Fréttablaðið - 16.11.2015, Side 13

Atvinnubílar
Fyrir erfiðustu verkin
Volkswagen Crafter
Extreme Edition
Crafter Extreme Edition kostar aðeins frá
4.596.774 kr. án vsk
Volkswagen Crafter er hannaður til að takast á við krefjandi verkefni
þar sem styrkur og notagildi eru í forgangi. Crafter er einstaklega
hagkvæmur og er með mjög öflugum en jafnframt sparneytnum
díeselvélum. Volkswagen Crafter er með 3 ára ábyrgð og allt að
250.000 km akstur.
Líttu við og í sýningarsal VW Atvinnubíla og kynntu þér einstaklega vel
útbúinn Volkswagen Crafter Extreme Edition.
Aukalega í Volkswagen Crafter
Extreme Edition
• Hraðastillir (Cruise control)
• Bluetooth símkerfi
• Hiti í bílstjórasæti
• Fjaðrandi hæðastillanlegt ökumannssæti
með armpúða
• Vélarhitari með fjarstýringu og tímastilli
• Rafmagns-miðstöðvarhitari
• Aðgerðastýri
• Fjarlægðaskynjarar með bakkmyndavél
• Díóðulýsing í flutningsrými
• Klæðning og rennur í flutningsrými
Staðalbúnaður
• Rennihurðir á báðum hliðum
• 16“ stálfelgur
• Lokað skilrúm með glugga
• ABS / EBV
• ESP stöðugleikastýring og spólvörn
• Bekkur fyrir 2 farþega með
geymslukassa
• Loftpúðar fyrir ökumann og farþega
• Útvarp með SD kortarauf
• Klukka
• Fullkomin aksturstölva
• Glasahaldari
• Fjarðstýrðar samlæsingar
• Rafstýrðir upphitaðir hliðarspeglar
• Hæðarstillanlegt öryggisbelti
• 270° opnun á afturhurðum
Mögulegur valbúnaður

• Dráttarbeisli 180.000. kr m/vsk
Guðmundur
Andri Thorsson
rithöfundur
Í dag
Sumar borgir eru ekki bara aðsetur milljóna manna og vettvangur fyrir dag-legt líf þess heldur verða táknmyndir tiltekinna
hugmynda og hugsjóna vegna
sögu sinnar og hefða sem þar
hafa myndast. París er þannig
borg.
Við hugsum um París og
óðara spretta upp ótal nafnorð
með ákveðnum greini sem við
tengjum við þessa borg: Ástin,
fegurðin, tískan, matargerðar-
listin, skynsemin, rökræðan, já
og listin. Allir ismarnir sem þar
hafa dafnað. París er höfuðborg.
Verðmæti sekúlarismans
Ekki síst er borgin vagga Upp-
lýsingarinnar og sekúlarismans,
sem er meðal helstu menningar-
verðmæta Evrópu. Það táknar
að við megum leita sannleikans
sjálf en þurfum ekki að taka við
honum auðsveip með oblátunni
úr lófa klerka eða fallast umyrða-
laust á sýnir manna sem segir frá
í gömlum bókum. Það táknar að
við eigum að nota sjálf á okkur
hausinn, okkur ber að efast,
prófa, rökræða, rugla og raða.
Þessu nátengd eru gildin sem
franska byltingin færði okkur
þrátt fyrir allt: frelsi, jafnrétti og
bræðralag. Það táknar að enginn
er okkur æðri og enginn er okkur
lægri: um göturnar ganga bræður
mínir og systur sem njóta sömu
réttinda og ég, og geta á hverjum
degi um frjálst höfuð strokið.
París hefur gegnum aldirnar
verið griðastaður fyrir ótal ólíka
hugsuði og frumkvöðla, lista-
menn og landflótta baráttu-
menn: þar héldu spænsku málar-
arnir sig á tímum fasismans,
þar fengu skáld og hugsuðir
á flótta undan alræðisríkjum
sovétkommúnismans hæli; og
þar fékk sjálfur Khomeini skjól
undan írönskum yfirvöldum um
árabil uns hann sneri aftur til að
færa þjóð sinni bókstafstrú og
kúgun. París er tákn fjölmenn-
ingar og fjölbreytni, og illvirkin
um helgina eru árás á allt það
sem við tengjum við hið opna
þjóðfélag og hugsjónir þess.
En samt. Gleymum því ekki að
morð snúast ekki um hugsjónir –
ekki í rauninni; morð beinast að
einstaklingum; það eru mann-
eskjur með sína sögu og sína
kosti sem eru myrtar og saga
þeirra stöðvuð í miðjum klíðum.
