Bæjarins besta - 11.06.1997, Síða 2

2 MIÐVIKUDAGUR 11. JÚNÍ 1997
Útgefandi:
H-prent ehf.
Sólgötu 9,
400 Ísafjörður
% 456 4560
o 456 4564
Ábyrgðarmenn:
Sigurjón J. Sigurðsson
Halldór Sveinbjörnsson
Ritstjóri:
Sigurjón J. Sigurðsson
Blaðamaður:
Magnús Hávarðarson
Netfang:
hprent@snerpa.is
Stafræn útgáfa:
http://www.snerpa.is/bb
Bæjarins besta
Stofnað 14. nóvember 1984
Bæjarins besta er aðili að samtökum bæjar- og héraðsfréttablaða. Eftirprentun, hljóðritun, notkun ljósmynda og annars efnis er óheimil nema heimilda sé getið.
?Spurning
in
Hvaða þjóðlegu
réttir verða í
boði í Tjöru-
húsinu í sumar?
Leiðari
Ákveðinn léttir og feginleikatilfinning
Karitas Pálsdóttir og Einar Jónatansson um verkfallslokin
„Það er ákveðinn léttir og
feginleikatilfinning sem fylgir
í kjölfarið, en samt viss sárindi
yfir því að miðlunartillögu
þurfti til, til að leysa verk-
fallið,“ sagði Karitas Pálsdóttir,
hjá ASV, aðspurð um hvernig
henni væri innanbrjóstst að
loknu verkfalli. „Þessi vinnu-
deila hefur sýnt og sannað að
kröfur verkafólksins voru rétt-
mætar. Fólk hefur sýnt að sam-
takamátturinn er fyrir öllu og
það var hann sem hélt fólkinu
svona lengi á floti í þessari
vinnudeilu. Ég held að raun-
verulega ekkert í miðlunartil-
lögunni sem slíkri hafi valdið
því að hún var samþykkt annað
en að hún hjó á þann hnút sem
deilan var komin í. Menn sáu
að mikið lengra verkfall þyrfti
að koma til ef meira ætti að
nást fram og voru kannski ekki
tilbúnir til að ganga þann veg.“
- Karitas var spurð hvort hún
héldi að Vestfirðingar hefðu
lagt línurnar fyrir næstu
samninga?
„Mér finnst ekki ótrúlegt að
menn hugleiði málin vegna
þess að við getum ekki haldið
áfram á þeirri braut að það
skilji endalaust á milli og að
það fólk sem þiggur laun eftir
þessum töxtum, sitji ævinlega
eftir. Launabilið í þjóðfélaginu
er orðið slíkt að það er algjör-
lega óþolandi. Ég hef ekki hitt
einn einasta mann sem hefur
fundist óraunsætt að fara fram
á hækkun á þessu lága kaupi.
Mér þætti gaman að horfa
framan í þann mann sem finnst
þetta vera hátt kaup.“
- Heldur þú að fólk mæti til
vinnu með jákvæðu hugarfari,
eða sitja sárindin eftir?
„Þessum kafla er lokið og
menn standa upp, halda ótrauð-
ir áfram og takast á við þau
verkefni sem fyrir liggja. Ég
hef enga trú á öðru,“ sagði
Karitas að lokum.
Einar Jónatansson, formaður
Vinnuveitendafélags Vest-
fjarða, sagði aðspurður að
menn væru mjög fegnir því að
vinnudeilan skuli hafa leysts.
Þrátt fyrir að áhrifa af þessarri
löngu og erfiðu baráttu myndi
vafalaust gæta yrðu menn samt
sem áður að horfa fram á
veginn enda veitti Vestfirð-
ingum ekki af því að standa
saman ef halda ætti þessum
landshluta í byggð. Hann var
spurður um hvað að hans mati
hafi valdið því að deilan varð
svo harkalega sem raun ber
vitni:
„Það er auðvitað ljóst að
kröfurnar voru hærri hér en
menn komust að niðurstöðu um
að þær ættu að vera annars
staðar. Því var haldið fram að
við værum ekki að bjóða neitt
af því að við buðum ekki miklu
hærra en aðrir höfðu náð fram.
Menn horfðu ekki á það að
kjaraviðræður höfðu átt sér stað
um land allt þar sem niðurstaða
hafði fengist fyrir meirihluta
launafólks,“ sagði Einar.
- ASV fullyrti að Vinnuveit-
endum væri miðstýrt að sunn-
an?
„Við leituðum eftir allri
faglegri aðstoð sem gátum
fengið og ég held að það hafi
ekki skemmt fyrir að fá til liðs
við okkur menn sem þekktu til
þeirra kjarasamninga sem
þegar höfðu verið gerðir. Það
má alveg eins setja þetta upp
þannig að það hafi tafið fyrir
samningagerðinni að þessi
vinnubrögð voru ekki viðhöfð
á hinum vængnum, en þaðan
voru engin tengsl við þá sem
höfðu klárað sína kjarasamn-
inga.“
Einar sagði aðspurður um
væntanleg áhrif á atvinnulífið
vegna verkfallsins, að ekkert
væri hægt að fullyrða um
einstök dæmi. Þó væri ljóst að
ef vinnumarkaðurinn á Vest-
fjörðum ætti að vera erfiðari
en annars staðar þá gæti slíkt
haft áhrif. Ekki mætti gleyma
því að unnið hafi verið að því
að sameina og styrkja fyrirtæki
og til þess þyrfti nýja fjárfesta
sem kæmu ekki að málum ef
aðstaða fyrirtækja á Vestfjörð-
um væri verri en annars staðar.
