Morgunblaðið - 16.08.2022, Blaðsíða 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 16. ÁGÚST 2022
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Árskógum 4 Smíðastofa með leiðbeinanda kl. 9-16. Erlent hand-
verksfólk kl. 10-12. Handavinna kl. 12-16. Pútthópur kl. 13. Fræðsla frá
Alzheimersamtökunum kl. 13.45. Hádegismatur kl. 11.30-12.30. Kaffi-
sala kl. 14.45-15.30. Allir velkomnir. Sími 411-2600.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Kaffisopi og spjall kl. 8.30-11.
Prjónað til góðs kl. 8.30-12. Hádegismatur kl. 11.30-12.30. Myndlistar-
hópurinn Kríur kl. 12.30-15.30. Heimaleikfimi á RÚV kl. 13-13.10. Síð-
degiskaffi kl. 14.30-15.30.
Garðabær Kl. 9 pool-hópur í Jónshúsi, kl. 10 gönguhópur frá
Jónshúsi.
Gerðuberg Opin vinnustofa í Búkollulaut frá kl. 8.30. Gönguhópur
(leikfimi og ganga) frá kl. 10. Núvitund með Álfhildi frá kl. 11. Lista-
spírur kl. 13. Allir velkomnir.
Hvassaleiti 56-58 Morgunkaffi og spjall frá kl. 8.30-10.30. Námskeið
í byltuvörnum kl. 10.30. Brids kl. 13. Hádegismatur kl. 11.30–12.30,
panta þarf fyrir hádegi deginum áður.
Samfélagshúsið Vitatorgi Heitt á könnunni. Opin handverksstofa
kl. 9-12. Göngutúr um bæinn kl. 10.30-11. Opin handverksstofa kl. 13-
16 og síðdegiskaffi kl. 14.30-15.30. Allar nánari upplýsingar í síma 411
9450. Allir hjartanlega velkomnir til okkar :)
Seltjarnarnes Vatnsleikfimi í sundlauginni kl. 7.10. Kaffikrókur á
Skólabraut kl. 9. Pútt á flötinni við Skólabraut kl. 10.30. Nú er hafin
skráning í sameignlega ferð í Skagafjörð 20.-21. september, leikhús
þann 30. september á sýninguna Sem á himni og í Salinn í Kópavogi
þann 29. október á lögin hennar Helenu Eyjólfs. Skráningarblöð liggja
frammi á Skólabraut og Eiðismýri. Upplýsingar. og skráning einnig í
síma 8939800.
Vantar þig
fagmann?
FINNA.is
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
.Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
.Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
.Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
.Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
.Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Byggingavörur
Harðviður til húsabygginga
Sjá nánar á www.vidur.is
Vatnsklæðning 21x125mm, panill
10x85mm, pallaefni 21x145mm,
21x140, 90x21mm, útihurðir
5,4cmx210cm (80,90 og 100cm) o.fl.
Eurotec skrúfur, Penofin og Arms-
trong Clark harðviðarolíur.
NÝKOMIÐ BANKIRAI
HARÐVIÐUR 21X145MM VERÐ
1.950 KR LENGDARMETERINN
slétt beggja megin fasað og
ofnþurrkað. Lengdir frá 2.44 metrar
upp í 5,50 metrar.
Upplýsingar hjá Magnúsi á
magnus@vidur.is og í símum
6600230 og 5611122, og frá 10-14 á
Indus ,Óseyrarbraut 2 Hafnarfirði.
Málarar
MÁLARAR
Tökum að okkur alla
almenna málningarvinnu.
Unnið af fagmönnum með
áratuga reynslu,
sanngjarnir í verði.
Upplýsingar í síma
782 4540 og
loggildurmalari@gmail.com
Ýmislegt
Tískuverslunin Smart
Grímsbæ/Bústaðavegi
Stærð 12 - 22
NETVERSLUN www.gina.is
Sími 588 8050
- vertu vinur
alltaf - alstaðar
mbl.is
✝
Nanna Sigríð-
ur Ragnars-
dóttir fæddist á
Höfn í Hornarfirði
27. desember 1938.
Hún lést á Heil-
brigðisstofnun Suð-
urlands 31. júlí
2022.
