Fjarðarfréttir - 22.12.2016, Síða 8

8 www.fjardarfrettir.is FJARÐARFRÉTTIR | FIMMTUDAGUR 22. DESEMBER 2016
Hafið þið gengið um í íslensku
skóglendi. Einhver gæti nú sagt: Er til
íslenskur skógur? Já, hann er til og hann
ilmar af birki og mosa á sumrin,
sérstaklega eftir að regndroparnir hafa
vætt stofninn, greinarnar og blöðin.
Þá er best í heimi að fara í pollagalla
og stígvél, ganga um og þefa út í loftið
eins og Gáttaþefur í leit að hangikjöti.
Og þú veist hvað þú gerir ef þú týnist
í íslenskum skógi? Þú stendur einfald­
lega á fætur! Nei, það er nú ekki svo
einfalt. Því jafnvel þó svo erfitt sé fyrir
tré að búa á Íslandi þá eigum við nú
samt inn á milli fallega gróna reiti með
háum trjám.
Í skóginum er líklegast að rekast á
birki. En hér má einnig finna reynitré,
öl, víði og jafnvel ösp. Sum þessara
trjáa hafa átt heima hér á Íslandi langa
lengi, önnur eru nýbúar. Það er alltaf
skemmti legt að hafa sem mesta fjöl­
breytni en það er alveg sama hvaða
trjátegund það er – þegar fuglarnir leita
sér skjóls. Þeir hvíla sig á fallegri grein
og syngja, á sterklegri grein byggja þeir
sér hreiður og í skjóli laufblaðanna ala
þeir ungana sína – svo þeir megi einn
daginn fljúga úr hreiðri og gleðja okkur
með söngnum sínum.
GRENITRÉN
Þau tré sem verða einna hæst á
Íslandi eru grenitré. Og í skóginum þar
sem saga okkar gerist voru þau mörg
hver há og afar glæsileg. Stofninn
sterklegur að sjá og greinarnar jafnar og
teinréttar. Hlutföllin rétt og toppur sem
teygði sig glæsilega til himins – liturinn
óaðfinnanlega dökkgrænn.
Inn á milli grenitrjánna óx þó eitt
grenitré sem var ekki alveg í réttum
hlutföllum. Neðstu greinarnar slúttu
frekar en að standa teinréttar út til
hliðanna og toppurinn – var þetta einn
eða tveir eða jafnvel þrír toppar? Æi,
greyið. Það var engu líkara en það hafi
ekki getað gert það upp við sig hvað
ætti að vera toppur og hvað ekki. Þetta
greintré hafði greinilega orðið fyrir
hnjaski þegar það var græðlingur. og
hin trén í skóginum höfðu á orði að í
raun þá liti það meira út eins og runni
en tré.
ÞÚ VERÐUR ALDREI AÐ
FALLEGU JÓLATRÉ
Sussum svei – sögðu trén í skóginum
er þau virtu þetta grenitré fyrir sér. Þú
verður aldrei að fallegu jólatré ef þú
heldur svona áfram! Svo mikið er víst.
Svo einn daginn þá gengu starfsmenn
skógræktarinnar í gegnum skóginn. Þið
vitið það að ef of mörg tré vaxa saman
– þá verður að saga nokkur þeirra niður
svo skógurinn verði ekki of þéttur. Þá
ná trén ekki að vaxa eins vel. Og
þennan dag gekk mannfólkið um
skóginn, naut kyrrðarinnar og velti
vöngum. Hmmm. Hvar þyrfti að grisja?
Og hvaða tré voru nægilega falleg til
þess að verða fyrir valinu sem jólatré!
Hvernig jólatré vill fólk fá inn í stofu til
sín? Sumir velja lítil tré, aðrir stór tré.
