Alþýðublaðið - 20.02.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 20.02.1920, Blaðsíða 1
1! "I %• blaoi ö-efid ut aí ^lþýðuiloklcuuixa. 1920 Föstudaginn 20. febrúar 39. tölubl. Xeisarajramsalil. Khöfn 18. febr. &*ndamenn lýsa í ávarpi til •^oUendinga undtun sinni yfir að 1 frarnsalsneitun þelrra hafi ekki Verið tillögur viðvíkjandi varð- Ve'zlu keisarans eða óánægju íýst a glaspum hans. Fara þess á leit, a" HoIIendingar yfirvegi málið al nýj« og benda sérstaklega á hætt- Una. sern stafað geti af nærveru keisarans við þýzku landamærin, ** Hollendingar geti ekki gefið **g»lega trygging fyrir öryggi Evrópu. ^o*seta.emb»ttið í .£*ndavi]£junum autt? Rhöfn 18. febr. Símskeyti frá Loadon hermir, •að Wilson sé álitinn andiegur *"mingt. Búist er við, að þingið vsi yfir því, að framferði forset- aQs sé í algerðu ósamræmi við ^yöraarskrána og að forsetaem- ^ættið sé autt. forseti frakka. Khöfn 18. febr. ,j Frá París er símað, að Deschan- . *'. hafi í dag tekið við forseta- stöðunni ög s'é se'ztur að í Elysee y°rsetahöllinnj). Milíerand segir til ""álamyndá af sér á morgun. ^fbrotameitifirmr''. blöði Khöfn 18 febr. ^á Berlfn er símað, að vinstri en hægri blöðih ráðast á stjórn- ina og heirnta, að einoig þessum breyttu kröfum Bandamanna sé vfsað á bug. •hvefi ín séu|. yfirleitt ánægð með, r*Hg framsalsmálihu sé komið, ,M kemur enp viö'*. Þafj er gömul og góð venja í lýðfrjálsum löndum, þar sem al- mennur kosningaréttur er undir- staöa landsstjórnar, ao haft sé ná- kværnt eftirlit meö aðgerðum hennar. Dagblöðin haía þetta hlufc- verk ðSrum fremur, en því næst stjórnmálamennirnir. Er það ekki að ófyrirsynju, því að ráðsmenska sfcjórnarinnar fyrir þjóðina getur verið afdrifarík, og það eru pen- ingar borgaranna, sem stjórnin ver. Hér höfum við á stríðsárun- um heyrt misjafna dóma um að- gerSir stjórnarinnar í verzlunar- málunum, sérstaklega um stjórn landsverzlunarinnar. Hafa menn mjög skifst í flokka um hana. ÞaS er eðlilegt. Það er mál, sem öll- um kemur við. Harðastar árásir á landsverzlunina hafa gert kaup- menn og þeirra fylgifiskar, Jakob Möller í Vísi og Einar Arnórsson í Morgunblaðinu. Hefir kaupmanna- liðið svona mikinn áhuga fyrir því, að þessi atvinnuvegur, verzl- unin, sé rekinn sem bezt, eða er þaö eingöngu vegna þess, að þeim sjálfum hefir verið bægfc frá verzl- uninni með matvörurnar og land- ið haft hana á hendi? Hvenær finna kaupmannablöðin að atvinnu- rekstri einstaklinga, þó hann fari í handaskolum? Lítum nú á verzlunina á öðr- um sviðum. Þar era kaupmenn- irnir og útgerSarmennirnir í al- gleymingi. Fað ætti engin hætta að vera á, að þeir sprenghæfu 8ein- sfcaklingar" gerðu skissur. Hvern- ig sfcendur þá á því, aS einn bðfuðmaður þeirra greiðir ekkeit útsvar árið 1919? Hann kvað hafa gefið upp, aö hann hafi srórtapaS það Árt svo &ð ekkert væri að skafcta, nema tapið. En hamingjan góða, hvar er allur kaupmanna<- dúgnaðurinn? Á bæjarsjóður og landssjóður að gjalda þess, að einn stærsti atvinnurekandi landsins hafi ekki gefcað rekið atvinnuveg sinn með hagnaði, svo að almenn- ar þarflr fái sinn sjálfsagða hlut í þeim atvinnurekstri það ár? „ÞaS kemur engum við", segir Vísir og MorgunblaSið, vír því aS það er „einstaklingur", sem stjórnar þeim atvinnurekstri. Hvernig er um kjðtverzlunina? Sláturfélag Suðurlands hefir látið sér sæma, að viShaía verzlunar- aSferSir aeinstaklinganna". Þarf ekki áS minna bæjarmenn á, hvernig það félag píndi Keykvík- inga til að greiða á 5. hundrað krónur fyrir kjöttunnuna í hausfc sem leið. Vegna þess hve hóflaus- ar kröfur íélagsins voru fcil er- lendra kaupenda, hefir það enn ekki getaS selt nema lífcinn hluta kjötsins, og verðið er sílækkandí. Nú getur það ekki fengið meira en hálffc 3. hundrað krónur fyrir tunnuna ýtra. Árangurinn af þe3s- ari stjórn kjötverzlunarinnar er tap fyrir landið í heild sinni, svo að skiftir miljónum. Um þetta þegja Vísir og Mgbl. að mestu. Því aS þó aS þeim sé ekki vel viS fólagiS, sem er samvinnufélag bænda, þá álíta þau háskalegt að skifta sér <af veralun annara en hins opinbera. Það kemur eng- nm við. . En það sem Vísi og Mgbi. fell- ur verst við Slátúrfél. Suðurlands, «er þ6 einmitt eina bótin í þessu máii. Sláturfélagið er samvinnn- félag, en ekki «instaklingareksturr og þess vegna gæti bændastéttin komið lagi á stjórn félagsins, svoi að hætt verði að fara eftlr'fýrir*- mynd kaupmanna, að bralla' með kjötið, en kjötsalan verði rekin. með hagsmuni allrar- þjöðatírittát fýfir augum. En verði bænðastéfcti- in óiáanlég til að laga'kjötyerzl1-

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.