Bjarki


Bjarki - 24.12.1902, Blaðsíða 6

Bjarki - 24.12.1902, Blaðsíða 6
6 £r blómin fölnuðu, —o— Litfögur lilja lögst er nú í dvaia, þagnaður heiðlóar saungur svás; dauft er til fjalla, fuglamergðin horfin, þar að eins krúnkar krummi hás. Hnípinn er skógur, hlíðar orðnar bleikar, fölnuð grösin á grundum öll; hjarðir á heiðum haldasf ei við leingur, hnjúkar og dalir hyljast mjöll. Fossar og lækir, fögru sumar-ljóðin áður sem kváðu og kváðust á, veltast nu áfram ógurlega þrúngnir, ógn felur í sjer aldan há. Uti við unnir aidan háa svellur, brýst um við kletta og breiðan sand, skekin af nöprum norðan- sterkum gjósti, bátum og mönnum bruggar grand. Svona er skrautið sumarsins hið blíða allt að hverfa og hníga’ í dá; náttúran gjörvöll geingur nú til hvíldar, dagsljósið óðum dvína má. * * Einnig svo hverfur æsku- blíða vorið, ekkert því stöðugt á storðu er. En gráttu ekki, únga prestskona! Hlustaðu á stormhvininn eins og freisissaung! Hann er vinur þinn og sýngur jrjer sólbjarta framtíð; hann fyllir seglin til heimfarar þinnar til Noregs og þar finnur þú aftur móður þína. Hann brýtur af þjer hlekkina, þirlar burt sorgum þínum. Hræðstu ekki snjójeiin; þau munu að síðustu iíða niður mjúkt og hægt og verða líkhjúpur hins aðgerðalausa lífs sem þú hefur lifað þarna á sljettunni, líkhjúpur sorga þinna og leiðinda. Hlustaðn eftir. Það er liksaungur fortíðar þinnar og vöggukvæði framtíðarinnar. Morguninn eftir var hreinviður en kalt. Prests- konan hafði lítið sofið um nóttina, en hugsað margt. Hún fann, að ef ekki raknaðí bráðlega úr þessu, gæti hún ekki borið jaað. Hún var uppgefin af því sálar- stríði, sem hún hafði átt í. Þá heyrði hún fótatak margra manna niðri í stiganum. Þeir námu staðar utan við dyrnar og töluðu hljótt saman. Loks var hurðinni lokið upp og Gunnar á Haugum kom inn. Hann var hátíðiegur á svip og alvarlegur. „Það er skylda mín, þótt sorglegt sje " sagði hann. Prestskonan hljóp til hans og greip í handlegginn á bonum. B J A R K I. Vonirnar deyja, daprast gleðisunna, rósemi hjartans og friður fer. Aumt er að líta æskumann í blóma ángraðan fella ángurs tár, einmana ráfa yfir lífsins brautir vinarlausan sín vænstu ár. En þetta skeður af því hjer á jörðu mislynd er gæfan og mörgum hál, og margt eitt hjarta, hugljúft er virtist, reynist, því miður, tryggðlaust tái. Ben. Þ. Gröndal. Sagan af Hróbjarti Hetti Og kðppum hans. Streingleikasaga frá 13. öid. Samansettá norrænu eftir fornum streingleikakvæðum enskum, úngum mönnum og gömlum til skapfelllegrar skemtunar af Jóani Austfirðíng. Þessi bók kom út í Rvík í fyrra og er, eins og segir í fyrirsögninni, rituð eftir enskum þjóðkvæðum um Hróbjart Hött (Robin Hood). Hann er álíka þjóðhetja hjá Einglendíngum og Grettir hjá okkur og var uppi á 13. öld. Eiga Einglendíngar fjölda af kvæðum og þjóðsögum um hann. Sum eru æfagöm- ul, en síðan hefur hlaðist utan um þau ýmislegur þjóðsagnaskáldskapur. Einglendíngar hafa miklar mætur á æfintýrunum um Hróbjart Hött. Þessi þýðíng er gerð af Jóni Ólafssyni og heíur hann haldið henni í riddarasögustíl og tekist það vel frá upphafi til enda. Þetta ri ddarasögumál kast- ar íslenskum blæ yfir frásöguna og gerir hana fyrir „Segðu strax hvað það er, án nokkurs fortnála", sagði hún með ákefð. „Presturinn er orðinn úti", sagði Gunnar og gleymdi að halda við hátíðasvipnum. „Hann hlýtur að hafa ekið í hring hvað eftir annað, því