Bjarki


Bjarki - 24.12.1902, Blaðsíða 6

Bjarki - 24.12.1902, Blaðsíða 6
£r blómin fölnuðu. Litfögur lilja lögst er nú í dvala, þagnaður heiðlóar saungur svás; dauft er til fjalla, fuglamergðin horfin, þar að eins krúnkar krummi hás. Hnípinn er skógur, hlíðar orðnar bleikar, fölnuð grösin á grundum öll; hjarðir á heiðum haldast ei við leingur, hnjúkar og daiir hyljast mjöll. Fossar og lækir, fögru sumar-ljóðin áður sem kváðu og kváðust á, velíast nú áfratn ógurlega þrúngnir, ógn felur í sjer aldan há. Uti við unnir aldan háa svellur, brýst tim við kletta og breiðan sand, skekin af nöprum norðan- sterkum gjósti, bátum og mðnnum bruggar grand. Svona er skrautið sumarsins hið blíða allt að hverfa og hníga' í dá; náttúran gjörvöll geingur nú til hvíldar, dagsljósið óðum dvína má. Einnig svo hverfur æsku- blíða vorið, ekkert því stöðugt á storðu er. BJARKI.________________ Vonirnar deyja, daprast gleðisunna, rósemi hjartans og íriður fer. Aumt er að líta æskumann í blóma ángraðan fella ángurs tár, einmana ráfa yfir lífsins brautir vinarlausan sín vænstu ár. En þetta skeður af því hjer á jörðu mislynd er gæfan og mörgum hál, og margt eitt hjarta, hugljúft er virtist, reynist, því miður, tryggðlaust tál. Ben. Þ. Gröndal. Sag-an af íiróbjarti Hetti og kðppum hans. Streingleikasaga frá 13. öid. Samansettá norrænu eftir fornum streingleikakvæðum enskum, úngum mönnum og gömlum til skapfelllegrar skemtunar af Jóani Austfirðíng. Þessi bók kom út í Rvík í fyrra og er, eins og segir í fyrirsögninni, rituð eftir enskum þjóðkvæðum um Hróbjart Hött (Robin Hood). Haun er álíka þjóðbetja hjá Einglendíngum og Orettir hjá okkur og var uppi á 13. öld. Eiga Einglendíngar fjölda af kvæðum og þjóðsöguni um hann. Sum eru æfagöm- ul, en síðan hefur hlaðist utan um þau ýmislegur þjóðsagnaskáldskapur. Einglendíngar hafa miklar mætur á æfintýrunum ttm Hróbjart Hött. Þessi þýðíng er gerð af Jóni Olafssyni og hefur hann haldið henni í riddarasögustíl og tekist það vel frá upphafi til enda. Þetta ríddarasögumál kast- ar íslenskum blæ yfir frásöguna og gerír hana fyrir 120 En gráttu ekki, únga prestskona! Hlustaðu á stormhvininn eins og frelsissaung! Hann er vinur þinn og sýngur þjer sólbjarta framtíð; hann fyllir seglin til heimfarar þinnar ti! Noregs og þar finnur þú aftur móður þína. Hann brýtur af þjer hlekkina, þirlar burt sorgum þínum. Hræðstu ekki snjójelin; þau munu að síðustu líða níður mjúkt og hægt og verða Iíkhjúpitr hins aðgerðalausa lífs sem þú hefur lifað þarna á sljettunni, líkhjúpur sorga þinna og leiðinda. Hlustaðu eftir. Það er líksatingur fortíðar þinnar og vöggukvæði framtíðarinnar. Morguninn eftir var hreinviður en kalt. Prests- konan hafði lítið sofið ura nóttina, en hugsað margt. Hún fann, að ef ekkí raknaði bráðlega úr þessu, gæti hún ekki borið það. Hún var uppgefin af því sálar- stríði, sem hún hafði átt í. Þá heyrði hún fótatak margra manna niðri í stiganum. Þeir námu staðar utan við dyrnar og töhtðu hljótt saman. Loks var hurðinni lokið upp og Gtttinar á Haugum kom inn. Hann var hátíðlegttr á svip og alvarlegur. „Það er skylda mín, þótt sorglegt sje - " sagði hann. Prestskonan hljóp til hans og greip í handlegginn á bonum. 