Tímarit Hjúkrunarfélags Íslands - 01.03.1963, Qupperneq 3

3t marit
*
Hjúkrunarfélags Islands
1. tbl. 1963 — 39. árg.
Ritstjórn: Margrét Jóhannesdóttir, Heilsu-
verndarstöðinni ................ aiml 22400 og 10311
Elín Sigurðardóttir ................ — 14871
Auglýslngastjóm Timarlts H.F.l..............
Maria Sigurðardóttir, Lsp..... — 24160
Sigurhelga Pálsdóttir - .... — —
Valgerður Bergþórsd. - .... — —
Sigrún Langelyth .... — 1502©
Form. H.F.f.: Anna Loítsdóttir Esklhlíð 6A, — 23064
Gjaldkeri: Erna Aradóttir, Álfhólsv. 18 .. — 23316
Ritari: Ingibjörg Ólafsdóttir, Ljósh. 1 .. — 35175
ísafoldarprentsmiðja h.f.
Björn L. Jónsson, lœhnir:
UM OFFITU OG MEGR UNARFÆÐI
Fyrir réttum tveimur árum birtist í
„Mánedsskrift for praktisk lægegerning
og social medicin", sem gefið er út af
samtökum sjúkrasamlagslækna í Kaup-
mannahöfn, tafla um æskilega þyngd karla
og kvenna, miðað við hæð, og var fólki
skipt í þrjá flokka eftir líkamsbyggingu:
Grannvaxnir, meðalþreknir og gildvaxn-
ir. Hér er ekki rúm til að birta töfluna
í heild. En sæmilega glögga hugmynd má
fá af eftirfarandi tölum úr flokki hinna
meðalþreknu:
Þyngd 1 kg
Hæðlcm Karlar Konur
150 51
160 59 57
170 67 63
180 74 69
190 81
Grannvaxið fólk á að vera 3 til 4 kg
léttara en hér er sýnt, gildvaxnir karlar
4 til 5 kg þyngri og gildvaxnar konur
3 til 4 kg þyngri.
Gömul og einföld regla taldi hæfilega
líkamsþyngd vera jafnmörg kílógrömm
og hæðin margir sentímetrar yfir einn
metra. Eftir því ætti 170 cm hár karl-
maður að vega 70 kg og 160 cm há kona
60 kg. Samkvæmt töflunni er gamla regl-
an þannig nærri lagi fyrir lágvaxið fólk,
en þeir, sem hávaxnari eru, þurfa að
draga nokkur kg frá, og þeim mun fleiri
sem þeir eru hærri í loftinu, sérstaklega
þeir, sem grannvaxnir eru.
Með „æskilegri þyngd“ er við það átt,
að heilsu manna sé bezt borgið, ef þyngd
þeirra fer ekki upp eða niður fyrir þessi
mörk. Og offita telst það, ef þyngdin er
til muna meiri en hér segir.
Orsakir offitu.
Helztu orsakir offitu eru: 1) Ofát. 2)
Of lítil hreyfing. 3) Sjúkdómar. Fyrst-
talda orsökin er langsamlega algengust.
Oft fer saman ofát og of lítil hreyfing,
ýmist vegna þess að menn verða þungir
á sér, latir og værukærir, er þeir fitna,
eða þá af hinu, að þeir taka upp kyrr-
setustarf, en matarlyst og fæðutekja eru
óbreytt, og það þýðir ofát og offitu.
Orkugildi fæSunnar.
Líkamir allra lifandi vera eru vélar,
sem eiga það sameiginlegt með vélum
gerðum af manna höndum, að þær þarfn-
ast orku utan frá. Þessa orku fá lifandi
LAHaSGÚASAni
247620
ÍSLANDS