Morgunblaðið - 29.01.2021, Síða 26

26 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 29. JANÚAR 2021
✝ GuðmundurAgnar Guð-
jónsson fæddist
þann 23. apríl 1941
að Harastöðum á
Fellsströnd í Dala-
sýslu. Hann lést
þann 13. janúar
2021.
Hann var sonur
hjónanna Sigríðar
Sigurðardóttur, f.
27. janúar 1901, d.
3. apríl 1966, og Guðjóns Sig-
urðssonar, f. 26. september
1901, d. 21. apríl 1994.
Guðmundur Agnar átti systk-
inin Guðríði Friðlaugu, f. 1.
nóvember 1926, d. 25. júní 2016,
Sigríði Guðrúnu, f. 17. febrúar
1929, d. 8. júlí 2011, Jóhönnu
Sigurást, f. 25. apríl 1931, d. 5.
febrúar 2015, Aðalstein Pál, f.
29. október 1933, d. 2. febrúar
2020, Valgerði Ólafíu, f. 28. júlí
1936, d. 26. desember 2010, og
Sigurð Pétur, f. 30. júlí 1938.
Guðmundur Agnar hóf sam-
búð með Kristínu Jónu Jó-
hannsdóttur, f. 24. júlí 1946 að
Harastöðum, 1968 og eignuðust
þau fimm börn.
1) Sigríður, f. 5. júní 1969,
maki Þorsteinn Ólafsson, f. 28.
mars 1968. Börn þeirra, Alma
Líf, f. 3. mars 1994, og Rúnar
Sindri, 29. apríl 1997.
23. desember 2015. Börn Agn-
ars Kristins eru Elías Máni, f.
9. desember 2006, og Sara
Kristel, fædd 30. september
2010.
2) Ómar Þorleifsson, f. 18.
maí 1965, maki Hafdís Dögg
Birkisdóttir, f. 21. júlí 1968.
Börn þeirra, Tinna Björk, f. 22.
júní 1990, og Telma Lind, f. 14.
apríl 1993.
3) Baldur Þorleifsson, f. 4.
september 1966, maki Gyða
Steinsdóttir, f. 4. maí 1970.
Börn þeirra, Steinn Ágúst, f.
25. október 1994, d. 20. janúar
1995, Tómas Helgi, f. 25. júlí
2000, Ísak Örn, f. 18. febrúar
2003, og Gestur Alexander, f.
11. október 2005.
Guðmundur Agnar bjó fyrst
með foreldrum sínum og systk-
inum að Harastöðum og tók
síðar sjálfur við búi. Sambúð
Guðmundar Agnars og Krist-
ínar Jónu hófst árið 1968 og
sinntu þau búi þar til Kristín
Jóna flutti til Reykjavíkur árið
1997. Guðmundur Agnar sinnti
búskap áfram til ársins 2012 en
þurfti þá að bregða búi. Fór
svo að hann fluttist að Skuld í
Saurbæ þar sem hann bjó til
dánardægurs.
Guðmundur Agnar sinnti
meginhluta ævi sinnar hefð-
bundnum bústörfum auk þess
að sinna öðrum tilfallandi
störfum utan búsins, s.s. sel-
veiðum, byggingavinnu og
vinnu í sláturtíð.
Útförin fer fram frá Graf-
arvogskirkju 29. janúar 2021
klukkan 13.
2) Elvar Trausti,
f. 24. október 1971,
maki Jóhanna Lilja
Hjörleifsdóttir, f.
11. nóvember 1972.
Börn þeirra, Guð-
mar Leifur, f. 23.
mars 1997, Ástmar
Kristinn, f. 2. maí
2004, og Heiðmar
Trausti, f. 27. júlí
2007.
3) Selma Guð-
mundsdóttir, f. 16. ágúst 1973,
maki Bragi Þór Thoroddsen, f.
7. október 1971. Börn þeirra,
Guðmundur Agnar, f. 8. ágúst
2001, og Úlfar, f. 26. október
2006. Barn Braga Þórs, Jóhann
Úlfar, f. 29. nóvember 1992.
4) Aron Freyr Guðmundsson,
f. 28. desember 1978.