Nanna Sigríður
var dóttir Ragnars
Halldórssonar
bónda, f. 13. maí
1901, d. 28. nóv. 1980, og konu
hans Guðbjargar Jónsdóttur, f.
11. feb. 1914, d. 13. ágúst 1994.
Nanna ólst upp hjá Sigurjóni
Jónsyni, f. 3. sept. 1911, d. 29.
mars 1968, bróður Guðbjargar,
og ömmu sinni Gróu Sigríði Ein-
arsdóttur, f. 6. nóv. 1885, d. 27.
mars 1956, og afa, Jóni Jóns-
gerður Soffía, f. 16. jan. 1963.
Maður hennar Gísli Hjálm-
arsson, f. 25. okt. 1946. Börn
þeirra: Gísli Jóhann, f. 9. júní
1983, stúlka, f. 4. des. 1984, d. 4.
des. 1984, Halldór, f. 3. apríl
1986, Hjördís Sóley, f. 8. jan.
1990, og Oddþór Alexander, f. 6.
apríl 1991. 4) Agnes Björk, f. 4.
feb. 1964. Maður hennar Magn-
ús Örn Stefánsson, f. 2. júlí 1951.
Barn þeirra: Sigurjón Örn, f. 9.
jan. 1997. 5) Guðbjörg Ragna. f.
18. júní 1968. Barn hennar: Jó-
hann Jóels, f. 2. okt. 1990.
Nanna Sigríður útskrifaðist
úr námi frá Húsmæðraskól-
anum í Reykjavík. Hún vann á
leikskólum hjá Reykjavíkurborg
lengst af og í gangavörslu í
Fellaskóla. Hún var hannyrða-
kona mikil og heklaði til að
mynda stærðarinnar mynd af
Síðustu máltíðinni. Hún hafði
gaman af alls konar hannyrðum
uns glákan kom í veg fyrir að
hún gæti stundað það.
Útför fer fram í kyrrþey að
ósk hinnar látnu.
syni, f. 15. apríl
1878, d. 9. okt.
1953.
Systkini Nönnu
eru stúlka, f. 12.
maí 1932, d. 13. maí
1932; Þórunn Mar-
grét, f. 22. sept.
1934; og Jón Þór-
ólfur, f. 17. ágúst
1944.
Nanna Sigríður
giftist árið 1961 Jó-
hanni Jóels Helgasyni, f. 7.1.
1937 í Hafnarfirði, d. 24.1. 2015.
Börn þeirra: 1) Randý Arbjörg
Sigrún, f. 21. ágúst 1959. 2) Sig-
urjón, f. 1. júní 1961. Kona hans
Katarzyna Maria Narloch, f. 21.
maí 1978, börn þeirra: Sigurjón
Arek, f. 22. mars 2004, og Helgi
Hubert, f. 11. maí 2010. 3) Ás-
Mamma var ljúf og góð kona
en gat verið ákveðin þegar við
átti. Ég á margar góðar minn-
ingar sem sækja að eftir fráfall
mömmu en við brölluðum mikið
saman. Ég á góðar minningar
um ferðalög sem við fórum í á
hverju sumri þegar pabbi var
ekki að keyra rútur. Mamma var
alltaf með smurt brauð í ferð-
unum og við fórum í lautarferðir
hingað og þangað á ferðalögun-
um. En hvað ég man eftir töfra-
veskinu hennar mömmu en hún
gat dregið ótrúlegustu hluti upp
úr því. Þetta minnti á veski Mary
Poppins, nema miklu minna. Ég
man þegar hún og amma voru að
spá í bolla og svo þegar hún var
að kenna mér að lesa í bolla þeg-
ar ég var orðin eldri. Við gátum
varið góðum tíma í spálesturinn
saman og hlegið mikið að lestr-
inum sem samt kom oftast fram.
