nú á næstunnii Slfka baráítu getur verkalýðurinn ekki háð nema með byltingasinnuðum baráttuað- ferðum, svo framarlega sem hann á að bera sigur úr býtum. >Baráttuaðferðir« sósialdemokrat anna leiða aðeins til ós'gurs fyrir verkiyðsstéttina og leiða hana beint f gapandi ginið á blóðugum fasism- anum (ftalía, Pyskaland, Búlgarfa, Pólland o. s. frv.) >Umbóta * og >endurbóta <skraf og blekkingar Alþyðuflokksbroddanna, >iyðræðis< skrum Jónasar frá Hriflu, er í hróp- andi mótsetningu við staðreyndirn- ar. >Endurbætur« kratanna á auð- valdsþjóðskipulaginu og hagsmunir verkaiyðsins eru ósamrýmanlegar andstæður. Pegar þvf Alþýðuflokks- broddarnir berjast fyrir >endurbót- un< áauðvaldsskipulaginu, þá berjast þeir ekki með verkalýðnum heldur móti og þessvegna eru þeir gjald- þrota sem verkiyðsforingjar og þá um leið skoðanir þeirra. Nei, fyrir umbótum á kjðrum verklýðsstéttarinnar verður ekki bar- ist öðruvisi en á kostnað auðvalds- ins og eina leið verkalýðsins til þess að ððlast fullt frelsi, liggur yfir lfk auðvaldsskipulagsins. Pá ieið hefir verkalýðurinn sjálfur fund- ið (Soviet-Rússland) og þessvegna biytur hún að vera rétt. Eini flokkurinn, sem bersí fyrir umbótum á kjörum verkaiyðsins, afnámi auðvaldsskipulagsins og þar raeð fullu frelsi hinnar vinnandi stéttar og alræði öreiganna er KOMMÚNISTAFLOKKURINN. Hér á fslandi eins og annarstað ar, er Kommúnistaflokkurinn hinn eini byltingasinnaði flokkur og þá um Ieið sá eini flokkur sem getur leitt hina byltingasinnuðu stéttabar- áttu, en önnur stéttabarátta er ekki til. Út frá þeim forsendum að KFf sé brjðstfylking íslenska verkalýðs- ina, þí verður lika hver einstakur meðlimur hans að skoða það sem skyldu sina að ala sig upp og þroska þannig sð hann verði fær um að leiða biráttu verkaiyðsins gegn auðvaldinu. Hlutverk Komm- únistaflokksins er stórfenglegra en það að meðlimir hans geti verið kærulausir um starf sitt, varpað á- hyggjum sfnum yfir á aðra og skelt skuldinni á verkaiyðinn. * Hver einasti meðlimur flokksins verður þessvegna að*einbeita kröft- um sfnum i þígu verklýðsstéttar- innar og leiða baráttu verkaiyðsins hver á sfnum stað. Flokkurinn verð- ur að leggja afarmikla áherslu á starfið í liðunum og á vinnustöðv- unum og gera alla meðlimi sina virka i daglegri hagsmunabaráttu verkaiyðsstéttarinnar; með ððru móti fæst ekki trygging fyrir þvi að frarakvæmd verði þau verkefni, sem felasí f þeim ályktunum, sem sam- þyktar voru á ráðstefnu VSN, með öðru móti verður flokkurinn ekki vax'tnn hlutverki ,sinu, sem hinn byltingasinnáði forustuf lokkur verka- lyðsins, með öðru móti verður ekki þessu auðvaldsskipulagi kollvarpað. með ððru móti getur fslenskur verkaiyður aldrei öðlast frelsi. Pýðiog alwarlegrar 5 Foringi rússnesku byltingarinn- ar og lærifaðir kommúnista- flokksins, Lenin, kennir okkur, að sú afstaða sem pólitiskur flokhur tekur til villanna, sem hann gerir, sé öruggasti mælikvarðinn á það, hvort um virkilegan verkalýðs- flokk sé að ræða, sem raunveru- lega uppfyllir skyldur sinar við stétt sína og allan hinn vinnandi fjölda. Á sama hátt má segja um ein- staklinga í kommúnistaflokki, að afstaða þeirra til eigin villa, rangra skoðana og starfsaðferoa, sé mælikvarði á alvöru þeirra sem virkilegra málssvara og foringja verkalýðsins. Bolsjevíkaflokkurinn