Morgunblaðið - 21.08.2018, Side 2

Ljósmynd / Torfi Agnarsson
Bílaljósmyndarinn þarf að finna umhverfi sem hæfir bílnum og vinna með sólinni.
Ásgeir Ingvarsson
ai@mbl.is
S
ennilega er Torfi Agnarsson
eini Íslendingurinn sem
getur með réttu kallað sig
atvinnu-bílaljósmyndara.
Á löngum ferli hefur Torfi myndað
ótal bifreiðir fyrir heimsins stærstu
bílaframleiðendur og eru sum ljós-
myndaverkefnin svo stór að Torfi
þarf að hafa fjölmennt teymi aðstoð-
armanna með sér.
„Verkefnin hafa oft margra vikna
aðdraganda og yfirleitt hafa bíla-
framleiðendurnir og auglýsingastof-
urnar sem hafa milligöngu um
myndatökuna ákveðnar hugmyndir
um hvers konar myndir þau vilja fá.
Ljósmyndarinn þarf samt líka að
hafa eitthvað til málanna að leggja og
þegar gert er tilboð í verkefni þurfa
að fylgja með hugmyndir um hvernig
best má leysa myndatökuna af
hendi,“ segir Torfi, en hann býr í dag
og starfar í Danmörku.
Götur sópaðar og
umferð stöðvuð
Þær myndir sem Torfi tekur eru
einkum notaðar í auglýsingar, bækl-
inga, vefsíður og annað kynning-
arefni. Bílaframleiðendurnir gera
alla jafna þá kröfu að myndirnar
framkalli ákveðin hughrif, s.s. með
því að bílnum sé
stillt upp í til-
teknu landslagi.
„Það fyrsta sem
þarf að gera þeg-
ar samið hefur
verið um mynda-
töku er því að
gera fólk út af
örkinni til að finna
hentuga töku-
staði, s.s. landslag
með viss einkenni eða borgargötur og
torg með vissan byggingarstíl.“
Sjálf myndatakan getur tekið allt
frá tveimur dögum upp í nokkrar vik-
ur, og oft þarf heilmikið umstang til
að ná hinni fullkomnu mynd. „Áður
en myndatakan hefst fer ég með
fulltrúum auglýsingastofunnar að
skoða tökustaðina og við gaumgæfum
t.d. hvernig sólin varpar mismunandi
birtu á svæðið yfir daginn og hvort
byggingar og smáatriði í bakgrunn-
inum gætu valdið okkur vandræðum,
s.s. með skugga eða endurspeglun.“
Í mörgum tilvikum þarf að fá leyfi
hjá stjórnvöldum á hverjum stað,
jafnvel sópa götur og stöðva umferð.
„Þegar við stöðvum umferð vegna
myndatöku gerum við það oftast í
hollum, fimm mínútur í senn. Það
getur líka þurft að breyta bakgrunn-
inum og ef t.d. verslunargluggar eru í
baksýn gæti þurft að skipta út vör-
unum sem eru þar til sýnis svo að falli
betur að því yfirbragði sem myndin á
að hafa.“
Ævintýralegt starf
Torfi segist hafa leiðst út í bíla-
ljósmyndun fyrir hálfgerða tilviljun.
Hann kveðst ekki hafa verið með
mikla bíladellu þótt hann hafi sem
unglingur verið í áskrift að tímaritinu
Bílablaðinu sem var og hét. „Ég var
aftur á móti með mikla tækjadellu,
fannst myndavélar svakalega flottar
og smitaðist af áhuga á ljósmyndun
af pabba mínum og afa. Tólf ára
keypti ég mína fyrstu alvörumynda-
vél eftir að hafa sparað í langan
tíma.“
Torfi útskrifaðist frá fjölmiðla-
braut FB og sinnti ljósmyndaáhug-
anum meðfram náminu. „Að stúd-
entsprófinu loknu fékk ég vinnu sem
sölumaður hjá fyrirtæki úti í bæ, en
ákvað að festast ekki þar heldur láta
drauminn rætast og halda út í heim í
nám í ljósmyndun. Árið 1993 flyst ég
til Bandaríkjanna til að mennta mig
og endaði á að búa þar um langt
skeið.“
Það var í ljósmyndaranáminu sem
áhuginn á bíllaljósmyndun kviknaði.