þeir fundu hann lángt frá veginum úti á sljettunni. Bæði hest- urinn og hann eru dauðir, Presturinn sat í kerrtmni og hjelt taumnum í hendinni, þegar þeir fundu hann. I öðrum vetlíngnurn fundu þeir þennan miða." Hann rjetti prestskonunni miðann. Þetta var þá lausnin - hin hræðilega lausn á því, sem hún hafði svo leingi lnigsað um. Hún studdi sig við borðröndina og það var nærri liðiðyfir hana. Hún kastaði auga á brjefið og á því stóð skrifað ineð óljósri blýantsskrift: „Það er ófrávíkjanleg sannfær- íng mín, að kápan hafi verið úr úlfaldahári." Endir. íslenskum augum eðlilegri en ella hefði orðið, af því að efnið er fornt og líkist efni riddarasagnanna gömlu. Bókin er skemtileg og vel va)in handa börnum og únglíngum til lesturs. Hún er 132 bls. í litlu broti og útgáfan vönduð. 'Z’---<S^v'~''e> Niels R- Finsen- Nýlega er komin út í Khöfn bók eftir hann um ljós- lækníngar og árángurinn sem til þessa hefur orðið af þeim. Titillinn er „Om Belcæmpelse af Lupus vulga- ris" og bókin er gefin út af Gyldendals bókaverslun. Hún er með mörgum myndurn af sjúklíngunum fyrir og eftir læknínguna og „eru þær," segir „Poli- tíken," „ljós vottur um, hve blessunarrík áhrif upp- götvun Finsens hefur haft fyrir hina mörgu lúpus- sjúklínga sem voru hjer í landinu fyrir 6—7 árum, Og myndirnar sýna ljóst, hve Iækníngaaðferð þessi er ágæt í alla staði, svo að undarlegt má vírðast að hver þjóð um sig skuli ekki hafa komið upp hjá sjer ljóslækníngaspítala, þar sem ljóslækníngar Firi- sens eru nú orðnar kunnar læknum og vísindamönn- um um allan hinn mentaða heim. Síðan í nóv. 1895 hafa 804 sjúklíngar verið á spít- alanum. Af þeim ’nafa - þegar undanteknir eru um 50, sem farið hafa burt af spítalanum áður en tími þeirra var útrunninn — 94 pc. feingið meiri eða minni bætur á sjúkdómi sínum. Þeir sem eingar bætur hafa feingið eru menn sem búnir hafa verið að gánga með sjúkdóminn í 10—50 ár. Á þeim hefur hann verið orðinn svo magnaður, að hann er ólæknandi." Blaðið skýrir einnig frá, að innan skamms sje væntanlegt frá Finsen síórí rit um ijóslækníngarnar. <§*&<>■ Fisksalan erlendis- — o— Fisksöluhorfur í útlöndum eru, sem stendur, allt annað en glæsllegar. Það er sama sagan sem í fyrra, að fiskurinn fer að falla þegar fram í ágúst kemur, einmitt þegar íslenski fiskurinn fer sem óðast að berast á marka- inn. Þetta nær einkum til Spánarfisksins, og eru orsakirnar samtök fiskikaupmanna í Barcelona. Eins og kunnugt er gerðu þeir, fyrir 2—3 árum, þann samning við verslunarfjelagið Copeland og Berrie í Lieth, að fjelag þetta skyldi kaupa fisk fyrir þá hjer á landi, og halda úti fiskiskipum fyrir þeirra reikning, og er það hin svonefnda »Asgeirs Sigurðssonarút- [ gerð.» Inn í samtök þessi hafa kaupmenn í Barce- j lona gert sjer mjög mikið far um að fá sem j flesta, helst alla meiri háttar fiskikaupmenn á Spáni, og er tilgángurinn sá, að geta svo sjálfir skapað markaðsverðið, og gætt þess, að i hafa það sem lægst. Enn sem komið er hafa þó kaupmenn í Bylbao staðið fyrir utan samtök þessi, og i það eru þeir, sem keyft hafa megnið af mál- j fiski þeim, er þegar hefur verið seldur til j Spánar. Barcelona-kaupmennirnir láta sjer á hinn bóginn mjög hægt, og vilja ekki kaupa, nema 121 120

x

Bjarki

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarki
https://timarit.is/publication/28

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.