Blysið : skólablað Gagnfræðaskóla Austurbæjar - 01.04.1952, Blaðsíða 4

- 4 -
R Sfö
r
i
J
M

fleirum síðar,
verið haldnir
kom út og mun
Effl EIN GLEBITÍÐINDI.
Sa stórviðburður varð hór í skólanum,
skömmu eftir útkomu síðasta Blyss, að
franskt hlað, du la Red Star, hirtist í
íslenzkri þýðingu tveggja valinkunna
nemenda úr skólanum. Ma glögglega marka
ágffiti skóla vors af því, að jafnvel
erlendar stórþjóðir eru nú farnar að
stunda blaðaútgáfu innan hans.
MÚLFUNDIR.
Það má með sanni segja að málfunda-
nefnd só sú af hinum fjölmörgu nefndum,
er "grassera" her í skólanum, sem starfar
af mestu fjöri, (Vitaskuld erum vór í
ritnefndinni feiknafjörug líka). NÚ
hafa alls verið haldnir sex málfundir í
vetur og er vafalaust von a
Tveir þessara málfunda hafa
síðan síðasta tbl. Blyssins
óg nú ræða nokkuð um þá,
A fyrri fundinum var rætt um hlaðaút-
gáfuna i skólanum, og hafði Guðmundur
Jafetsson, ritstjóri Jafets (Faxa), fram-
sögu, Síðar tóku ritstjorar hinna blað-
anna, Blyssins og du la Red Star, til máls
og vorðu sína málstaði. Urðu umrsður hin-
ar fjörugustu, þó að ekki se hægt að segja
að nokkuð nýtt varðandi starfsemi blaðanna
kæmi fram. Er óhætt að fullyrða, að þessi
málfundur hafi verið með skemmtilegustu
nálfundum vetrarins, - Haukur Sigurðsson
kennari var velsæmisvörður a fundinum.
Síðari fundurinn fjallaði um menntanál
og höfðu þeir Sveinbjörn Björnsson og
Ólafur JÓnsson framsögu. Eru þeir báðir
lesendun Blyssins að góðu kunnir. Un-
rsðurnar voru allfjörugar framan af, en
síðan tók að dofna yfir þeim unz fundurinn
gaf upp öndina við lítinn orðstír klukkan
10,4o eftir tveggja stunda líf. - Björg-
vin Magnússon kennari sat yfir oss á þess-
um fundi og var hann til fyrirmyndar að
því leyti, að hann tók fullan þátt £ um-
ræðunum; þó ekki sem "virðulegur fulltrúi
kennarastóttarinnar" heldur eins og hver
annar fundarmaður. Væntum ver Björg-
vins a fleiri nálfundi í vetur.
SEINT FYLLIST SÚLIN PRESTAOTA,
segir máltækið og seint þreytast
kennarar á prófum. NÚna nýlega denbdu
þeir yfir oss hinu hvimleiða miðsvetrar-
prófi og hlaut rnargur letinginn þá hin
þyngstu áföll, Eru taugar vorar enn í
megnasta^ólagi eftir þær hrellingar all-
ar. - Nu tekur senn að vora og óðum
líður að prófunun niklu. Líðan vor aum-
ingjanna £ landsprófsdeildunum, er þvi
hin ömurlegasta og herma óstaðfestar
fregnir að bindindisnefnd œtli bráðlega
að efla til bænasamkomu fyrir sálarheill
vorri og prófvelferð.
Seljurn vór þetta þó ekki dýrara en
vór keyptum.
RISIN UPP FRá DAUÐUM.
Um likt leyti og vór skrifuðum and-
látsfregn vorrar ágætu tónlistardeildar
hór i Blysið tók nokkuð að bera á lífs-
hræringum með henni og nú fyrir skömmu
var hún stofnuð fyrir alvöru, Má því
telja tónlistardeildina fullkonlega
risna upp fra dauðum og sannast hór enn
sen fyrr hið fornkveðna, að það lifir
lengst, sem lýðun er leiðast.
Ó.J.
- 0O0 -
Kjaftasaga eftir beztu heimildun:
"Þekkirðu kónginn?" spurði maður nokkur
Vigni Andresson.
"Nei, eg þekki hann ekki neitt", svaraði
Vignir snúðugt.
"Það var skrítið", sagði þá maðurinn "eg
var nefnilega að koma fra Danmörku, og
talaði við kónginn, og hann sagðist
þekkja þig."
:"0h, hann hefur bara verið ai
svaraði Vignir hreykinn.
gorta'