Morgunblaðið - 13.06.2022, Page 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 13. JÚNÍ 2022
✝
Alfa Kolbrún
Þorsteinsdóttir
fæddist 13. júlí
1945 í Reykjavík.
Hún lést á Land-
spítalanum Hring-
braut, 28. maí 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Vigdís
Jónsdóttir, f. 1915
og Þorsteinn Ólafs-
son, f. 1916. Þau
eru bæði látin.
Bróðir hennar var Harald Sig-
urvin f. 1943. Hann lést árið
2013.
Fyrri eiginmaður Kollu var
Gunnar Ingason, f. 1940, hann
1994. 2) Svava Eyrún, f. 1964,
maki Jónas Mikael Pétursson, f.
1964. Synir þeirra eru Jón Mika-
el, f. 1982, Viktor Már, f. 1985,
og Þröstur Mikael, f. 1999. 3)
Jón Ingi, f. 1967, maki Soffía H.
Weisshappel, f. 1972. Börn
þeirra eru Gabríela Sól, f. 1999,
Mikael Máni, f. 2006, og Patrek
Máni, f. 2014. Áður átti Ingi-
mundur dóttur, Gunnfríði, f.
1960, maki Ásdís Hrönn Hilm-
arsdóttir, f. 1963. Barna-
barnabörnin eru þrettán sam-
tals.
Kolla vann við hannyrðir og
saumastörf alla tíð, m.a. hjá
saumstofunni Hildu, Sjó-
klæðagerðinni og Max, sem síð-
ar varð 66°N. Hún lauk starfs-
ferli sínum hjá Garðheimum í
Mjódd.
Útför Kollu fer fram frá Bú-
staðakirkju í dag, 13. júní 2022,
og hefst athöfnin kl. 13.
lést af slysförum.
Seinni eiginmaður
hennar til fjörutíu
ára var Ingimund-
ur Jón Einarsson, f.
1941, látinn 2016.
Saman áttu þau
engin börn. Börn
Ingimundar af
fyrra hjónabandi
eru: 1) Jóhann Örn,
f. 1962, maki Agla
Sigríður Björns-
dóttir, f. 1965. Dóttir þeirra er
Birna Kolbrún, f. 2006. Áður átti
Jóhann þrjú börn úr fyrra sam-
bandi, Hafþór, f. 1987, Ólaf Auð-
un, f. 1991, og Lindu Guðrúnu, f.
„Mundi og Kolla“, „amma og
afi í Blikó“, þetta voru upphafs-
orð minningargreinar sem ég
ritaði um hann Munda tengda-
pabba minn fyrir örfáum árum.
Þau upphafsorð eiga líka vel við
í dag en þessi orðatiltæki hafa
verið sögð á mínu heimili um
árabil og eru greypt í huga okk-
ar. Í dag kveðjum við hana
Kollu sem er án efa komin til
hans Munda síns í Sumarlandið.
Þau voru órjúfanleg heild og
eftir andlát Munda haustaði hjá
Kollu og það var langt haust –
og þó svo að vorið kæmi og sum-
arið, þá kom sumarið samt aldr-
ei alveg.
Ástin er í alls konar myndum
og eitt af því að elska er að
sakna þeirra sem farnir eru.
Kolla saknaði hans Munda síns
og ég sakna þeirra beggja.
Munda og Kollu kynntist ég fyr-
ir margt löngu þegar við Jói fór-
um að stinga saman nefjum og á
meðan krakkarnir voru litlir
voru fastir liðir að mæta reglu-
lega í mat til þeirra og var alltaf
mikil tilhlökkun hjá krökkunum
að fara í mat til ömmu og afa í
Blikó. Fyrir 19 árum fluttist
mamma inn á hæðina fyrir neð-
an þau og var ómetanlegt fyrir
hana að hafa þau í nálægð við
sig. Þau báru öll umhyggju
hvert fyrir öðru og eftir að
Mundi dó litu þær mamma til
með hvor annarri. Mamma fór
upp í kaffi til Kollu og Kolla
kom ósjaldan niður í mat og
kaffi til mömmu. Við fórum líka
stundum allar í ísbíltúr eða í
Garðheima að kaupa sumar-
blóm.
