Morgunblaðið - Sunnudagur - 14.08.2022, Side 16
16 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 14.8. 2022
S
tundum eru sum tiltækin sem skyndi-
lega verða frétt handan við mörk sem
við náum í.
Fyrir örfáum dögum var sérstök
sómakona, Guðrún Valdimarsdóttir,
kvödd eftir langa og hlýlega viðveru
hér. Þá birtist frétt um að brjóstmynd af bróður
hennar, löngu látnum, prýðilegu sómaskáldi, var
felld af lágum stalli af ástæðulausu. Hún var ekki
fyrir neinum, og skyggði ekki á nokkurn mann eða
hlut, nema síður sé. Það getur enginn hafa átt neitt
þvíumlíkt óuppgert við Þorstein Valdimarsson og
varla vitað hver hann var.
Fyrir áratugum hét frægur erkiklerkur háum
verðlaunum ef skáldverkamanni, sem hafði móðgað
hann og söfnuð hans, yrði komið fyrir. Vill ekki sá
sem skyndilega réð ekki við sig þarna í skógar-
þykkninu vera svo notalegur á ný, að koma bústunni
af skáldinu á sinn stað og þá skulum við hin skjóta
saman í að koma henni á stallinn og gleyma þessu
galgopans glappaskoti.
Pelosí sprengir Kínverja
Veröldin er flókin og fátt sem sýnist. Og er sama
hvert horft er. Kínverjar eru rasandi reiðir yfir því
að leiðtogi fulltrúadeildar í Bandaríkjunum, Nancy
Pelosi, skyldi leggja upp í ferð um Asíu og drepa tá
niður í Taívan í meintu heimildarleysi.
Bandarískir stjórnmálamenn hafa lengi fundið
vel til sín, sem ekki er að undra þegar stórveldi á
borð við þeirra á í hlut. Lengi vel eina stórveldið,
en efasemdir hafa vaknað. Og þegar ferð frú Pelosi
er útskýrð fyrir útlendingum sem aldrei hafa heyrt
hennar getið er því haldið á lofti að leiðtogi meiri-
hlutans í fulltrúadeild þingsins sé embættislega
hinn þriðji í bandarískri goggunarröð. Og þótt
bandarískir þingmenn séu ekki neinir þungavigtar-
menn í utanríkismálum og sinni aðallega karpi sem
snertir héruðin þeirra er goggunarröðin ein sú
stærsta í heimi. Forsetinn er þar fremstur, þótt
hann kalli sjálfan sig iðulega varaforsetann af
gömlum vana, þá hefur Kamala Harris bréf upp á
það að hún sé varaforsetinn og taki við keflinu.
Kafni Harris óvænt úr flissi eða af öðrum alvarlegri
ástæðum, þvert á okkar vonir og væntingar, þá
væri komið að Pelosi. Og þá gætu repúblikanar
hætt að hlakka til þess þegar Biden væri kominn á
níræðisaldur, því að Pelosi, þriðja í goggunarröð-
inni, hefur löngu gengið frá því. Hún varð 82 ára í
nýliðnum mars. Biden fól varaforsetaefni sínu for-
ystu í nokkrum málaflokkum, en þó ekki endilega
til þess að setja þau mál á oddinn, eins og stundum
hefur tíðkast þar vestra.
Stýrir því en hefur aldrei séð það
Þannig var Kamölu Harris falin pólitísk yfirstjórn á
uppnáminu á suðurlandamærum Bandaríkjanna, en
ekki er ofmælt að „stjórn Bidens“ og Harris (sú
myndi flissa núna) hefur stefnt landamærunum endi-
löngum í fullkomið óefni vegna stjórnleysis í stóru og
smáu.
En Kamala Harris hefur ekki enn gefið sér tíma til
að kíkja við á landamærunum þar sem þúsundir
ólöglegra manna fara yfir á hverjum einasta degi og
stappa nú nærri tveimur milljónum síðan núverandi
forseti og varaforseti, yfirstjórnandi málaflokksins,
settust í stólana. Ríkisútvarpið (RÚV) tilkynnti
raunar í fréttum fyrir svo sem ári, og hefur ekki enn
leiðrétt, að Harris hefði loks látið undan þrýstingi og
farið í rannsóknarleiðangur að landamærunum. Á
daginn kom að Harris hafði reyndar heimsótt Gvate-
mala, sem er í órafjarlægð frá bandarísku landa-
mærunum, þótt bæði henni og „RÚV“ væri
ókunnugt um það.