Einar sagðist vona að fjárfestar
kipptu ekki að sér höndum
varðandi fjárfestingar á Vest-
fjörðum en því væri ekki að
leyna að verkfallið hefði skoll-
ið á, á mjög viðkvæmum tíma
þegar sum fyrirtæki voru með
hlutafjárútboð í gangi.
Lesendur!
Vegna 17. júní kemur næsta tölu-
blað BB út fimmtudaginn 19. júní.
Pétur Sigurðsson, forseti ASV ásamt verkafólki eftir að niðurstaða í atkvæðagreiðslu um miðlunartillögu ríkissáttasemjara lá fyrir á föstudagskvöld.
Áslaug Alfreðsdóttir,
hótelstjóri á Hótel Ísa-
firði:
„Reksturinn á Tjöru-
húsinu verður með svip-
uðu sniði og í fyrra. Veit-
ingarnar verða á eins
þjóðlegum nótum og
kostur er, flatkökur og
hangikjöt, skonsur, klein-
ur, jólakökur, heitt súkku-
laði o.s.frv. Þegar tilefni
gefst verður einnig boðið
upp á brennivín og hákarl.
Neðstikaupstaður er
mjög fjölsóttur af ferða-
mönnum. Sumir koma til
að fá sér kaffi, aðrir eru
að koma með vini og
kunningja í skoðunar-
ferðir og enn aðrir, t.d.
útlendingar, sitja oft inni
eða fyrir utan í góðu verði
og dunda við að skrifa
póstkort og þessháttar.“
Ísafjarðarbær auglýsti
fyrir skömmu eftir aðilum
sem áhuga hefðu á veit-
ingarrekstri í Tjöruhúsinu
í Neðstakaupstað á Ísa-
firði. Sett var sem skilyrði
að á boðstólum yrðu
þjóðlegir réttir og að
viðkomandi rekstraraðili
hefði tilskilin leyfi til veit-
ingareksturs. Menningar-
nefnd Ísafjarðarbæjar
hefur lagt til að gengið
verði til samninga við
Hótel Ísafjörð um veit-
ingasöluna.
...spurði skáldið, Jónas Hallgrímsson, sem í kvæðum sínum
hvatti þjóðina til aukins frelsis og framfara, rúmri öld áður en við
fögnuðum frelsi, sem sjálfstæð, fullvalda þjóð.
Meðal þingmanna á Alþingi við Öxará 1944, þegar þingmenn
kusu fyrsta forseta lýðveldisins, var Ólafur Thors, umdeildur
stjórnmálamaður en mikilhæfur leiðtogi.
Í sjónvarpsþætti um Ólaf Thors, sem sýndur var að kvöldi
hvítasunnudags, var brugðið upp myndum frá stjórnmálaferli
hans. Eitt myndbrotanna sýndi Ólaf við ræðuflutning nokkru eftir
stofnun lýðveldisins. Í þeirri ræðu sagði Ólafur m.a.: ,,Kjörorð hins
íslenska lýðveldis er mannhelgi.”
Ástæða er til að staldra við þessi orð. Þau vekja áleitnar
spurningar og það er freistandi að velta fyrir sér hver merking
þeira var frá brjósti hins látna stjórnmálaskörungs, tengja
hugleiðingarnar því sem nú er að gerast á mörgum helstu
sviðum þjóðlífsins og einfaldlega spyrja okkur nokkurra
samviskuspurninga. Svo mikið er víst að sú fyrirhöfn rýrir ekki gildi
þjóðhátíðardagsins, sem ætlunin er að halda hátíðlegan í næstu
viku.
Stúdentar tengjast þjóðhátíðardeginum sterkum böndum þótt
Höfum við gengið til góðs...
minna fari nú en áður fyrir upphafningu hvítu kollanna þann
dag. Við skólaslit Framhaldsskóla Vestfjarða fyrir skömmu sagði
Björn Teitsson, skólameistari m.a. í ávarpi sínu til nýstúdenta: ,,Við
lifum líklega á bestu tímum sem runnið hafa upp yfir Íslendinga.
Við lifum við betri lífskjör en flestar aðrar þjóðir. Fjölskyldur hér á
landi eru yfirleitt býsna vel efnum búnar og gera prýðilega við
börn sín. En það er ekki víst að þetta verði alltaf svona. Best er að
gá vel að sér. Nokkrar blikur eru á lofti. Fólk þarf að mennta sig
vel til að auka þekkingu sína og víðsýni, af hvorugu fæst seint
nóg. Sumt bendir nú hins vegar til þess að við Íslendingar met-
um menntun ekki nægilega mikils. Til dæmis virðist íslenskt at-
vinnulíf ekki borga nógu vel fyrir hana. Þetta þurfa sem flestir að
íhuga. Ég vil skora á ykkur að halda á lofti gildi menntunar, hvar
sem þið komið.”
Orð skólameistara eru gott veganesti ungu fólki, sem bíður
þess að erfa landið og takast á við framtíðina.
Tilvitnað kjörorð lýðveldisins ber aftur á móti að hafa í öndvegi.
Menntun dugar skammt ef máttinn til mannhelgi þrýtur. Fari svo
er stutt í efasemdina, sem felst í spurningu þjóðskáldsins.
s.h.