Mamma fluttist á hjúkrunar-
heimili fyrir nokkrum vikum og
var Kollu umhugað um að henni
liði vel og spurði ætíð hvort hún
væri sátt. Kolla var sjálf orðin
heilsutæp en hún vildi ekkert
vera að láta vesenast með sig og
reyndi að vera sjálfbjarga um
flest. Kolla var mjög listræn í
sér, prjónaði fleiri en eina peysu
á nöfnu sína hana Birnu Kol-
brúnu, heklaði, settist við
saumavélina og lagfærði flíkur
ef þess þurfti og seinustu árin
dundaði hún sér við að lita
myndir og eru ófáar litabæk-
urnar sem hún hefur litað í.
Um leið og ég kveð hana
Kollu mína vil ég þakka sam-
fylgdina og umhyggjuna og bið
að heilsa honum Munda.
Agla Sigríður Björns-
dóttir og fjölskylda.
Árla morguns vaknaði ég við
símtal frá spítalanum, þar sem
ég var beðin að koma, því heilsu
Kollu hafði hrakað um nóttina.
Við drifum okkur af stað en það
kom fljótt í ljós að ekki varð aft-
ur snúið. Þrátt fyrir að heilsu
hennar hefði hrakað síðustu ár,
þá sér í lagi eftir að Mundi dó,
áttum við ekki von á þessu
núna. Við héldum að hún myndi
hrista þetta af sér líkt og hún
hafði gert áður. Ég er ótrúlega
þakklát fyrir samverustundina
sem við áttum kvöldið áður en
hún lést. Eins og svo oft áður,
skrapp ég til hennar á spítalann.
Við fórum fram í setustofu og
horfðum á útsýnið yfir Öskju-
hlíðina og heiðbláan himin. Við
spjölluðum um ýmislegt, m.a.
um að nú færi hún örugglega að
hressast fljótlega. Auk þess ráð-
gerðum við smurbrauðshitting í
hádeginu daginn eftir. Af hon-
um varð þó aldrei.
Leiðir okkar lágu saman fyrir
32 árum, þegar ég kynntist Jóni
Inga, yngsta syni Munda og
stjúpsyni Kollu. Mér var strax
vel tekið og við urðum miklir
mátar. Ég gerði mér fljótt grein
fyrir því að þarna var á ferðinni
kona sem hafði sterkar skoðanir
og var ekkert að fara í kringum
hlutina. Hún sagði það sem
henni fannst og hlógum við
stundum í sameiningu að því.
„Ég meina, til hvers að fara í
kringum hlutina Soffía mín,
þegar þeir eru eins og þeir eru,“
sagði hún stundum við mig.
Ég á ófáar minningar um
samverustundir okkar hjóna
með Kollu og Munda, hvort sem
var hringferð um landið, ferðir
til útlanda, heimsóknir í hjól-
hýsi þeirra hjóna á Laugar-
vatni, þar sem nostrað var við
hverja fjöl og hverja rós, eða
heimsóknir um helgar þar sem
við gátum spjallað um allt og
ekkert yfir kaffibolla. Missir
hennar var mikill þegar Mundi
lést árið 2016 og hefur hún í
kjölfarið mest viljað vera heima
hin síðari ár. Við höfum átt ófá-
ar samverustundirnar við eld-
húsborðið hjá henni í Blikó þar
sem mikið var spjallað. Rifjaðar
voru upp minningar frá árum
áður um leið og hún spurði
frétta af barnabörnunum.
Henni var umhugað um þau og
mikið í mun að allt gengi sem
allra best hjá þeim.
Kæru aðstandendur, ég votta
ykkur mína dýpstu samúð og í
sameiningu höldum við minn-
ingum um Kollu á loft. Elsku
Kolla, hvíl í friði og takk fyrir
allt.
Þín tengdadóttir,
Soffía W. og fjölskylda.