5) Guðrún Björk Guðmunds-
dóttir, f. 29. apríl 1981.
Guðmundur Agnar gekk í
föðurstað börnum Kristínar
Jónu.
1) Sigrún Þorleifsdóttir, f. 10.
júní 1963, maki Oliver Robl, f.
13. febrúar 1962. Börn Sigrún-
ar, Berglind Ýr, f. 11. mars
1984, Agnar Kristinn, f. 2. febr-
úar 1987, og Hrafnhildur Anna,
f. 6. desember 1991. Börn Berg-
lindar Ýrar eru Birta Kristín, f.
8. júní 2006, Logi Þór, f. 18.
febrúar 2011, og Lovísa Alba, f.
Elsku pabbi minn. Lífið var
þér oft erfitt og hreint með ólík-
indum hvernig þú gast komist
frá því. Áfallið var mikið þegar
þú misstir heimilið þitt og lífs-
viðurværi.
Við vitum öll hvað gerðist
þegar þú þurftir að flytja af
æskuheimilinu þar sem þú hafð-
ir búið alla ævi. Það voru þung
skref og heilsan gaf sig. Þar með
lauk kafla í þínu lífi sem skipti
þig mestu máli. Það var eins og
hjarta þitt hefði brostið enda
þurftir þú í stóra hjartaaðgerð
skömmu síðar.
Við áttum margar góðar
stundir í heyskap og sauðburði.
Þú hafðir áhyggjur af því að eitt-
hvað kæmi fyrir mig þegar við
vorum saman í sauðburði og ég
gekk með nafna þinn. Þú munt
áfram búa í honum og ég veit að
þú passar hann.
Glettni, gamansemi og gott
hjartalag einkenndi þig og gaf
mér gott veganesti. Ég vona að
þú fylgir mér alltaf, og, ef með
þarf, minnir mig á ef mér verður
á.
Í huga mér tölum við áfram
saman í síma. Stundum oft á
dag. Ef þú vilt ekki ræða eitt-
hvað ferð þú bara að tala um
eitthvað annað. Ef illa liggur á
þér reyni ég að segja eitthvað
sniðugt og þú hlærð. Ég á oft
eftir að hugsa til þín þegar upp
koma aðstæður sem ég var vön
að hringja í þig út af. Hver á nú
að segja mér hvort mér sé óhætt
að fara eitthvað vegna veðurs?
Nú gengur þú um í gúmmí-
stígvélum, með kíki um hálsinn
og leitar eftir kindum. Við hlið
þér gengur Svarta kisa og Amoz.
Þið veiðið kannski seinna saman
sel og þú verkar skinnið. Undir
hljómar harmonikkutónlist.
Á milli okkar er ekkert ósagt.
Takk fyrir að vera pabbi minn.
„Sannleikurinn er ekki í bók-
um og ekki einu sinni í góðum
bókum, heldur í mönnum með
gott hjartalag.“
(Halldór Laxness)
Þín
Selma.
Ég kynntist Agnari fyrst
þann 28. mars 1992 þegar ég
kom að Harastöðum. Kvöld-
stund, sterkir drykkir og heims-
málin. Með okkur tókust strax
kynni, dóttur hans Selmu kynnt-
ist ég daginn eftir og erum við
enn saman í dag.
Agnar var ekki gamall þá,
tæplega 51 árs en markaður af
striti í búskap við vondar að-
stæður.
Skepnur hélt hann vel við
þröngan kost, natinn við skepn-
ur og kunni það sem þurfti til við
búskap. Hann var fjárglöggur
og hændi að sér bæði menn og
málleysingja. Ferð í sveitina var
enn þýðingarmeiri eftir að við
Selma dóttir hans eignuðumst
syni okkar, Guðmund Agnar og
Úlfar. Hann tók ekki síður vel
elsta syni mínum, Jóhanni Úlf-
ari. Sakna þeir allir afa síns í
sveitinni, kenja hans og stríðni.