En svo hætti þetta þegar
mamma fékk glákuna og gat ekki
lesið lengur í bollann. Hún hafði
gaman af ferðalögum og fórum
við með Sigrúnu frænku saman
til London. Það var ákaflega
skemmtileg ferð og varð mamma
verulega upplífguð þegar við vor-
um samferða leikara upp í lyft-
unni á hótelinu sem við gistum á
og var alveg hneyksluð á mér,
sem þekkti ekki þennan fræga
leikara, hvað þá að ég hefði tekið
eftir manninum. En hvað hún gat
hlegið að því í mörg ár á eftir.
Mamma og pabbi komu til okkar
Magnúsar, eiginmanns míns, til
Lúxemborgar í boði Magnúsar
og dvöldu hjá okkur í viku, þar
sem við fórum í skoðunarferðir í
kastalann Vianden og til Trier.
Mamma hafði gaman af að rifja
ýmsa hluti upp sem höfðu gerst.
Eitt af því var þegar hún var úti
að ganga með Randý, Sigurjón,
Soffíu, mig og Guðbjörgu litla í
kerru og mætir konu sem stopp-
ar og segir við mömmu með mik-
illi undrun: Áttu öll þessi börn og
tvíburana líka? Átti konan þá við
mig og Soffíu en það var bara árs
millibil milli okkar tveggja og
konugreyið gat engan veginn vit-
að það. Mamma gat alltaf hlegið
glatt að þessu. Eins gat hún
endalaust talið upp hvað barna-
börnin sögðu eða gerðu og átti
hún oft til að tala um hann Sig-
urjón minn, hvað hann hafði sagt
þegar hann var í bíltúrum með
þeim pabba. Eitt sinn höfðu þau
skroppið til Keflavíkur og Sig-
urjón spyr mömmu hvað þessi
hlutur væri sem þau voru að
keyra fram hjá. Mamma svarar
að þetta sé listaverk, og þá kem-
ur frá Sigurjóni með hneykslun-
artón: En amma, þetta getur
ekki verið listaverk, þetta er svo
ljótt. Hún hló mikið að þessu
svari Sigurjóns, alltaf þegar hún
rifjaði þetta upp. Eins hafði hún
gaman af því að segja mér frá því
þegar hún og pabbi voru í kotinu
og Sigurjón var með þeim. Allt í
einu kemur Sigurjón á fullri ferð
inn um dyrnar og spyr ömmu
sína hvort hún ætti ekki net.
Mamma varð undrandi og segir
nei en hvað ætlaði hann að gera
við netið? Hann svarar: Það eru
6 stykki af rjúpum þarna hjá
kotinu og ég ætla að veiða þær í
jólamatinn. Sigurjón var 6 ára
þegar þetta skeði og þótti
mömmu þetta alltaf fyndið atvik
og glotti gjarnan við þegar hún
rifjaði upp sjálfsbjargarviðleitni
hans. Ég gæti endalaust skrifað
um sögurnar sem hún rifjaði upp
af börnunum og barnabörnunum
en þetta var bara brotabrot af
þeim sögum sem hún hafði gam-
an af að segja. Hún var enda-
laust stolt af því að Sigurjón
minn fór í háskóla og gladdi það
hana mikið að sjá hann útskrif-
ast.
Megi Guð og englarnir vera
með þér. Ég veit þú ert búin að
hitta pabba og fólkið þitt þarna í
Sumarlandinu. Ég elska þig að
eilífu. Hvíl í friði móðir mín kær.
Ávallt þín dóttir,
Agnes Björk Jóhannsdóttir.
Elsku mamma, nú ertu farin í
sumarlandið til pabba og eftir
standa góðar minningar um ykk-
ur. Ein af mörgum minningum
er þegar þú hringdir í mig rétt
fyrir jól og spurðir hvort ég væri
búin að kaupa jólakjól handa
Dísu minni. Ég segi nei, ég sé
ekki búin að finna neinn kjól sem
mér líkar, og þú segir að þú ætlir
að fara og kaupa kjól. Daginn
eftir birtust þið pabbi með kjól
sem reyndust svo vera sjö kjólar!
