Morgunblaðið - 04.08.2021, Síða 24

24 MENNING
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 4. ÁGÚST 2021
Þrátt fyrir að fjölmargir Japanir hafi lýst yfir
megnri óánægju með að Ólympíuleikar séu haldn-
ir í landinu nú á tímum heimsfaraldurs, þá fagna
aðrir leikunum með sínum hætti. Í Gyoda í Sai-
tama-héraði hafa bændur og listamenn tekið
höndum saman um þessa lífrænu myndlistar-
innsetningu sem má njóta úr lofti. Á hrísgrjóna-
akri hafa hrísgrjónaplöntur í mismunandi lit-
brigðum verið notaðar til að skapa myndir sem
vísa til kunnrar menningararfleifðar þjóðarinnar.
Annars vegar má sjá vísun til heimskunnrar tré-
ristu Katsushika Hokusai frá um 1800 sem sýnir
stóra öldu og Fuji-fjall en hún er úr myndröð hans
af 36 sjónarhornum á fjallið. Hins vegar má sjá
Kabuki-leikara í dramatísku hlutverki.
AFP
Japönsk menning á hrísgrjónaakrinum
Útskriftarmynd Ninnu Pálmadótt-
ur úr listaskólanum NYU Tisch
School of the Arts í New York,
stuttmyndin Allir hundar deyja,
hefur verið valin til þátttöku í „Fut-
ure Frames: Generation NEXT of
European Cinema“ á Karlovy Vary-
kvikmyndahátíðinni sem fer fram
20.-28. ágúst í Tékklandi.
Í tilkynningu frá Kvikmynda-
miðstöð Íslands segir að „Future
Frames“ í Karlovy Vary sé haldið
af European Film Promotion (EFP)
sem vettvangur til að kynna nýjar
kvikmyndir frá ungum og efnileg-
um evrópskum leikstjórum sem eru
nýútskrifaðir úr kvikmyndaskólum.
Þá segir að um mikinn heiður sé að
ræða fyrir Ninnu en aðeins tíu leik-
stjórar séu valdir til þátttöku. Kar-
lovy Vary-kvikmyndahátíðin er
meðal elstu og þekktustu slíkra
hátíða.
Útskriftarverkefni Úr kvikmynd
Ninnu Pálmadóttur, Allir hundar deyja.
Mynd Ninnu sýnd í
Karlovy Vary
Ari Páll Karlsson
ari@mbl.is
Tríó Bjarna Más Ingólfssonar kem-
ur fram í Jazzklúbbnum Múlanum í
Flóa í Hörpu klukkan 20 í kvöld.
Með Bjarna Má í tríóinu eru þeir
Magnús Trygvason Eliassen á
trommur og Birgir Steinn Theódórs-
son á kontrabassa og munu þeir fé-
lagar spila átta frumsamin lög.
„Við höfum verið að koma saman
alltaf þegar ég er á landinu en höfum
ekki enn fengið tækifæri til þess að
spila þessa músík. Kannski frekar
eitt og eitt lag,“ segir Bjarni, sem er
spenntur að leika lögin í kvöld.
Spurður hvenær hann samdi lögin
segir hann: „Það er eitt stykki frá
2019 þegar ég var við nám úti í
Bandaríkjunum. Ég held að það sé
það elsta. Megnið af efninu varð til í
fyrra.“
Tríóið sjálft er þaulvant að koma
fram enda hafa þeir um árabil komið
saman og leikið djass-standarda. Í
janúar léku þeir til að mynda í
Mengi á Óðinsgötu.
Rosalega ólíkar borgir
Bjarni leggur nú stund á bakka-
lárnám við Konunglega tónlistar-
háskólann í Stokkhólmi og stefnir á
útskrift næsta vor. Stokkhólmur er
þó ekki fyrsta stórborgin sem hann
lærir í en í eitt ár var hann í New
School í New York. Þar lærði hann í
hjá sínum helstu fyrirmyndum.