Þegar tilkynnt var fyrir nokkrum mánuðum að
Harris væri á leið til Evrópu spurði Lester Holt,
þekktur fréttamaður á NBC-fréttastöðinni, en sú er
raunar mjög trúr fylgifiskur demókrata, og ein af
fréttastöðvakórnum sem fara eins og dúkkur með
aðsend svör, öll eins, þegar flokkurinn þeirra lendir í
vandræðum. Er næstum því óþægilegt að fylgjast
með því.
En vegna Evrópufréttarinnar spurði Holt Harris
varaforseta hvers vegna hún hefði aldrei sótt suður-
landamærin heim, þau væru jú sérstakt verkefni
hennar, svaraði hún: „Ég hef heimsótt þau.“
Holt: „Nei, þú hefur ekki heimsótt þau.“ Harris:
„Ég hef víst heimsótt þau.“ Holt: „Nei, þú hefur ekki
heimsótt þau.“ Harris: „Ég hef ekki heldur heimsótt
Evrópu!“
Aldur er eitt, heilsutap annað
Sjálfsagt eru mörg undarleg fréttaviðtöl við stjórn-
málamenn til. En þetta var með þeim skrítnari. Ekki
síst þegar hugsað er til þess að Harris á að vera
viðbúin því að taka við af forseta Bandaríkjanna, sem
ekki er lengur deilt um að er sjálfur fjarri því að vera
algjörlega með á nótunum. Þar er ekki við manninn
að sakast. Aldurinn segir til sín, er stundum sagt, en
það er allur gangur á því hvernig slíkt þróast. Kiss-
inger er enn sá sem mest vit virðist vera í þegar rætt
er um utanríkismál vestra. Hann er 99 ára.
Konan, sem er númer þrjú í goggunarröðinni í átt
til forsetaskrifstofunnar, Nancy Pelosi, er tæpum
þremur árum eldri en Joe Biden, fædd í mars 1940.
Hún er harðsnúinn stjórnmálamaður. En það eru
ekki pólitískir snúningar hennar sem vekja sífellt
meiri athygli síðustu árin, heldur hitt að hún og mað-
ur hennar, Paul Pelosi, hafa, samfara pólitíska brall-
inu, stundað umfangsmikið hlutafjárbrask, og komið
hefur á daginn að þau hjón hafa nýtt sér rækilega að
vita á undan öðrum hvers er að vænta um banda-
ríska lagasetningu. Og önnur eins uppgrip eru sjald-
séð. Svo er komið að þau hjón hafa aurað saman í
300 milljónir dollara sem svara til um 40 milljarða ís-
lenskra króna! Nancy tók Paul yngri (hann er liðlega
50 ára) með sér í reisuna til Asíu, en Paul er í per-
sónulegum viðskiptum við flest ef ekki öll þau lönd
sem þingforsetinn ákvað að sækja heim.
Látum heita kartöflu vera,
en varla allan pokann
Því er hætt við að Hunter Biden, sem kallar ekki allt
ömmu sína, og síst þær fraukur sem hann hefur sést
með á myndunum undanfarið, sé farinn að finna fyrir
öfund.
Forstjóri FBI hefur í fórum sínum ófagurt efni og
hefur reyndar dregið í tvö ár að gera nokkuð með
það. (Var reyndar skipaður í starfið af Donald
Það hitnar á ný
í kolunum, enda
kynt undir
’
Fortíð bankar nú upp á með óþægilegum
hætti. Metsöluhafi bóka, Salman Rush-
die, gengur upp á svið og launmorðingi með
hníf nær að leggja til hans. Þegar þetta er
skrifað er ekki ljóst hvernig fer.
Höfundurinn hafði á sínum tíma talað óvar-
lega í heimi þar sem kimar eru til staðar sem
líða ekki slíkt.
Reykjavíkurbréf12.08.22