En ætli flestir vilji ekki að jólatréð sé
sterklegt að sjá, greinarnar jafnar og
teinréttar í réttum hlutföllum og með
topp sem teygir sig til himins? Jú, það
held ég. Það kom því öllum grenitrján­
um á óvart er litla grenitréð, sem leit
meira út eins og runni en tré með topp
– sem var bara alls ekki þarna! Var valið
af mannfólkinu.
Já, það get ég svarið, sagði tignarlegt,
tilvonandi jólatré – að nú lendir þú í
tætaranum litli minn! Það getur ekki
verið að þér sé ætlað að prýða heimili
nokkurs manns ­ svo mikið er víst!
Hver hefur smekk fyrir öðru eins!
Hvernig er hægt að koma jólastjörnu
fyrir þar sem enginn er toppurinn? Og
hvernig ætla þessar rytjulegu greinar að
bera jólaljósin? Já, þvílíkt og annað
eins!
Litla grenitréð sem leit meira út eins
og runni en tré ­ hugleiddi orð fallega
trésins eitt augnablik. Og af því að orð
hafa áhrif þá fann það til hryggðar. Það
fengi örugglega ekki að bera jólaljósin
fyrir nokkurt barn.
GUÐ ELSKAR ÞIG EINS OG
ÞÚ ERT
Starfsmenn skógræktarinnar mættu
nokkrum dögum síðar með græjurnar
sínar. Nú skyldi grisjað og nú skyldi selt
– svo hægt væri að planta enn fleiri
trjám á Íslandi.
Falleg tré voru valin til þess að prýða
heimili, borg og bæi þessa lands. Og af
einhverjum ástæðum var ólögulega
grenitréð sagað niður þennan dag. Nú
tóku við dagar þar sem trén voru
flokkuð og valin.
Sum hver lentu í blómabúðinni, enn
önnur í jólatrjáasölu skátanna. Einstaka,
teinrétt og virðulegt tré var valið til að
standa á Ingólfstorgi í Reykjavík sem
og uppi á Hamrinum hér í Hafnarfirði.
Þar sem þau blasa við gestum og
gangandi og allir geta dáðst að þeim.
Grenitréð ólögulega reyndi að vona
það besta – en það verður að segjast
eins og er: Vonin var veik. Alla sína ævi
hafði það fengið að heyra það hversu
ólögulegt það var. Hversu litlar líkur
væru á því að það yrði valið til þess að
bera jólaljós eða Betlehemsstjörnu á
jólunum. Það kom því ólögulega
grenitrénu á óvart þegar það uppgötvaði
það að það fengi – eftir sem áður að
vera jólatré þessi jólin. Því þegar það
dirfðist að líta í kringum sig – vitið þið
hvar það var niður komið? Jú! Fyrir
utan Fríkirkjuna í Hafnarfirði!
Starfsmenn bæjarins vöfðu það ljósa­
seríu, svona einhvern veginn og
kannski ekkert sérstaklega vel. En það
gerði ekkert til. Þetta jólatré hafði
fínasta útsýni og á hverjum sunnudegi á
aðventunni streymdu börn og foreldrar
að til þess að syngja saman í sunnu­
dagaskólanum. Þar var sungið af hjart­
ans list: Jesús elskar eitt og hvert, stór
og smá. Það skiptir nefnilega engu máli
hver hlutföllin eru eða hvort maður líti
frekar út fyrir að vera runni en tré þegar
við hlustum á Guðs orð. Því Guð
einfaldlega elskar þig. Guð elskar þig
eins og þú ert!
Takk jólatré! Þú ert ágætt eins og þú
ert!
Sr. Sigríður Kristín Helgadóttir, safnaðarprestur í Fríkirkjunni í Hafnarfirði
Þú verður aldrei að fallegu jólatré
Sigríður Kristín Helgadóttir, safnaðarprestur í Fríkirkjunni í Hafnarfirði við fallegt jólatré fyrir utan kirkjuna.
Lj
ós
m
.:
G
uð
ni
G
ís
la
so
n
Lj
ós
m
.:
G
uð
ni
G
ís
la
so
n