í Rúss- landi hefir kent okkur að gera þá kröfu til meðlima flokksins, að þeir játi hreinskilnislega villur sínar, dragi orsakir þeirra fram í dagsljósið, og hjálpi til að yfir- vinna þær. Þeir félagar sem ekki geta uppfylt þessar stéttarskyldur, eru ekki alvarlega takandi verklýðs- sinnar. Þeir hugsa ekki fyrst og fremst um hagsmuni og velferð verklýðsstéttarinnar, heldur um sjálfa sig eða eitthvað annað. Augljost dæmi'um slikan »verk- lýðssinna« er Jón Guðmann. í stað þess að ræða alvarlega við stjórn Akureyrardeildarinnar og í sellu sinni um þær hættulegu skoðanir og röngu starfsaðferðir, sem landsfundur miðstjórnarinn- ar var á einu máli um að hann hefði viðhaft og sannað er með óyggjandi dæmum í þeirri álykt- un sem birt er í þessu blaði, í stað þess hélt hann áfram vörn fyrir villur sínar og tækifæris- sinnuðum árásum og klíkustarf- semi gegn stjórn deildarinnar, og miðstjórn flokksins. í stað þess að taka félagslega framkominni gagnrýni, gera sér far um að skilja hana og hjálpa til að útrýma áhrifum borgar- anna í flokki okkar, tækifæris- stefnunni, í stað þess að skipa hagsmunum verkalýðsins í önd- * vegi f huga sínum, segir Guð- mann sig úr lögum við KFÍ og Alþjóðasamband kommúnista og tekur upp baráttu gegn KFÍ, sem er brjóstfylking og eini for- ustuflokkur vérkalýðsins í stétta- baráttunni gegn auðvaldinu. Jón Guðmann hefir því geng- ið í lið með borgurunum og krata- foringjunum, sem bera út hinar fáránlegustu lygar og blekkingar um baráttuna gegn tækifæris- stefnunni í flokknum til þess að reyna að veikja vaxandi traust verkalýðsins á eina forustuflokki íslensku verkalýðsstéttarinnar og til þess að reyna að sundra verka- lýðnum í baráttunni gegn árás- um auðvaldsins á lífskjör hinna vinnandi stétta. Blað kratabroddanna á Akur- eyri (»Alþýðumaðurinn«) hefir auðvitað haft forustuna á hendi í þessari rógstarfsemi gegn KFÍ, eins og yfirleitt í allri sundrung- arstarfsemi gegn verkalýðnum í þágu auðvaldsins. Kratabrodd- arnir vita, að ef þeim ±ekst að grafa grundvöllinn undan sam- fylkingarbaráttu verkalýðsins gegn auðvaldinu, að ef þeim tekst að hindra það að verkalýðurinn fylki sér undir merki hinna rófc- tæku verklýðsfélaga og KFí, — þá hafa þeir leyst af hendi hlut- verk sitt við auðvaldið, að við- halda arðráni ,og kúgun auðvalds- skipulagsins og þá tekst þeim einnig að ryðja blóðveldi auð- valdsins — fasismanum — braut. Verkalýðurinn má ekki kippa sér upp við það, þótt einstaka lið- hlaupi— eins og Jón Guðmann — gangi í lið með borgarastéttinni þegar stéttabaráttan harðnar. Ef KFÍ á að geta leyst af hendi forustuhlutverk sitt í byltingar- sinnaðri baráttu gegn auðvaldinu og skapað þannig skilyrðin fyrir sigursælli verklýðsbyltingu á fs- landi, að dæmi verkalýðsins í So- vét-lýðveldunum, þá verður KFÍ að berjast hlífðarlaust gegn öll- um áhrifum stéttaróvinarins, ölL um röngum og hættulegum skoð- unum og starfsaðferðum í eigin herbúðum. Látum 30 ára reynslu bræðra- flokks okkar, rússneska bolsévika- flokksins, kenna okkur, að vera óhræddir við að gagnrýna villur sjálfra okkar og annara, og að.

x

Kommúnistinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kommúnistinn
https://timarit.is/publication/1200

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.