Heimili og skóli - 01.12.1947, Side 11

HF.IMILI OG SKÓLI
123
fram úr á sviði atvinnulffs og félags-
mála, eða jafnvel flestir þeirra, korni
frá styttra námi og færri prófum. Þetta
er íhugunarefni fyrir okkur, þar eð
svo virðist sem við ætlum að eignast
fleiri langskólamenn að tiltölu en
nokkur önnur þjóð hér nærlendis. Og
vissulega væri ástæða til að hugsa sig
svolítið um, áður en fjölgað er
menntaskólunum um helming eða
meir, því að með slíku yrðu fleiri og
fleiri lokkaðir til langskólanáms,
miklu fleiri en þangað ættu nokkurt
erindi.
Hina síðustu áratugi hafa eiginleg
próf smátt og smátt verið að gufa upp
úr barnaskólum Norðurlanda. Víða er
það nú lagt á vald skólanefnda, að hve
miklu leyti á að prófa, og venjulega er
eitthvert próf í móðurmáli og reikn-
ingi látið duga, og sjá kennarar um
það. Það er allt og sumt. Og þegar
börnin fara úr skólanum, fá þau sinn
samansafnaða vitnisburð, sem skólinn
lætur þeim í té fyrir alla frammistöð-
una, ekki aðeins við námið sjálft, held-
ur og ekki síður fyrir f-ramkomuna,
hvernig þau reyndust við störf og í fé-
lagsskap þessi ár, sem skólinn hafði
þau, og svo er máske álit skólans á því
látið fylgja, hvort heppilegtsé.aðbarn-
ið haldi áfram námi og þá hvaða námi,
og á islíkt að vera leiðbeining til for-
eldra þess.
En öll þessi fyrirgift er ekki táknað
með tölum, heldur orðum, og eru stig-
in venjulega 4 (ágætt, gott, sæmilegt,
lélegt, eða eitthvað slíkt) og verða því
jöfnu hóparnir mannmargir og sam-
anburðurinn ekki eins tilfinnanlegur
og sár og þar, sem þessar svokölluðu
hárnákvæmu tölur tala, oft miskunn-
arlaust og ranglátlega, þegar dýpra er
skyggnst í málin.
Fyrsta simasambandið.