„Ég fékk í rauninni bara að læra
hjá uppáhaldsgítarleikurum mínum í
heimi því þeir búa í New York og
kenna við skólann,“ segir Bjarni en
af þeim má nefna gítarleikarana
Steve Cardenas og Lage Lund.
„Þetta eru rosalega ólíkar borgir.
Ótrúlega mikill munur á senunum. Í
New York er allt á fleygiferð. Maður
er alltaf á milljón en í Stokkhólmi
fær maður aðeins tækifæri til þess
að sitja til baka og pæla í sjálfum
sér,“ segir Bjarni spurður út í mun-
inn á borgunum.
„Ég lærði ótrúlega mikið í náminu
það eina ár sem ég var þar, bæði frá
frábærum kennurum og í kúrsum,
en líka frá samnemendum mínum,“
segir Bjarni um New York. Hann
bætir við að borgin slái tóninn fyrir
djass-senuna um heiminn allan.
„Þetta er bara suðupotturinn þar
sem allt er að gerast.“
Meira pláss er hins vegar í Stokk-
hólmi, hvernig sem á það sé litið.
„Maður hefur miklu frjálsari
hendur. Hefur meira val um það sem
þú vilt gera. Fólk er allt öðruvísi
þenkjandi,“ segir hann og nefnir
sem dæmi að meira sé um að fólk sé
að semja tónlist í Stokkhólmi, sem
og á Íslandi.
Efni úr öllum áttum
Lögin í Hörpu verða, sem áður
sagði, öll frumsamin og átta talsins.
„Þetta er frekar djass-skotið efni en
samt úr öllum áttum og ekki einhver
hreinræktaður djass,“ segir Bjarni.
Þá mun gítarinn vera í forgrunni og
fá vel að njóta sín. „Þetta er stemn-
ingsfull tónlist og ég reyni að semja
stykki sem eru lagræn en oft með
ákveðnu flækjustigi.
Ég dreg svolítið áhrif úr öllum átt-
um. Alls konar gítarleikurum. Til
dæmis kennurunum mínum,“ segir
hann og nefnir að áhrif frá íslensk-
um tónlistarmönnum séu mikil.
„Skúli Sverrisson er til dæmis
stór áhrifavaldur fyrir mér, ég hef
hlustað á tónlistina hans mikið,“ seg-
ir Bjarni og bætir við að sama mætti
segja um Jóel Pálsson, Hilmar Jens-
son og Einar Scheving. Bjarni segir
eitt laganna með innblæstri frá ís-
lenskum sálmum og þótt þetta sé í
grunninn djass séu auk þess áhrif
frá öðrum tónlistarstefnum. „Þetta
rennur allt saman. Þetta kemur úr
ýmsum áttum. Ég bræði þetta
ómeðvitað saman. Mögulega eru ein-
hver klassísk áhrif, án þess þó að
maður heyri það.“
Fór strax á rafmagnsgítar
Bjarni segist aldrei hafa æft á
klassískan gítar, heldur aðeins
rytmískan, en hann byrjaði að æfa á
rafmagnsgítar tíu ára gamall á
Egilsstöðum.
„Ég lærði hjá kennara sem heitir
Matti Saarinen. Hann er finnskur
gítarkennari sem var að kenna þar
og kveikti mikinn áhuga hjá mér,“
segir Bjarni en fyrst um sinn spilaði
hann lög hljómsveita á borð við Led
Zeppelin og Gun’s and Roses.
„Síðan færði ég mig hægt og ró-
lega yfir í djassinn,“ segir Bjarni en
haustið 2013 hóf hann djassnám við
tónlistarskóla FÍH sem síðar breytt-
ist í rytmísku deild MÍT.
Hann segir að FÍH hafi verið mik-
ið tækifæri og þar hafi í raun boltinn
byrjað að rúlla.