Elsku amma Kolla í Blikó
(eða Bleikuholu eins og við rugl-
uðumst stundum á) er farin frá
okkur. Við minnumst heimsókn-
anna til ömmu Kollu og afa
Munda, hvort sem var í Kollu-
kot, hjólhýsið á Laugarvatni eða
í Blikó. Þau tóku alltaf svo vel á
móti okkur og spurðu frétta um
það sem var að gerast í okkar
lífi; hvort sem það var skólinn,
íþróttirnar eða annað. Eitt sem
við minnumst er að þegar við
komum í einhverju nýju eða
sögðum henni frá að við hefðum
fengið eitthvað þá sagði hún
alltaf: „Heyrðu þú notar þetta
nú bara spari, það þýðir ekkert
að skemma þetta strax.“ Amma
vildi alltaf að við hefðum það
sem allra best og værum að
gera það sem okkur langaði til í
lífinu. Við vorum varla stigin inn
um dyrnar þegar hún bauð okk-
ur að fá okkur að borða, það var
eiginlega ekki hægt að segja nei
takk við hana. Við gátum líka
gengið að því vísu að það væru
alltaf til kökur og ís.
Missir ömmu var mikill þegar
afi Mundi lést árið 2016 og vildi
hún helst vera heima hjá sér og
því heimsóttum við hana oftar
en hún kom til okkar síðustu ár-
in. Við erum svo heppin að eiga
góðar minningar um þig sem við
munum halda á lofti með því að
hugsa til þín á hverjum degi.
Elsku amma takk fyrir allt, við
elskum þig endalaust mikið. Þín
barnabörn,
Gabríela Sól, Mikael
Máni og Patrek Máni.
Á ferðalagi okkar í gegnum
lífið hittum við og kynnumst
mörgum. Sumir ganga með okk-
ur stuttan spöl en aðrir verða
okkur samferða lengri leið í líf-
inu og verða stór hluti af tilveru
okkar. Í dag kveðjum við slíkan
vin, hana Kollu okkar.
Með Kollu og Munda hefur
margt verið brallað í gegnum
tíðina. Mörgum laugardags-
kvöldum var eytt við spjall og
spil, oft var tekið til hendinni við
hin ýmsu áhugamál, að
ógleymdum öllum ferðunum og
útilegum kringum um landið.
Um tíma áttum við eins Esterel-
fellihýsi sem við vorum dugleg
að ferðast með. Kolla sá húm-
orinn í því, hló og kallaði þá
Munda og Stebba vinina með
tvíburavagnana. Hún var hnytt-
in og skemmtileg.
Kolla var mikil smekkkona og
ávallt fín og hugguleg til fara.
Hún lagði sig fram við að hafa
allt sem snyrtilegast. Allt í
kringum þau hjónin lýsti mikilli
natni og myndarskap. Ber kotið
þeirra á Laugarvatni vel þess
merki þar sem nostrað var við
hvern krók og kima. Hlaut lóðin
þeirra verðlaun fyrir snyrtilega
og fallega ásýnd.
Kolla var vinur vina sinna
sem sýndi sig í einstökum vin-
skap og trygglyndi, jafnt í gleði
og sorg. Ómetanlegur var styrk-
ur hennar og Munda er Stefán
okkar féll frá. Betri vini er vart
hægt að hugsa sér. Nú skiljast
leiðir og Kolla heldur sína leið
inn í sumarlandið til þeirra sem
sem bíða hennar þar. Takk
elsku Kolla fyrir samfylgdina í
gegnum árin.
Gulli og perlum að safna sér
sumir endalaust reyna.
Vita ekki að vináttan er
verðmætust eðalsteina.
Gull á ég ekki að gefa þér
og gimsteina ekki neina.
En viltu muna að vináttan er
verðmætust eðalsteina.
(Hjálmar Freysteinsson)
Ása, Sigrún, Sigurður
og Svanhvít.
Alfa Kolbrún
Þorsteinsdóttir
Það sárasta af
öllu í þessu lífi er
sennilegast það, að
sjá á bak ungviði
úr fjölskyldunni,
sem maður hefur bundist jafn
órjúfanlegum tilfinningabönd-
um og ég sem amma bast Axel
mínum. Hann hefði orðið 21 árs
26. maí sl.