Illvirkjarnir í París réðust inn í
líf ókunnugs og óviðkomandi
fólks og tóku sér þar vald. Það er
höfuðsynd. Og sjálfsmorðsárás
er hin ýtrasta synd gegn lífinu,
og erfitt að hugsa sér nokkra iðju
sem vitnar um aðra eins ónátt-
úru og öfughneigð, því að það er
í eðli þess sem lifir að vilja lifa –
og lifa eins vel og því er unnt.
Illvirkjarnir í París réðust inn
í líf fjölda manns, drápu fólk og
særðu af handahófi, til þess að
vekja hatur á sér og öllum þeim
sem gætu verið þeir.
Árás á evrópska múslima
Því þetta er auðvitað árás á mús-
lima – í nafni íslam. Það hvarflar
að manni að markmið illvirkj-
anna sé að gera múslimum lífið
óbærilegt í Evrópu, magna upp
ofsóknir á hendur þeim og láta
þá finna enn sterkar en áður fyrir
höfnun og andúð samfélagsins,
svo að hljómgrunnur aukist í
þeirra röðum fyrir hugmynda-
fræði samtakanna. Markmiðið
er þetta: Að í hvert sinn sem
ungur arabískur karlmaður komi
inn á kaffihús eða matsölustað
verði allir hræddir um líf sitt. Að
sérhver múslimi sé hugsanlegur
terroristi. Nú sé stríð.
Víða um miðausturlönd er
fólk á flótta undan þeim hroða-
lega mannsöfnuði sem kennir
sig nokkuð digurbarkalega við
íslamskt ríki. Mannvonsku
þeirra manna sem þarna vaða
áfram eru engin takmörk sett,
engu líkara en að hér séu ungir
karlmenn í nokkurs konar
mannjöfnuði, þar sem keppt er í
fólsku og grimmd.
Við höfum ótal dæmi um
slíka hópa í sögu mannkynsins,
í öllum álfum, á öllum tímum,
innan allra trúarbragða og
hugmyndakerfa – í nafni allra
hugsjóna. Svona lýður voru þeir
„víkingar“ sem sumir Íslendingar
hafa furðu mikla löngun til að
tengja sig við. Evrópa geymir
mörg dæmi um svipaða hópa,
þau nýjustu eru frá fyrrum
Júgóslavíu fyrir síðustu aldamót
þar sem viðurstyggileg óhæfu-
verk á borð við fjöldamorð
og skipulegar nauðganir voru
unnin af kristnum mönnum á
múslimskum samborgunum
sínum, og til allrar hamingju
báru Íslendingar gæfu til að taka
á móti hópi flóttafólks undan
því fáránlega stríði. Oft eru þetta
flokkar karla sem flosnað hafa
upp úr félagslegu umhverfi sínu
eða standa höllum fæti, finnst
litið niður á sig, þeir niður-
lægðir, tilgangslausir, iðjulausir,
sögulausir og umkomulausir,
en sækja svo sjálfsvirðingu í
einhverja misjafnlega afbakaða
hugmynd um menningararf sem
gefur þeim eitthvað til að berjast
fyrir – tilfinningu fyrir eigin virði
og trú og því að vera hluti af
alheimsafli, baráttu fyrir því sem
þeim er sagt úr öllum áttum að
þeir standi fyrir.
Hér á Norðurlöndum höfum
við einkum orðið fyrir barðinu á
þessum mönnum í mynd hvítra
rasista sem framið hafa sín til-
viljanakenndu hryðjuverk á
mjög líkan hátt og illvirkjarnir
gerðu í París. Þetta er allt sama
liðið. Sé á annað borð eitthvert
stríð í gangi þá eru þeir allir í
sama hernum í þessu stríði. Þeir
herja á okkur hin; fólk sem vill
lifa sínu fremur ósögulega lífi í
sátt við aðra og erum kristin, trú-
laus, búddistar, múslimar, heiðin
eða trúarleg viðrini. Við tökum
á móti með okkar vopnum:
upplýsingu, samræðu, skyn-
semi, kærleika, frelsi, jafnrétti og
bræðralagi.
Illvirkin í París
Víða um miðausturlönd er
fólk á flótta undan þeim
hroðalega mannsöfnuði sem
kennir sig nokkuð digur-
barkalega við íslamskt ríki.
Mannvonsku þeirra manna
sem þarna vaða áfram eru
engin takmörk sett, engu
líkara en að hér séu ungir
karlmenn í nokkurs konar
mannjöfnuði, þar sem keppt
er í fólsku og grimmd.
s k o ð u n ∙ F R É T T a B L a ð i ð 13M Á n u d a g u R 1 6 . n ó v e M B e R 2 0 1 5