Ég spyr hvað ég eigi að gera við
svona marga jólakjóla; jú þið
gátuð ekki komið ykkur saman
um hvaða kjóll væri fallegastur
svo úr varð að þeir voru bara all-
ir keyptir! Þetta þótti mér alltaf
svo fyndið. Svo er það minning
um Gísla J þegar hann bað þig
um ostbita til að gefa karlinum í
tunglinu og þú gafst honum bita
sem hann setti í gluggann og
þegar guttinn var sofnaður
tókstu ostinn. Guttinn var svo
glaður um morguninn þegar
hann sá að karlinn í tunglinu
hafði tekið ostinn og oft minntist
þú á þennan brandara.
Þær eru margar skemmtileg-
ar minningarnar sem við eigum
og varðveitum, ein er þó sú
minning sem ég mun aldrei
gleyma. Það var þegar ég var í
skóla að læra handavinnu, hvað
ég var búin að bölva kennaran-
um, hún væri svo vitlaus og gæti
bara ekki kennt mér að prjóna.
Hún hélt því fram að ég væri
örvhent. Svo kem ég heim með
sokk sem ég prjónaði og þú seg-
ir: „Hvað er nú þetta?“ „Nú
þetta er sokkur!“ „Nei!“ Þú lést
mig rekja sokkinn upp að stroffi
og ég kvartaði undan heimskum
kennara sem gæti ekki kennt
mér. Svo set ég á prjónana og þú
fylgist grannt með, svo fer ég að
prjóna og þá segir þú: „Af hverju
ertu að prjóna örvhent?“ og tek-
ur prjónana af mér og segir: „Þú
átt að halda svona á prjónunum.“
Þá átta ég mig á að ég hafði
prjónað örvhent en með þinni
hjálp varð úr þessi flotti sokkur
enda varstu kröfuhörð um að við
gerðum vel í handavinnu.
Handavinnan þín var alveg ein-
stök og falleg og eftir þig liggja
falleg verk. Eitt það fallegasta er
stóra myndin sem þú heklaðir,
Síðasta kvöldmáltíðin, sem er
eitt af mörgum meistaraverkum
þínum, svo og fallegu skírnar-
kjólarnir sem þið Randý systir
saumuðuð, einn handa hverju
barni, fjögur stykki takk, og öll
eiga börnin mín kjól eftir þig.
Elsku mamma hvíldu í friði.
Soffía og fjölskylda.
Nanna Sigríður
Ragnarsdóttir
✝
Baldvin Leifs-
son fæddist 19.
október 1941 á
sjúkrahúsinu á
Sauðárkróki en
ólst upp í Ásbúð-
um í Skagabyggð.
Hann lést 20. maí
2022.
Foreldrar hans
voru Leifur Gísla-
son, f. 22.10. 1919,
d. 1998, og Pálína
Ásmundsdóttir, f. 30.5. 1921, d.
11.5. 2009, búendur í Ásbúð-
um. Baldvin var ógiftur og
barnlaus. Yngri bróðir Bald-
vins er Ásmundur, f. 15.12.
1942. Fyrri kona hans Kristín
Ögmundsdóttir, f. 6.3. 1945.
Börn: 1) Pálína Steinunn, f.
4.3. 1964. Hennar maður var
Jón Ásmundur Pálmason. Börn
a) Halldór, f. 10.8. 1982, b og
c) tvíburarnir Arnar Pálmi og
Björgvin Freyr, f. 24.3. 1993,
d) Kristófer Már, f. 16.10.
1998. 2) Jónína, f.
12.12. 1965, d.
6.12. 2011. Hennar
maður var Jón
Tómas Sims. Dótt-
ir þeirra Maríanna
Sif, f. 3.11. 1993.
3) Bára Inga, f.
18.11. 1971. Maður
hennar Jón Sveinn
Björgvinsson.
Börn a) Katrín
María, f. 25.8.
1999, b) Sigurbjörg, f. 12.9.
2008. Ásmundur og Kristín
skildu. Seinni kona Ásmundar
er Petra Stefánsdóttir, f. 27.1.
1943. Ásmundur og Petra eru
barnlaus.
Baldvin var lærður vél-
smiður, rennismiður og báta-
smiður. Hann lærði í Héðni og
vann þar í nokkur ár, var vél-
stjóri á bátum í rúm 20 ár og
vann í Slippnum í Njarðvíkum
sem rennismiður.
Útför hans var í kyrrþey.