„Ég fékk að kynnast mörgum, öll
tengslanetin mynduðust þar. Fékk
að spila með fólki og búa til bönd og
fá gigg.“ Því sé hann þakklátur skól-
anum og kennurum sínum en gítar-
leikarinn Ásgeir Ásgeirsson kenndi
honum lengst af.
„Maður lærir hjá öllum hetjunum
sínum í íslensku senunni og kynntist
fullt af fólki sem maður er enn að
spila með í dag.“
Um framtíðina segist Bjarni að
stefnan sé sett á frekari lagasmíðar.
Hann ætli ekki að drífa sig í meist-
aranám eftir grunnnámið en sé ekki
endilega á leiðinni heim í bráð, enda
líði honum vel í Svíþjóð.
Bjarni hefur augun á Norður-
löndunum, aðallega Svíþjóð áfram
en mögulega Kaupmannahöfn þar
sem hann er uppalinn. „Ég er svolít-
ið spenntur fyrir að búa aðeins leng-
ur úti ef ég get.“
Óháð því hvar hann verður er
stefnan sett á að semja og leika
djasstónlist. „Ég hef algjörlega
fundið mig í því að spila frumsamda
músík, frá mér og öðrum, og vil
halda áfram á þeirri braut.“
Morgunblaðið/Unnur Karen
Gítarleikari „Maður lærir hjá öllum hetjunum sínum,“ segir Bjarni Már Ingólfsson sem kemur fram í Hörpu í kvöld.
Lagræn en með flækjustigi
- Djasstríó Bjana Más spilar frumsamin lög hans í Hörpu í kvöld - Lærði hjá
hetjunum sínum - Meira pláss til sköpunar í Stokkhólmi en New York
Charles Connor, sem var einn af
fyrstu rokktrommurunum og barði
húðir í hljómsveit Little Richard, er
látinn 86 ára að aldri. Meðal ann-
arra þekktra tónlistarmanna sem
hann lék með má nefna James
Brown, Jackie Wilson og Sam
Cooke. Dóttir Connors minntist föð-
ur síns með þeim orðum að hann
hafi verið einn trommaranna sem
hlóðu mikilvægar undirstöðurnar
undir rokktónlistina en hann lék í
sveitum margra goðsagnakenndra
tónlistarmanna á sjötta áratug lið-
innar aldar.
Connor hóf að leika á trommur
12 ára gamall og varð atvinnumað-
ur þremur árum seinna með hljóm-
sveit Professor Longhair. Þegar
Connor varð 18 ára gekk hann í
hljómsveit Little Richards, The Up-
setters, sem meðal annars lék í vin-
sælum kvikmyndum á þeim tíma á
borð við The Girl Can’t Help It,
Don’t Knock the Rock og Mister
Rock and Roll. Auk þess ferðaðist
hljómsveitin um Bandaríkin við
tónleikahald. Hljómsveitin naut sí-
vaxandi vinsælda og lék Connor
með henni á þekktum plötum á
borð við Lucille, She’s Got It, Keep
A-Knockin’ og Ooh! My Soul. Hið
fræga hróp Little Richards, „a-wop
bop-a loo-mop, a-lop bam-boom“ í
upphafi lagsins kunna „Tutti
Frutti“ er sagt vera vísun til
trommusláttar Connors.
Um tíma lék Connor samhliða
vinnu með sveit Little Richards
með hljómsveit James Brown sem
sagði að Connor hafi verið fyrsti
trommarinn sem „kom fönki í takt-
inn“. Charles Connor gaf út eina
plötu undir eigin nafni, Still Knock-
in’(2013). Hann vann að ritun sjálfs-
ævisögu þegar hann lést.
Taktviss Charles Connor bak við
trommusettið í hljómsveit hins glaðbeitta
Little Richard á sjötta áratugnum.
Charles Connor,
einn fyrsti rokk-
trommarinn, látinn