121 „Segðtt strax hvað það er, án nokkurs formála", sagði hún með ákefð. „Presturinn er orðintt úíi", sagði Gttnnar og gleymdi að halda við hátíðasviputtm. „Hann hlýtttr að hafa ekið í hriug hvað eftir annað, því þeír fundu hann lángt frá vegiimm úti á sljetttmni. Bæði hest- ttrinn og hann eru dattðir. Presturinn sat í kerrunni og hjelt taumnum í hendinni, þegar þeir ftindu hann. I öðrum vetlíngnum fttndu þeir þennan miða." Hann rjetti prestskonunni miðann. Þetta var þá lausnin - hin hræðilega lausn á því, sem hún hafði svo leingi httgsað um. Hún stttddi sig við borðröndina og það var nærri liðiðyfir hana. Hún kastaði attga á brjefið og á því stóð skrifað með óljósri blýantsskrift: „Það er ófrávíkjanleg sannfær- íng mín, að kápan hafi verið iir úlfaldahári." Endir. e-e_i <v;ú íslenskttm augum eðlilegri en ella hefði orðið, af því að efnið er fornt og líkisi efni riddarasagnanna gömlu. Bókin er skemtileg og vel va)in handa börnum og únglíngum til lesturs. Hún er 132 bls. í litlu broti og útgáfan vönduð. Niels R. Finsen. Nýlega er komin út í Khöfn bók eftir hann um ljós- lækníngar og árángurinn sem til þessa hefur orðið af þeim. Titillinn er „Om Bekæmpelse af Lupus vulga- ris" og bókin er gefin út af Gyldendals bókaverslun. Hún er með mörgum myndum af sjúklíngunum fyrir og eftir læknínguna og „eru þær," segir „Poli- tíken," „ljós vottur um, hve blessunarrík áhrif upp- götvun Finsens hefur haft fyrir hina mörgu lúpus- sjúklínga sem voru hjer í landinu fyrir 6 — 7 árum. Og myndirnar sýna ljóst, hve lækm'ngaaðferð þessi er ágæt í alla staði, svo að undarlegt má vírðast að hver þjóð um sig skuli ekki hafa komið upp hjá sjer ljóslækníngaspítala, þar sem ljóslækníngar Fin- sens eru nú orðnar kunnar læknum og vísindamönn- ttm um allan hinn mentaða heim. Síðan í nóv. 1895 hafa 804 sjúklíngar verið á spít- alanum. Af þeim hafa — þegar ttndanteknir eru um 50, sem farið hafa burt af spítalanum áður en tími þeirra var útrunninn — 94 pc. feingið meiri eða minni bætur á sjúkdómi sínum. Þeir sem eingar bætur hafa feingið eru menn sem búnir hafa verið að gánga með sjúkdóminn í 10—50 ár. Á þeim hefur hann verið orðinn svo magnaður, að hann er ólæknandi" Blaðið skýrir einnig frá, að innan skamms sje væntanlegt frá Finsen stórt rit ttm Ijóslækníngarnar. Fisksalan erlendis — o--- Fisksöluhorfur í útlöndum eru, sem stendur, allt annað en glæsilegar. Það er sama sagan sem í fyrra, að fiskurinn fer að falla þegar fram í ágúst kemur, einmitt þegar íslenski fiskurinn fer sem óðast að berast á marka- inn. Þetta nær einkum til Spánarfisksins, og eru orsakirnar samtök fiskikaupmanna í Barcelona. Eins og kunnugt er gerðu þeir, fyrir 2 — 3 árum, þann samning við verslunarfjelagið Copeland o^ Berrie í Lieth, að fjelag þetta skyidi kaupa fisk fyrir þá hjer á landi, og halda úti fiskiskipum fyrir þeirra reikning, og er það hin svonefnda »Ásgeirs Sigurðsuonarút- ( gerð.» Inn í samtök þessi hafa kaupmenn í Barce- lona gert sjer mjög mikið far um að fá sem fiesta, helst alla meiri háttar fiskikaupmenn á Spáni, og er tilgángurinn sá, að geta svo sjálfir skapað markaðsverðið, og gætt þess, að i hafa það sem lægst. Énn sem komið er hafa þó kaupmenn í Bylbao staðið fyrir utan samtök þessi, og það eru þeir, sem keyft hafa megnið af mál- fiski þeim, er þegar hefur verið seldur til j Spánar. Barcelona-kaupmennirnir láta sjer á hinn bóginn mjög hægt, og vilja ekki kaupa, nema

x

Bjarki

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarki
https://timarit.is/publication/28

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.