Svava - 01.10.1898, Blaðsíða 11

HIN KÉTTA OG HIN BANGA MISS DALTON. 155
's^oða landslagið betur og betur. Og þegar þau sáu lius-
ið) snéri Cecíl ser ,að henni og sagði:
’Þettta er Eavensmere.
Já;, ansaði hún. ’iíg gat getið þess af hinum stóru
'hiijfnum á stólpunum við garðshliðið. Hér er yndislegt.
hg er fe.g'inn að ég lét ekki fáþykkjuna fjarlægja mig frá
, iníuu rétta hcimili. Mr. Doníphan, m'ór finst oins og ég
í sé.aS koma heim að heiinili mínu eftir langa og þreyt-
i aticli ferð um útlöud. Eigið þér einnig heima hór á Eaveus-
nierei' spnrði hún að síðustu.
’Já‘, þetta hefir verið heimiii mitt síðan ég misti
f°íeldra mína, og þangað til við fréttum um yður, var ég
erfingiuu. nú hreytist þetta auEyitað altsaman1, bætti
jhaim við, heldur kuldalega.
’Mér þykir leiðinlegt að vera orsök í umbroyting
stöðu yðar‘, sagði hún en gat þó ekki stilt sig um að láta
sJa á sér gleðibragð, enda tók hann strax eftir því.
’líomið þér‘, sagði liann, ‘óg skal hjálpa yður út úr
vagniuum‘.
Hiín gekk djarflega héim að húsinu, rétt eins og
setti þar heirna; og með þeim fasta ásetningi að fram-
hvseina svika-áform sitt, án mokkurs ótta fylgdist hún
með Doniphan inn í salinn, þar sem gamall gráhærður
máður beið 'þeirra.