Hlynur - 15.12.1972, Síða 5
Sjálfskeiðingar eru og taldir af
mörgum gerðum, einnig kökur,
sem virðast hafa verið fluttar
inn, og eru m. a. nefndar sér-
staklega „taffel-kökur“, „pipar-
kökur“ og „nesakökur". Króka-
pör úr látúni og járni er þarna
og að finna, svo og lakk og lása
af ýmsum stærðum. Þá eru og
þarna ýmsar gerðir af lérefti, en
„innlenzkt af hör, 1V4 álnar
breitt“ er selt á 19 y4 sk. álnin
og „blárennt og skákborðað, 1 x/4
álnar breitt“ er á 20 sk. álnin.
Ekki má gleyma mjölinu, sem
var algengt deiluefni lands-
manna og kaupmanna, en rúg-
mjölstunnan hefur þarna verið
á 3 rd. 60 sk. og byggmjölstunn-
an á 3 rd. 4 sk. Einnig er þarna
að finna „mundlaugar af lá-
túni“, sem verðlagðar eru á 56
sk. og mjöð, sem er á 9 sk. pott-
urinn. Pappír er þarna einnig,
en „skrifpappír, fínn“ er á 21
sk. bókin, „góður“ á 12 sk., „lak-
ari“ á 9 sk. og „almennilegur“ á
7 sk. „Pluss, rósalaust, hérum
31/2 quart. breitt“ er á 1 rd. 28 sk.
álnin, en „með rósum" á 1 rd.
32 sk. Rommpotturinn er verð-
lagður á 21 sk. og „salt, spanskt"
á 2 rd. 63 sk. tunnan og „franskt"
á sama verði. „Sápa, hvít“ er á
13 sk. pundið, en „græn“ á 9 sk„
og saumnálar eru á 10 sk. pr. 100
stk. Saumur, „5 þuml. hússaum-
Ö
— En af hverju viltu ekki láta dreng-
inn hafa boxhanzkana sínal
»9Í
mmmmmA Sttv. fi.
V*—L — ©ull’ag jtlfutfetSar, fecfta III
Utbrátft — mictv — = tot 6'i
^cirri fotuíro<jle$H — micttt SKcira fíáoifa ©Httvuc. — < S
% a r t a * £ 11 p u n (of 30 i 1776). ^ranOf jfcntof, mc&trenu, 1 tn. — 1 ttmna ©fipííraui) mcfc trcnu, t tn. 4 > 4? 2 = 32 2 == So ■
— 1 tn. t = 48
1) íOcvítoíj aútlcn.jfum berant 2?«unuwn affovni, ut .;raí. 1 pottr * — = t3
Sílmcníf, fc'-'crt s * SSOfr. fi. 1: gwmli = = — i 2?
— í ^ 25rt)ni0(fcinar, cúfi fltjttti can
2timc!t-.v, tinatir s 120 __ ,49 7 fiumi. -- = bver .— = 11
ífttngul taumav = iso 1— S2Í> 23yn«, útau ttcf, -• t ta. 2 = 13
SBauFac - ’ citm —* ' 2 — t ffcppa 23y|tti<púOr, pélctai); 1 11. — i 2(7- — < 5,1
Cfót}, ftjtiv IOO 916. iig,— t2auta cpofctaé == = - = 31
rn = ’ ’ -1 æ — » 1
2JleEfaytCur, af þoroi, — s IO Jiaflc.-faaum'r = -- t U — = 32
4pmu xaei ytnnafn'tfam í 13 Cítmra, éíéit 031 oitc,
23i't) i ftmHum = 1 H i 6 tii i-| ál. ,tvri£t = i af. — ;
Sorösr, hrciSir «f fl»qtrli, l cU r 15 Hiliwf, titta t'v. = = - = Sff
<Seniu mctaimáta t » - '*9 rattbt .Píf þvítt, cino- = — i=3L>
@attm mtéic -t -. —-.5 12 Jmu ftttt, filisát. * < — i st
®ufe 3 2 Car=
„Útdráttur af þeirri konunglegu íslenzku taxtaskvpun (af 30. maí 1776).“
ur“ er á 72 sk. 120 stk. og nokkru
lægra verð skal greiða fyrir 4, 3
og 2 þumlunga. „Hnoðsaumur
með róm, stór“ er hins vegar á
1 rd. 38 sk. pr. 100 stk., en
„smár“ á 80 sk. Ekki má gleyma
sykrinum, en „sykur, melís“ er
á 20y2 sk. pundið og „brúnt,
kandís" á sama verði. Þá eru
„skæri, stór, almennileg“ á 6V2
sk„ „smá, almennileg" á 4 sk„
„stór, fín“ á 26 sk. og „lítil, fín“
á 15 sk. Þá eru „stórir skúffu-
speglar" verðlagðir á 13 sk. en
„meðalmáta" á 8 sk.
Líka er þarna tilgreint verð
á margs konar timbri, og er m. a.
rætt um „kjaltré", „stefnitré",
„júffertur", „spírur" og „val-
borð“. Tóbakið fær og sinn stað,
en „smátt rullutóbak“ er selt á
16 sk. pundið, „þrj'kkt rullutó-
bak“ á 17 sk. og „skozkt, mjó-
spunnið“ á 20 sk. „Tóbakspípur,
langar“ eru á 18 sk. hver 12 stk.
og „stuttar" á 5 sk. Þá má og
nefna ullarkamba, sem eru á 62
sk. stykkið, og þjalir „stórar" eru
á 10 sk„ „meðalmáta" á 8 sk. og
„litlar“ á 5 sk. Loks er svo að
nefna „öskjur, málaðar, 8 sam-
an“, á 16 sk.
í framhaldi af þessu er svo
talið upp verðlag á íslenzkum
vörum, sem eru „harður fiskur“,
saltfiskur, nýr eða blautur fisk-
ur, ný þorskahrogn, lýsi, nýslátr-
að kjöt, tólkur, blautar húðir og
skinn, hörð skinn, æðardúnn,
fiður og fjaðrir, ull, prjónles og
vaðmál og loks „aðskiljanlegar
vörur", sem eru m. a. smjör,
hvalskíði, sokkar, peysur o. fl.
Gefur þetta hugmynd um út-
flutningsvörur landsmanna á
þessum tímum, sem munu hafa
verið í megindráttum lítt breytt-
ar um aldaraðir.
Það væri vissulega fróðlegt að
halda áfram og bera saman verð-
lag á inn- og útfluttum vörum á
þessum tíma og fá með þeim
hætti fyllri upplýsingar um við-
skiptakjör landsmanna, þótt hér
verði að láta staðar numið að
sinni. Hins vegar er þessi bók
hin mesta náma af fróðleik um
verzlunarhætti forfeðra okkar á
síðara helmingi 18. aldar, og er
það von okkar, að einhverjum
geti orðið þær glefsur úr henni
til ánægju, sem hér hafa verið
tíndar til. — e.
HLYNUB S