Hann fór í sína fyrstu og síð-
ustu sjóferð aðeins 18 ára gam-
all, var að reyna að fóta sig í líf-
inu á nýjum starfsvettvangi,
fannst sjálfsagt sjálfum hann
vera fær í flestan sjó, en það fór
öðruvísi en lagt var upp með.
Hann féll útbyrðis á innsiglingu
til Vopnafjarðar í maí 2020 og
fannst ekki fyrr en ári síðar,
þrátt fyrir afar öfluga leit
björgunarsveita, lögreglu og
margra heimamanna. Þeim vil
ég færa hugheilar þakkir.
Axel var fyrsta barnabarnið
mitt, og sem nærri má geta
fagnaði ég tilkomu hans, tók
hann í fangið og var svo heppin
að fá talsvert að annast hann.
Það sem mér fannst sérstaklega
einkenna hann frá fyrstu tíð var
Axel Jósefsson
Zarioh
✝
Axel Jósefsson
Zarioh fæddist
26. maí 2001. Hann
lést 18. maí 2020.
Útförin fór fram
í kyrrþey 2. nóv-
ember 2021.
hversu glaðvær og
jákvæður hann var,
heilsaði mér og
öðrum á svo sér-
stakan og glaðvær-
an hátt, þótt lítill
væri. Og þegar
hann stækkaði
breyttist viðmót
hann ekkert. Hann
gaf svo mikið af sér
og fyrir það er ég
þakklát.
Það var alltaf hlýtt og kært á
milli okkar og þegar hann óx úr
grasi leitaði ég ævinlega til
hans í tæknilegum vandræðum
mínum við tölvur og önnur mér
tæknilega ofvaxin tól og tæki.
Þar brást hann mér aldrei,
fremur en nokkru sinni áður,
sagði gjarnan: amma mín, hvað
get ég NÚ gert fyrir þig? Þetta
nú var undirstrikun á því að ég
hefði oft áður beðið um aðstoð í
svipuðum aðstæðum, en aldrei
þraut þolinmæðina.
Nú um stund hefur leiðir
skilið, hér er ég enn, en bið al-
góðan Guð um að þú sért í hans
faðmi og að þar bíði okkar
gleðilegir samfundir sem forð-
um. Ég elska minningu þessa
yndislega, fyrsta barnabarns
míns.
Algóður Guð varðveiti minn-
ingu hans meðal okkar allra
sem hann þekktum.
Kristjana amma.
Við vorum svo
heppnar að kynnast
elsku Ellu í íþrótta-
kennaraskólanum á
Laugarvatni haustið 1990. Strax
þar urðum við vinkonur og
smullum einhvern veginn svo vel
saman. Svona áreynslulaus og
endalaust skemmtileg samvera,
þar sem við brölluðum allt
mögulegt. Eróbikk, dans, sund,
dans, heiti potturinn, dans,
Elín Björg
Guðjónsdóttir
✝
Elín Björg
Guðjónsdóttir
fæddist 17. ágúst
1970. Hún lést 12.
maí 2022.
Útför Elínar
Bjargar fór fram
30. maí 2022.
pítsa, dans dans
dans og stuð. Eftir
tveggja ára skóla-
göngu héldum við
þrjár miklum vin-
skap og seinna þeg-
ar við höfðum
stofnað fjölskyldur
hélst þessi vinskap-
ur og dýpkaði. Í
upphafi var mikið
djammað og dans-
að, farið í skemmti-
ferðir og umfram allt haft gam-
an saman. Seinna hittumst við
með krakkana og áttum saman
ógleymanlegar stundir. Ella var
jarðtengingin okkar fiðrildanna
og hafði þessa róandi, yndislegu
nærveru, sem ýtti henni út í að
læra jóga. Hún nýtti sér jógað
og hugleiðslu vel til að takast á
við verkefni lífsins. Hún var
stundum fullvarkár að okkar
mati og lá ekki lífið á í búnings-
klefanum, en það var bara hún.
