Heimili og skóli - 01.10.1968, Side 6

utan heimilisins. Barnauppeldi verður allt-
af barnauppeldi. Þar geta engar nýtízku
vélar komizt að. Sál barnsins þarf aðeins
snertingu og áhrif frá annarri sál og þá
fyrst og fremst sál ástríkrar móður. Sam-
band barns og móður, einkum á hinum
fyrstu árum ævinnar, er svo náið, eða þarf
að vera svo náið, að allt, sem kemst þar
upp á milli, svo að sambandið slitni, er
neikvæðs eðlis frá sjónarmiði uppeldisins.
í sambandi við þessa neikvæðu þróun
hafa svo risið upp alls konar stofnanir, sem
hyggjast taka að sér hlutverk móðurinnar
að einhverju, miklu eða litlu leyti. Má þar
til nefna ýmsar tegundir barnaheimila, allt
frá vöggustofnum, bamagörðum og leik-
skólum til fósturheimila, sem ýmist eru
dagheimili eða ætluð til enn lengri dvalar.
Stundum er hér um illa nauðsyn að ræða
vegna alls konar erfiðleika á heimilunum,
en hitt er þó eins oft, að hér sé verið að
98 HEIMILI OG SKÓLI
láta eftir kröfum mæðranna um aukið
frelsi og rýmra verksvið.
Það hefur alltaf verið svo og er enn,
að heimilið stendur og fellur með húsmóð-
urinn — móðurinni. Þess vegna hefur frá-
hvarf móðurinnar frá heimilinu að meira
eða minna leyti neikvæðar afleiðingar. Eg
hef ekkert á móti vissum tegundum barna-
heimila, sem heimta börnin ekki til langr-
ar fjarveru frá heimili og móður, svo sem
leikskólum, sem ég hef miklar mætur á. En
þegar börnin eru hrifin frá mæðrum sín-
um, þótt ekki sé nema daglangt, tel ég það
varhugavert. Sama gildir um börn, innan
við 7—10 ára aldur, sem komið er fyrir
sumarlangt í sveit, meðal annars á barna-
heimilum. Það hlýtur að verða einhver
eyða í uppeldi þeirra.
Uppeldi er ekki hægt að taka í áföngum,
eins og t. d. kennslu. Það er óslitin röð at-
burða og áhrifa, sem í heild miða að því
að móta bamið, skapgerð þess og viðhorf