Ég á góðar minningar frá
samskiptum okkar, hvort sem
var á Harastöðum eða í Skuld í
Saurbænum. Hann tók yfirleitt
ekki í mál að neinn væri á ferð-
inni án þess að koma við að
þiggja veitingar, kaffi eða mat
eftir því hvernig stóð á og gist-
ingu ef því var að skipta. Nú
seinni árin var ég fluttur vestur
á firði og kom því oftast við ef ég
fór landleiðina að og frá höfuð-
borgarsvæðinu. Veðurtepptur í
nokkra daga í janúar 2020 en í
góðu yfirlæti þar eins og von
var.
Agnar átti ekki alveg áfalla-
lausa ævi. Mótlæti sem hann
mætti tók hann með stríðni og
brögðum. En það var ekki djúpt
á enda var hann góðmenni og
mátti fátt aumt sjá. Hlutskipti
hans var samt að hrekjast í tví-
gang af æskuheimili sínu, bújörð
sem hann hafði stundað búskap
á frá því hann bjó þar fyrst með
foreldrum sínum og systkinum.
Og það sem markaði var ekki
síst að það var fólkið sem stóð
honum næst sem átti þar í hlut.
Heggur sá er hlífa skyldi. Agnar
brá búi gegn sínum vilja upp úr
árinu 2012 og fluttist í framhald-
inu að Skuld í Saurbæ, í sveit en
án bús. Nágrannar hans reynd-
ust honum vinir allt fram í and-
látið og komu honum til aðstoðar
á hinstu stund. Hafi þau góðar
þakkir fyrir.
Við Agnar áttum hreinskiptin
samskipti um allt. Hann hafði
jafnan á orði að segja meiningu
sína um samferðamenn sína,
hvort heldur til lofs eða lasts.
Hann hafði þó meira gaman af
samskiptum við vini sína og
kunningja og hringdi reglulega.
Agnari var í mun að sýna hug
sinn og á það við flesta sem hann
umgekkst.
Flestu sem honum áskotnað-
ist veraldlegt í lífinu var hann
jafnan tilbúinn að deila með sér.
Hann fóstraði hundinn minn og
veiðifélagann Amoz þegar ég
sótti sjóinn og tók hann að sér
síðustu árin.
Þeir félagarnir geta nú end-
urnýjað kynnin enda fór jafnan
vel á með þeim, sá ferfætti pass-
aði hús og búsmala en fóstri
hans gaf honum gott atlæti.
Amoz minn er búinn að bíða
lengi eftir ristuðu brauði með
smjöri, sultu og osti. Og Svar-
takisa ratar þá aftur heim.
Ekkert var ósagt eða óklárað
milli okkar og kveðjumst við
Agnar í sátt.
Mínir vinir fara fjöld,
feigðin þessa heimtar köld.
Ég kem á eftir, kanske í kvöld,
með klofinn hjálm og rofinn skjöld,
brynju slitna, sundrað sverð og
syndagjöld.
(Bólu-Hjálmar)
Bragi Þór Thoroddsen.
Guðmundur Agnar
Guðjónsson ✝ Ólöf Sigurð-ardóttir fæddist
á Ísafirði 23. október
1929. Hún lést á
Landspítalanum
Fossvogi 21. janúar
2021.
Foreldrar hennar
voru Aðalheiður
Dýrfjörð verkakona,
f. 30. mars 1895 á
Ísafirði, d. 8. júní
1983, og Sigurður
Bjarnason verkamaður, f. 26.
febrúar 1893 á Björgum í Vind-
hælishreppi, d. 13. maí 1971.
Þau eignuðust tíu börn og kom-
ust sjö þeirra á legg: Stella Jór-
unn, f. 5.3. 1918, d. 20.3. 1975,
Guðríður, f. 6.7. 1921, d. 18.10.
1996, Mikkelína, f. 1.12. 1924, d.
12.10. 1996, Ólöf f. 23.10. 1929,
d. 21.1. 2021, Kristín Jóna, f.
23.10. 1929, Guðmunda f. 12.1.
1932, d. 25.10. 2019, og Aðal-
heiður Dýrfjörð, f. 13.8. 1935.
Einnig ólu þau Aðalheiður og
Sigurður upp bróðurson henn-
ar, Hólm Dýrfjörð, og tvo dótt-
ursyni sína, Sigurjón Ámunda-
son og Guðmund Antonsson.