Skólabróðir minn úr barna-
skóla, Baldvin Leifsson, lést 20.
maí sl. Jarðarförin fór fram í
kyrrþey. Andlátið kom mér
ekki á óvart. Þegar ég heim-
sótti síðast Baldvin á Kópa-
vogsbraut 57 bar hann þess öll
merki að hverju stefndi. Hann
hafði gengið í gegnum tvö tíma-
bil stórveikinda og síðustu árin
verið á spítala löngum stund-
um. Hann bar sig þó alltaf
furðu vel og karlmannlega þótt
hann stæði varla á fótunum.
Farskóli var í Skagahreppi
(nú Skagabyggð) á mínum
barnaskólaárum. Þar sem Bald-
vin var frá Ásbúðum á Skaga
var löng leið þaðan til Kálfs-
hamarsness þar sem kennt var
í samkomuhúsinu. Var honum
komið fyrir á Björgum hjá afa
og ömmu sem bjuggu þar í tví-
býli við mína foreldra. Yngri
bróður Baldvins, Ásmundi, var
komið fyrir á Sviðningi, mun
nær skólanum.
Samskipti okkar Baldvins
þennan vetur urðu því með
þeim hætti að ganga saman í
skólann, klukkutíma tvisvar á
dag. Að vísu var skólinn innar í
hreppnum, á Hofi, hluta vetrar
og þá var okkur nemendum
sett fyrir að læra heima. Okkur
Baldvini varð vel til vina. Þótti
mér hann hraustmenni mikið
og skemmtilegur félagi. Hann
hafði dvalið lítils háttar á
Skagaströnd og tekið þátt í
leikjum drengjanna þar. Gerð-
ust stundum vígaferli nokkur
þar sem hlutur Baldvins var
töluverður. Var ég fullur aðdá-
unar og öfundar, sem vonlegt
var. Faðir minn hafði gaman af
því að ræða við Baldvin en þótti
hann fullkvartsár um eigin
heilsu, nokkuð sem síðar
breyttist á ævi Baldvins. Bald-
vin taldi sig einkum slæman
fyrir brjósti og þóttist pabbi
vita að það væri orðum aukið.
Spurði pabbi eitt sinn Baldvin
hvernig heilsan væri og hann
svaraði um hæl: „Ekki fer hún
batnandi.“ Ég man að pabbi hló
mikið.
Næstu árin vissi ég lítið um
Baldvin nema hann hefði lært
rennismíði og náð sér í vél-
stjóraréttindi. Við vorum báðir
á fertugsaldrinum þegar ég
bauð honum vélstjórastarfið á
línubátnum Framnesi ÍS 608
sem var í eigu Kaupfélags Dýr-
firðinga á Þingeyri. Næstu
vetrarvertíðir var Baldvin í
þessu starfi og leit til með við-
haldi skipsins þess á milli. Stóð
hann sig mjög vel og varð vin-
sæll á Þingeyri. Færði hann
okkur hjónum og fjölskyldu
marga ýsuna enda var hann í
fæði hjá okkur þegar hann var
ekki á sjó.
Baldvin hafði þann kæk þeg-
ar hann sat og spjallaði að hafa
oft einhvern smáhlut milli
handanna og velta honum stöð-
ugt til og frá, alveg hugsunar-
laust. Baldvin var drengur góð-
ur, sagði hreint út skoðun sína
á mönnum og málefnum,
smakkaði aldrei vín eða tóbak
eftir því sem ég best veit.
Ég heimsótti hann nokkrum
sinnum í Kópavoginn. Ég var
glaður að sjá að hann átti tölvu
og töluvert bókasafn og las
mikið. Ég verð að minnast á
það í lokin hvernig Baldvin
heilsaði mér á þessum síðari
árum: „Komið þér sælir!“ Ég
vissi aldrei hvort hann var að
gera grín að mér eða votta mér
vinsemd og virðingu. Ég kýs að
halda mig við það síðara.
Nú þegar Baldvin er farinn
vil ég samhryggjast Ásmundi
bróður hans og frændfólki
hans. Lifi minning Baldvins
Leifssonar.
Sigurður Kristjánsson.
Baldvin Leifsson