Sæbjörg - 01.11.1938, Blaðsíða 10

4
er að þrífa dívanteppið af dív-
aninum, dyratjaldið eða jakk-
ann þinn, slengja þvi utan um
mig, og kæfa eldinn. En ef það
væri ekkert við hendina til þess
að kæfa með eldinn, þá ættirðu
bara að velta mér upp úr gólf-
inu og reyna svoleiðis að kæfa
eklinn í fötunum mínum.
F: Ja-há, þetta er ekki svo vit-
laust. Hver kendi þér þetta?
D: Slökkviliðsstjórinn.
F: Ágætt — veistu meira?
D: Já mikið meira. Yeistu t.
d. hvað veldur flestum íkveikj-
um í mörgum stærri bæjum,
þar sem rafmagn er?
F: Nei, hvað er það?
D: Straujárnin.
F: Nú, hvernig stendur á því?
D: Fólk gleymir að taka
strauminn af járninu, þegar
það hættir að nota þau, og svo
lætur það járnin standa á ó-
tryggu undirlagi.
F: Nú er eg svo steinhissa.
D: Já og einu sinni var kona
að straua þvott og svo þurftihún
að ansa í símann, þá lagði hún
straujárnið frá sér upp í rúm og
skildi það þar eftir með
straumnum á. Þegar liún var
búin að tala í símann og kom
inn í herbergið, stóð rúmið i
björtu báli. Þá hringdi hún á
slökkviiiðið sem kom strax og
slökti eldinn. Svo þegar lögregl-
an spurði hana að því hvernig
hefði kviknað í rúminu, þá fór
hún að gráta og sagðist hafa
flýtt sér svo mikið að ansa i
símann, að hún hefði ekki at-
hugað hvar hún liefði látið
straujárnið.
F: Jæja, konugreyið.
D: Þú iiefðir hara átt að
heyjra þær sögur,sem okkur voru
sagðar um eldsvoða og hvernig
kviknar í út frá öllu mögulegu.
F: Já það getur víst verið
hýsna fróðlegt.
D: Nú ætla eg að lofa þér að
heyra ýmsar spurningar, sem
okkur voru gefnar uþpskrifað-
ar, til þess að við gætum sjiálf
athugað ástandið heima hjá
okkur.
F: Já, lestu bara upp listann,
eg veit að það er alt í lagi í mínu
húsi.
D: Ágætt pabhi minn. Fyrsta
spurningin er þessi: Eru nokk-
urar raflagnir í herbergjunum
lijá \-kkur, sem ekki er húið lög-
lega um, t. d. lausasnúrur frá
lömpum og tenglum, sem eru
yfir 2 metrar á lengd, og tilt
upp með nöglum?
Heyrðu pabbi, snúran, sem
hún mamma lagði leslampann
sinn í gær, er mikið lengri en
tveir metrar og snúran er líka
farin að trosna.
F: Já það er víst alveg satt
góða mín. Kannske að eg biðji
einhvern Jöggiltan rafvirkja að
leggja leiðslu fyrir mig' i lamp-
ann á morgun.
Hvernig er önnur spurning-
in?
D: Hvernig er ástandið i
geymslunum heima liá ykkur, í
kjallaranum, og á háaloftinu?
F: Nú hversvegna er spurt um
það?
D: Vegna þess að í geymslum,
sem eru eins og ruslakompur,
er miklu meiri eldsliætta en í
þeim geymslum þar sem alt er
í röð og reglu. Það getur nefni-
Jega orðið sjálfkveikja í rusl-
dyngjum, sem liggja lengi ó-
hreyfðar.
F: Sjálfkveikja? Hvaða
þvættingur er þetta, eða Jialda
mennirnir að það geti kviknað
i af sjálfu sér í nokkurum hlut-
um.
D: Já pahbi minn, í mörgum
hlutum. Manstu eftir heybrun-
anum í Hlíð í fyrra. Það var
sjálfkveikja í heyinu, sem olli
brunanum.
F: Já, en við geymum ekki
liev á liáaloftinu.
D: Nei, veit eg vel, en þar
SÆBJÖRG
liggja gamlar bóntuskur og
málningavinnugallinn þinn síð-
an i vor. Einmitt svona lilutir
geta valdið sjálfkveikju.
F: Svo já. — Það mætti nátt-
úrlega láta taka til á liáaloftinu.
D: Hér er þriðja spurningin.
Er bensín notað Jieima hjá
jrkkur til þess að þvo úr?
Heyrðu pabbi, hún mamma
var að tala um í morgun, að eg
ætti að lcaupa bensín fyrir sig' í
dag, til þess að þvo úr silkikjól-
inn minn.
F: Já, það skaltu ekki gera
góða mín, úr þvi það getur verið
liættulegt, en þú verður að biðja
manninn i apótekinu að ráð-
leg'gja þér eitthvert annað efni,
sem gott er að þvo úr, en er þó
ekki eldfimt eins og bensínið.
D: Já, eg skal gera það. Þá er
næsta spurningin.
F: Já, en heyrðu elskan min,
nú er strætisvagninn alveg að
fara. Eg skal hlusta á þetta hjá
þér á morgun.
D: Á morgun — það getur
orðið of seint pabbi. En eg' skal
samt hætta að lesa núna ef þú
vilt lofa mér því að láta raf-
magnsmanninn koma strax í
dag, en ekki á morgun og að þú
látir hana Stínu taka til á liáa-
loftinu í dag, eg skal hjálpa
lienni. Viltu það pabbi minn?
F: Eg hefi hara svo mikið að
gera í dag, elskan mín, en lát-
um okkur sjá, jú kannske eg
geri það í dag, það getur orðið
of seint á morgun, eins og þú
segir.
D: Bravó pabbi, og þarna
sérðu hvort eg hefi ekki lært
mikið í dag.
F: Jú barnið mitt, þetta er
ágætt og það veitti ekki af að
gefa út kenslubók mn þessi
efni. Það mundi spara þjóðinni
stórfé, ef hægt væri að aftra
eldsvoðum.
D: Já og það mundi líka geta
sparað mannslíf, og slökkvi-