Eginmaður Ólafar var Þórð-
Eyjólfur Ísfeld Eyjólfsson. Börn:
a) Eva Íris, f. 1983. Maki: Þröst-
ur Hlynsson. Börn: Svala Krist-
ín og Þórir Svan. b) Brynja Ís-
feld, f. 1994. Unnusti: Arnar
Gunnarsson. Barn: Tindur Ís-
feld.
5. Þórður Ólafur, f. 1972.
Maki: Hörn Hrafnsdóttir. Barn:
Hrafn, f. 1994.
Ólöf og Þórður trúlofuðu sig
1. maí 1948 og giftu sig síðan 8.
apríl 1950. Þau gerðu sér heim-
ili, fyrst í Samtúni í Reykjavík
og síðar á Flókagötu 4 í Reykja-
vík.
Þegar fjölskyldan tók að
stækka byggðu þau sér hús við
Kársnesbraut í Kópavogi og
fluttu þar inn 1956. Þar bjuggu
þau og ólu upp öll sín börn. Þeg-
ar komið var á efri ár og húsið
orðið of stórt keyptu þau sér
fallega íbúð við Akraland í Foss-
vogi og bjuggu þar þar til þau
fluttu árið 2013 að Hrafnistu
Boðaþingi í Kópavogi.
Afkomendur Ólafar og Þórð-
ar eru nú orðnir 34.
Útför Ólafar fer fram frá
Kópavogskirkju í dag, 29. jan-
úar 2021, klukkan 13. Henni
verður streymt á:
http://utfor-olof-sigurdardottir.is
Virkan hlekk má nálgast á:
https://www.mbl.is/andlat
ur Guðlaugsson, f.
27. júní 1927 í
Reykjavík, d. 12.4.
2015. Börn þeirra
eru fimm:
1. Aðalsteinn, f.
20.10. 1950, giftur
Sigríði Ebbu Þór-
isdóttur. Börn: a)
Þórir, f. 1968, d.
1990. b) Ólöf, f.
1977. Maki: Einar
Örn Davíðsson.
Börn: Davíð Steinn og Þórey
María.
2. Guðlaugur, f. 22.11. 1951.
Börn: a) Hafdís Björg f. 1970.
Maki: Kristmundur Einarsson.
Börn: Sandra, Ásdís, Birta
Björg og Einar Ernir. b) Þórð-
ur, f. 1974. Maki: Sara Vil-
hjálmsdóttir. Börn: Andrea Sól,
Bríet Rut, Sunna Dís og Arnór.
c) Brynjar, f. 1995. d) Auður f.
1995.
3. Brynja, f. 31.1. 1957. Maki:
Leif-Christian Mathisen. Börn:
a) Magnea Kolbrún, f. 1977.
Maki: André Löfgren. Börn:
Esja Lif og Embla Lif. b) Magn-
us Mathisen, f. 1990, stjúpsonur.
4. Ásdís, f. 6.11. 1959. Maki:
Fimmtudaginn 21. janúar lést
elsku móðir okkar.
Þú varst styrkurinn okkar og
stoð saman með elsku pabba og
vorum við börnin, tengdabörnin,
barnabörnin og barnabarnabörn-
in alltaf efst í huga ykkar. Þið
vöktuð yfir okkur eins og vernd-
arenglar. Þið voruð með í lífi okk-
ar allra og öllu sem við tókum
okkur fyrir hendur. Tvítug flutti
ég, þá alfarin, utan. Það stoppaði
ykkur ekki við að fylgjast með
mér; þó svo samskiptamiðlar á
netinu væru ekki til þá, þá
hringduð þið mörgum sinnum í
mánuði til að frá fréttir af mér og
mínum. Ástin og umhyggjan var
óendanleg. Ég man, mamma,
þegar þú vannst í íþróttahúsinu í
vesturbæ Kópavogs. Þú varst
elskuð af öllum börnunum því þú
gafst þeim öllum blíðu, ást og
umhyggju. Það var alltaf pláss í
hjarta þínu fyrir alla. Við erum
svo óendanlega þakklát fyrir þig,
elsku mamma, amma og
langamma. Eins og ástandið er í
heiminum í dag græt ég yfir að
komast ekki heim til að fylgja þér
síðustu sporin. Síðustu símtölin
okkar, með hjálp frá systkinum
mínum, gefa mer ró í sorginni.