Það þýðir ekki að það hafi verið
einhver lognmolla í kringum
hana. Oftar en ekki var hún
hrókur alls fagnaðar og kom
okkur öllum í hláturskast sem
entist þar til við vorum allar
komnar með illt í magann. Ný-
lega fórum við saman á uppi-
stand og Ella var í svo miklu
hláturskasti að uppistandarinn
spurði hvort við værum með
hana í liðveislu. Hún hafði þenn-
an smitandi hlátur sem fáir geta
toppað. Hvað við eigum eftir að
sakna þess að heyra hann. Hver
hefði trúað því að þegar við vor-
um saman á gönguskíðum í
Ólafsfirði í febrúar væri það síð-
asta skiptið sem við þrjár hitt-
umst í þessari jarðvist. Ella lék
á als oddi, klæddi sig upp í
ABBA-dress til að syngja fyrir
Magga á fimmtugsafmælinu og
fór með okkur á fyrrnefnt uppi-
stand. Alla leiðina norður í bíln-
um söng hún á spænsku, en hún
var mikil tungumálamanneskja
og var að læra ítölsku, en Ítalía
var í miklu uppáhaldi hjá henni.
Stórt skarð er höggvið í þríeykið
okkar, þar sem við kölluðum
okkur Ellu gellu, Mæju pæju og
Stínu stuð. Efst í huga okkar er
þakklæti fyrir að hafa átt hana
fyrir vinkonu, að hafa deilt með
henni hæðum og lægðum, hlátri
og gráti, rólegheitum og hasar.
Upp úr mun alltaf standa hlát-
urinn hennar smitandi og ein-
lægur áhugi á því sem við vor-
um að stússast í hverju sinni.
Elsku Guðjón Ari, Eva Björg,
Óli, Bára Björg og Raggi. Við
vottum ykkur okkar dýpstu
samúð. Skarð Ellu verður ekki
fyllt, en minningin um frábæra
konu mun fylgja okkur um
ókomna tíð.
María (Mæja), Kristín,
Magnús (Maggi), Jón
(Nonni) og börn.
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
INGVI ÞÓR GUÐJÓNSSON,
lést á HSN Blönduósi 9. júní.
Útför hans fer fram frá Blönduóskirkju
laugardaginn 2. júlí klukkan 14.
Kærar þakkir til starfsfólks HSN á Blönduósi fyrir hlýja og
góða umönnun.
Sigríður Berglind Baldursdóttir
Harpa Ingvadóttir Hermann Þór Baldursson
Helga Ingvadóttir Margrét Sigurðardóttir
Þröstur Ingvason Þorkatla Sigurðardóttir
Magnús Valur Ómarsson Ragnheiður Blöndal
barnabörn og barnabarnabarn
Pabbi okkar, tengdapabbi, bróðir,
afi og langafi,
JÓHANNES SIGURJÓNSSON
ritstjóri,
Húsavík,
lést á Landspítalanum fimmtudaginn 9. júní.
Útför fer fram frá Húsavíkurkirkju
mánudaginn 20. júní klukkan 11.
Þórdís Edda Jóhannesdóttir
Sigurjón Jóhannesson Þura Hallgrímsdóttir Viðar
Kristján G. Þorvarðarson Jóna Björg Pálmadóttir
Arnar Þorvarðarson
Guðrún S. Þorvarðardóttir
systkini, barnabörn og barnabarnabarn
Eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
SVANUR HEIÐAR GUÐMUNDSSON
bóndi, Dalsmynni,
lést mánudaginn 6. júní.
Útför hans fer fram frá Borgarneskirkju
fimmtudaginn 16. júní kl. 13.
Halla Guðmundsdóttir
Guðmundur Rúnar Svansson
Iðunn Silja Svansdóttir Halldór Sigurkarlsson
Atli Sveinn Svansson Guðný Linda Gísladóttir
Halla Sif Svansdóttir
Kolbrún Katla, Aron Sölvi, Hrafndís Viðja og Svandís Svava