Síðasta námsárið komst Torfi í læri
hjá einum virtasta bílaljósmyndara
Bandaríkjanna á þessum tíma. „Það
var sérlega mikið umstang í kringum
myndatökurnar, tugir aðstoð-
armanna á tökustað, og mér fannst
ég hafa fundið ævintýralegan starfs-
vettvang sem leyfði mér að ferðast
vítt og breitt um Bandaríkin til að
taka myndir af fallegum bílum,“ segir
hann. „Það var ákveðinn glamúr yfir
starfinu og á þessum tíma – fyrir
nærri aldarfjórðungi – voru líka mikl-
ir peningar í bílaljósmyndun og ekk-
ert til sparað hjá bílaframleiðend-
unum.“
Hörkuvinna og heppni
En hvað þarf til að komast á topp-
inn í bílaljósmyndunarheiminum?
Torfi segist ekki getað neitað því að
einskær heppni hafi átt þátt í að hon-
um tókst að ná jafn langt og raun ber
vitni. „Ég á marga góða vini úr ljós-
myndaranáminu sem hafa reynt að
brjóta sér leið inn í þetta starf en
fáum hefur tekist það. Þá er líka erf-
itt að halda sér inni þegar maður er á
annað borð kominn á blað hjá bíla-
framleiðendum,“ segir hann. „Ég
hugsa að ég hafi einfaldlega verið
réttur maður á réttum tíma, með
réttu myndirnar til að sýna rétta
fólkinu. Þrátt fyrir allan glamúrinn
verður líka að muna að bíla-
ljósmyndun er hörkuvinna og krefst
þess bæði að ljósmyndarinn hafi tölu-
verða hæfileika og kunni að koma sér
á framfæri í gegnum sambönd sín við
annað fólk í geiranum.“
Að taka fallega mynd af bíl getur verið heilmikil kúnst. Finna þarf réttan
tökustað og oft vinna með síbreytilega dagsbirtu. Fyri sætan er líka þung
í vöfum og speglar umhverfi sitt í glansandi lakki og rúðum.
Í leit að besta
sjónarhorninu
Forgrunnur, bakgrunnur og bíll segja áhugaverða sögu á þessari mynd fyrir GMC.
Margar vikur af undirbúningi liggja að baki sumum bílaljósmyndum.
Torfi Agnarsson
2 | MORGUNBLAÐIÐ
HURÐIR
Tunguháls 10, 110 Reykjavík, sími 567 3440, vagnar@vagnar.is, vagnar.is
• Stuttur afhendingartími
• Hágæða íslensk
framleiðsla
• Val um fjölda lita í
RAL-litakerfinu
• Vindstyrktar hurðir
Bílskúrs- og iðnaðarhurðir
Iðnaðarhurðir
Iðnaðarhurðir með gönguhurð
Bílskúrshurðir
Hurðir í trékarma
Tvískiptar hurðir
Smíðað eftir máli
Fyrsta flokks þjónusta og ráðgjöf
Bílablað Morgunblaðsins efnir til
stórrar ljósmyndasamkeppni í
fjórum lotum sem dreifast á
ágúst, september, október og nóv-
ember. Keppnin fer fram á fa-
cebooksíðu Bílablaðsins, Facebo-
ok.com/bilafrettir, og aftar í
þessu blaði má sjá þær tíu myndir
sem hlutu flest atkvæði í vin-
sældakosningu ágústmánaðar.
Tíu vinsælustu myndir hvers
mánaðar verða lagðar fyrir dóm-
nefnd sem velur bestu myndina
og fær höfundur hennar í verð-
laun ferð fyrir tvo á bílasýn-
inguna í Genf í mars.