Þín dóttir,
Brynja.
Með fáum orðum kveð ég ást-
kæra móður mína, Ólöfu Sigurð-
ardóttur, sem lést hinn 21. janúar
síðastliðinn. Það er ljúft að minn-
ast elskulegrar móður sem var
svo undur hjartahlý og blíð. Ég
minnist æskuáranna í Kópavogi í
leik og starfi. Það er ómetanlegt
að hafa notið þeirrar gæfu að
alast upp á kærleiksríku heimili
móðurlegrar umhyggju. Faðir
okkar Þórður Guðlaugsson lést
árið 2015 og þau saman bjuggu
okkur fallegt og traust heimili.
Þeim var umhugað um að hafa
fagurt í kringum sig alla tíð. Ég
minnist mömmu við húsmóður-
störf og handavinnu, ávallt til
staðar fyrir börnin sín, hlý og
traust. Hún var einstaklega
næm, sannkallað ljós, mannvinur
sem mátti ekkert aumt sjá. Ég
gleðst við minningar um mömmu
þegar við sungum saman af
hjartans lyst. Já, mamma var
sannarlega söngelsk alla tíð og
nutum við gjarnan gæðastunda
með góðri tónlist. Ég minnist
allra notalegra samverustunda
fullorðinsáranna og hennar hlýju
nærveru allt til hinsta dags.
Ávallt var mamma til staðar,
næm á velferð og hamingju fólks-
ins síns. Okkar allra ástkæra og
ljúfa amma Lóa. Efst í huga mér
er þakklæti fyrir ástríki hennar
og umhyggju í garð barnanna
minna fjögurra og fjölskyldna
þeirra. Á kveðjustundu hugsa ég
til ljúfra samverustunda okkar um
síðustu jól þegar við sungum
sálma og nutum saman hátíðleika
jólanna. Ég minnist augnaráðs
hennar, ástúðar og hlýja hand-
taksins. Minningarnar mun ég
varðveita í hjarta mínu um
ókomna tíð í djúpri þökk fyrir allt
sem móðir mín gaf mér og mínum.
Ég vil þakka Ásdísi systur minni
fyrir hennar fallegu umhyggju
gagnvart móður okkar og föður
alla tíð. Blessuð sé minning ást-
kærrar móður, ömmu, langömmu
og langalangömmu. Hvíl í friði
elsku mamma mín.
Þinn sonur,
Guðlaugur Þórðarson.
Kær móðursystir mín er búin
að kveðja þetta jarðlíf. Hún var
yndisleg hún Lóa mín. Ég var um
sumartíma hjá henni, átta ára
gömul að passa Lauja og hún var
þessari litlu frænku sinni ástrík og
nærgætin. Mig langar að minnast
hennar með orðum Matthíasar
Jochumssonar frænda okkar.
Kalt er haustið: hússins sólarljómi,
horfinn er að Allvalds dómi,
litum bregður loft og jörð og sær.
Móðir, systir, kona, kvennasómi,
Kalt er lífið, horfinn allur blómi,
drúpir sveit en hnípir höfðingsbær.
Hjartans þakkir, hjartans vinan kæra!
hjartað ríka, stóra, hvílstu nú.
Glóðheit tár þér grátnir vinir færa:
Guð þér launi dyggð og trú!
Að faráog koma,- þessi sorgarsaga,
er sungin oss á hverri fleygri stund,
en fáir skilja lögmál lífs síns daga
uns lokuð eru tímans dimmu sund.
Þú lilja Guðs, er hvílir hér á fjölum,
hve hörð og ströng var útivistin þín!
Ó, blessuð stund, er bar þig heim úr
kvölum!
Nú býrðu þar, sem eilíft sumar skín.
Sem ljóssins barn þú lékst, á meðan
sólin
með lán og yndi skreytti fold og mar;
sem ljóssins barn þú leiðst er fauk í
skjólin,
þá lánið þraut og nóttin komin var.
Þú lifir enn; þitt dæmið dyggðaríka
það dvínar ei, þó helið byrgi láð.
Þú hjá oss áttir harla fáa líka,
að hjartans auði’ og fölskvalausri dáð.
