Bæjarins besta - 04.02.1998, Blaðsíða 8

8 MIÐVIKUDAGUR 4. FEBRÚAR 1998
„Ég nýt
framan
– segir Friðrik
Stefánsson, nýkrýndur
Íþróttamaður
Ísafjarðarbæjar
Friðrik Stefánsson, leikmaður
með KFÍ og landsliðsmaður í
körfuknattleik, var í gærkvöldi
útnefndur Íþróttamaður Ísafjarð-
arbæjar 1997. Þessi ungi piltur,
sem er aðeins 21 árs að aldri, hefur
„blómstrað“ með liði KFÍ síðustu
árin, svo að notað sé blómum
skrýtt orðalag íþróttafrétta-
manna, og á ómetanlegan þátt í
velgengni liðsins. Hann kom til
Ísafjarðar árið 1995 þegar KFÍ var
í fyrstu deild og fæstir spáðu liðinu
nokkurri frægð eða frama eða
höfðu yfirleitt neina sérstaka trú á
getu þess – nema auðvitað þeir sem
að því stóðu. Á þeirri leiktíð vann
KFÍ sig upp í úrvalsdeildina og
körfuspekingar landsins spáðu því
að liðið færi beinustu leið niður
aftur.
Annað kom á daginn. Núna
er KFÍ á meðal hinna efstu í
úrvalsdeildinni og eina liðið
sem hefur látið Grindvíkinga
bíta gras á þeirra eigin heima-
velli í vetur. „Sérfræðingarnir“
eru nokkuð sammála um að
lið Grindavíkur sé langsterk-
ast hérlendis um þessar mund-
ir og hafa spáð því sigri bæði
í deildinni og bikarnum. Í
bikarkeppninni er lið KFÍ
komið í úrslit og mun einmitt
leika úrslitaleikinn við sjálfa
Grindvíkinga í Laugardals-
höllinni í Reykjavík um aðra
helgi.
Laus og liðugur!
Friðrik var valinn í íslenska
landsliðið í körfubolta nú í
vetur og hefur síðan spilað
sex landsleiki, þann fyrsta í
nóvember á móti Hollending-
um í Evrópukeppninni, síðan
á móti Eistum og Króötum í
sömu keppni og loks tók hann
þátt í móti landsliða í Lúxem-
borg um jólin. Hann er ein-
hleypur, laus og liðugur að
eigin sögn og „skoðar bara
hvaða fiskar eru í vatninu
hverju sinni“.
„Vona að þeir sjái
eftir því núna“
Þessi ungi maður fluttist til
Ísafjarðar frá Vestmannaeyj-
um, þar sem hann er upprunn-
inn. Þegar hann var sextán til
átján ára lék hann með KR í
Reykjavík en sneri síðan aftur
heim til Eyja, en þar er staða
körfuboltans ekki líkt því eins
styrk og í fótboltanum og
handboltanum. „Það gekk
einfaldlega ekki upp að vera
hjá KR“, segir Friðrik. „Þeir
vildu ekki liðsinna manni á
nokkurn hátt. Ég var í skóla
að hluta fyrri veturinn hjá
þeim en ætlaði að vinna með
seinni veturinn. En þeir
nenntu ekki einu sinni að
hjálpa mér til að fá vinnu. Ég
vona bara að þeir sjái eftir því
núna.“
Þegar Friðrik er spurður
hvað hafi valdið því að hann
fluttist hingað til Ísafjarðar og
fór að leika með KFÍ er svarið
einfalt: „Sannfæringarmáttur
Guðjóns Þorsteinssonar.“
– Hvernig birtist sá sann-
færingarmáttur?
„Hann hringdi í mig til Eyja
þegar ég var nýhættur að spila
með KR og var bara heima að
vinna. Ég settist niður og
spjallaði við foreldra mína og
þeim fannst það bara ágætis
hugmynd að ég færi til Ísa-