Heimili og skóli - 01.12.1947, Side 8

120
HEIMILI OG SKÖLI
I.itlir skiðamenn.
ans, sem það ber á vissan hátt virðingu
fyrir, og beygir sig smátt og smátt fyr-
ir hinum réttlátu boðum og bönnium.
Þetta frelsi í uppeldinu skilja ekki
sumir uppalendur, en óttast sífellt, að
börn, sem fá að ráða gjörðum sínum
að meira eða rninna leyti, verði óþæg
og óhlýðin. Hitt er svo annað mál, að
það sjálfræði, sem leyfir börnunum
allt og leggur engar hömlur á þau, á
ekkert skylt við hið sanna frelsi í upp-
eldinu.
í lítilli bók, sem nefnist „Barnets
Verden“, segir höfundurinn, Jens
Sigsgaard, á einum stað: „Það er sjálf-
sagt rétt, að það er mikilvægara á upp-
vaxtarárunum að laga umhverfið eftir
börnunum en börnin eftir umhverf-
in,u.“ Þetta ER vafalaust rétt. Með því
að laga umhverfið eftir börnunum
felst mikilvæg tilraun til að koma í
veg fyrir árekstra á mótþróaskeiðinu.
Það umhverfi er hættulegt, sem æpir
að barninu: Þú mátt ekki! Og detta
mér þá í hug fínu stofurnar, sem eru
allt of fínar fyrir börn, fallegu skrúð-
gaiðarnir, sem eru of fallegir fyrir
börnin, svo að þau verða annað hvort
að halda sig á götunni eða í forsæl-
unni að húsabaki. Þess vegna er það,
að börn, sem hafa sérstakar leikstofur,
þar sem þau mega ráða sér sjálf, hafa
athafnafrelsi og næg viðfangsefni,
verða rólynd og hugsandi. Ef þessi
börn mæta skilningi, kærleika og hæfi-
legu frelsi, misnota þau ekki vilja sinn,
heldur laga sig smátt og smátt af fús-
um hug eftir umhverfi sínu og verða
góðir þegnar í heimili ,skóla og þjóð-
félagi. „Oþægðin“ svokallaða er
ekkert annað en einhver árekstur við
umhverfið. Ef barninu er fengið um-
Iiverfi, sem fullnægir starfslöngun
þess og hreyfiþörf, í stað þess að það
verður að hreyfa sig og búa í nábýli
við fína dúka á hverju borði, kristals-
vasa og bókaskápa, mun „óþægðin“
gufa upp.
Mótþróaskeiðið er því aðeins hættu-
legt, að við erfiðleikum þess sé brugð-