Þú lifir enn, í Drottins dýrðarsölum
þín dáðrík sál fær nýtt og hærra starf.
En niðjum þínum hér í döprum dölum
mun Drottinn blessa fagran móðurarf.
(M. Joch.)
Við hefðum viljað ganga með
henni seinasta spölinn, en vegna
Covid er það ekki hægt. En hug-
urinn verður hjá henni, eins og oft
áður.
Með innilegri samúð til barna
hennar og fjölskyldna þeirra.
Hlíf og Agnar.
Í dag fylgjum við henni Lóu
sem bjó á Kársnesbraut 87 síð-
asta spölinn. Hún og maður
hennar hann Þórður voru frum-
byggjar í vesturbæ Kópavogs.
Þarna á Kársnesbrautinni
byggðist upp skemmtilegt sam-
félag fjölda dugmikils fólks sem
reisti hús sín sjálft og var barna-
skarinn í götunni stór og náði vel
saman. Lóa og Þórður byggðu
glæsilegt hús sem alla tíð var vel
viðhaldið. Garðurinn í kringum
húsið var mjög fallegur og lagði
Lóa mikla rækt við hann.
Lóa og Þórður eignuðust fimm
börn, stóru strákana þá Adda og
Lauga en síðar stelpurnar
Brynju og Ásdísi sem eru vinkon-
ur okkar og loks litla bróður hann
Þórð Ólaf sem rak lestina. Þetta
var góður tími, alltaf var hægt að
koma í eftirmiðdagskaffi hjá Lóu
sem gaf sér tíma til að spjalla við
okkur stelpurnar og var öllum
börnum mjög góð og hjálpsöm.
Þau Lóa og Þórður kipptu sér
ekki upp við að fá krakkahóp til
sín jafnvel á laugardagsmorgn-
um til að horfa á sjónvarpið, en
þau eignuðust sjónvarp fyrr en
margir og það var Stjáni blái og
Bonanza í kanasjónvarpinu sem
var mest spennandi.
Lóa var mjög flott kona, alltaf
vel tilhöfð, með hatt og á hælum
þegar hún fór af bæ, og hafa dæt-
ur hennar erft þann hæfileika að
vera alltaf smart. Þegar börnin
uxu úr grasi fór Lóa að vinna í
íþróttahúsi Kársnesskóla og
vann þar ásamt systur sinni
henni Gurru og voru þær vel liðn-
ar af skólakrökkunum og hafa ef-
laust reynst þeim vel í leit að
týndu íþróttadóti.
Alltaf var gaman að hitta Lóu
á förnum vegi hún sagði svo
skemmtilega frá og var alltaf svo
kát og glöð.
Við urðum þess heiðurs að-
njótandi að fá að hjálpa til í átt-
ræðisafmæli Lóu og þá var gam-
an að hitta stórfjölskylduna á
þessari gleðistund, Lóa lék á als
oddi og var mikið stuð í þessu
partíi.
Það voru forréttindi að fá að
alast upp á þessum slóðum og eru
minningarnar margar og góðar.
Kynslóðin sem byggði upp er
orðin fámenn og jafnvel farið að
höggvast skarð í hópinn okkar
sem yngri vorum.
Við sendum okkar innilegustu
samúðarkveðjur til systkinanna
og fjölskyldna þeirra og við stelp-
urnar í götunni þökkum Lóu
samfylgdina.
Einfríður, Guðlaug
og Guðrún.
Ólöf Sigurðardóttir
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla
útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda Morgunblaðinu greinar eru vinsamlega
beðnir að nota innsendikerfi blaðsins. Smellt á Morgunblaðslógóið í
hægra horninu efst og viðeigandi liður, „Senda inn minningargrein,“
valinn úr felliglugganum. Einnig er hægt að slá inn slóðina
www.mbl.is/sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir birtingu á útfarardegi verður greinin
að hafa borist eigi síðar en á hádegi tveimur virkum dögum fyrr (á
föstudegi ef útför er á mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað getur birting dregist, enda þótt grein ber-
ist áður en skilafrestur rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem birtast í Morgunblaðinu séu ekki
lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt að senda lengri grein.
Minningargreinar