Torfi lumar á nokkrum góðum
ráðum fyrir þá sem vilja senda
myndir í keppnina. Hann segir að
bílaljósmyndari þurfi að huga að
ótal atriðum, stórum og smáum,
en fyrsta skrefið sé alltaf að finna
áhugavert sjónarhorn á bílnum
sem á að mynda. „Hvort sem um
er að ræða lúxuskerru eða smábíl
eru vissir vinklar sem draga fram
það besta í fari bílsins. Besta sjón-
arhornið gæti verið hátt uppi eða
langt niðri, frá framhlið bílsins
eða afturhlutanum,“ segir Torfi.
Einnig þarf að velja tökustað
sem gefur myndinni rétta yf-
irbragðið. Torfi bendir á að um-
hverfið geti skapað sterk hughrif
og sagt ákveðna sögu. „Það er
mjög erfitt að taka áhugaverða
mynd af bíl með ekkert nema ein-
litan bakgrunn. Atvinnuljósmynd-
arar eru oft að taka myndir sem
er ætlað að selja bílinn og verða
að hafa bak við eyrað að taka
mynd sem hreyfir við kaupand-
anum þannig að hann sjái fyrir
sér hvernig hann getur notað bíl-
inn við tilteknar aðstæður eða á
tilteknum stöðum.“
Það er líka góð regla að hafa
hreinsiefni og tusku við höndina
til að fjarlægja óhreinindi sem
gætu sest á bílinn á leiðinni á
tökustað. Torfi mælir einnig með
að nota þrífót og hafa skaut-
unarsíu á linsunni til að geta bet-
ur stýrt því hvernig endurspeglun
af glampandi flötum bílsins lendir
á myndflögu myndavélarinnar.
Bílamyndatökur fara yfirleitt
fram utandyra og þarf ljósmynd-
ari að taka birtuskilyrði með í
reikninginn. Torfi segir að áður
fyrr hafi verið í tísku að taka bíla-
myndir einkum við sólarupprás
og sólsetur, en það hafi breyst í
seinni tíð. „Sterk dagsbirtan get-
ur stundum verið til trafala en
hún getur líka dregið fram skarp-
ari skil á milli bílsins og umhverf-
isins og skerpt á litnum í lakk-
inu.“
Einnig er gott að fylgja þriðj-
ungareglunni til að ná fram fal-
legri myndbyggingu. „Ég man að
gerði þau mistök sjálfur þegar ég
byrjaði fyrst að mynda bíla að
setja bílinn í miðju myndarinnar
og reyna að láta hann fylla sem
mest út í myndrammann, en
þannig myndir segja yfirleitt ekki
mikið. Bæði ljósmyndarar, list-
málarar og hönnuðir nota þriðj-
ungaregluna þar sem þeir ímynda
sér að myndfletinum sé skipt nið-
ur í hluta með þremur lóðréttum
og þremur láréttum línum og
setja síðan sjálft myndefnið í
vinstri eða hægri þriðjunginn,
þann efsta eða þann neðsta, en
ekki nema í undantekningar-
tilvikum í miðju myndarinnar.“
Umfram allt þarf bílaljósmynd-
ari að gefa sér góðan tíma og
skoða vel allt sem hann sér í gegn-
um linsuna. Bíllinn getur nefni-
lega verið eins og einn stór spegill
og sýnt hluti sem ekki stóð til að
hafa á myndinni. „Það getur verið
að hús í næsta nágrenni speglist í
rúðu eða þaki eða sjá megi skær-
litan brunahana endurspeglast í
einni hurðinni. Ef til vill er það
sólin sem endurvarpast eins og
mikill blossi beint inn í myndavél-
ina. Það sem verður að gera þá er
annaðhvort að finna annað sjón-
arhorn, færa bílinn úr stað eða
bíða eftir að birtan breytist. Að
laga þessi atriði á tökustað getur
útheimt nokkurra mínútna vinnu
en sparar fólki margra klukks-
tunda lagfæringar í myndvinnslu-
forriti þegar heim er komið.“
Nokkur góð ráð fyrir áhugaljósmyndara