Svava - 01.10.1898, Blaðsíða 31

COLDEFELl/s LEYXDARMALID 175
til að hann nam staðar fyrir framan sölubúð hinna miklu
gimsteinasala.
’Eg verð að komast eftir hvaða erindi liún ú hingað1,
sagði hann við sjúlfan sig og illgirnislegt bros )ék á Vör-
um hans. Eg er alveg viss um að kona þessi er Hestir
Biair! ‘
Hann veitti athygli hinum skrautbúna vagni, og gæð-
ingunum sem runnu fyrir honum; hann virti fyrir sér
þjónana, sem litu út fyrir að vera vel æfðir í stöðu sinni.
’Hvernig hefir liún orðið alls þessa aðnjótandii1 sagði
hann við sjáfan sig. ’Er þetta alt hennar oign? Maður
hennar var ríkur, en óg heyrði sagt, að hún hefði ekki
viljað gera kröfu til auðlegðar haus.‘
Hann gekk til eins af þjónunum, og hneigði sig
afkánalega fyrir honum.
’Eg bið yður fyrirgefningar, herra minn‘, mælti hann
til þjónsins. ‘Eg ætti reyndar ekki að vera svona djarf-
ur, en þeir tíniar voru, að óg var mikili hestamaður og
hafði gott vit á hestum. Ég hef aldrei á æfi minni séð eins
fallega hesta. Máég dirfast að spyrja að því, hverjum
þeir tilheyri'.
Eins ogseidduraf þessu smjaðri svaraði þjónninu:
’Þeir tilhevra Arden lávarði1.
’Arden lávarði', endurtók maðurinn. Mundirði ekki