Bergmálið - 23.10.1899, Blaðsíða 2

Bergmálið - 23.10.1899, Blaðsíða 2
BERGMÁLIÐ, MÁNUDAGINN 23. OKTÓBER 1899. GEFID UT AD GIMLI, MANITOBA I PSBHSSMIE3V „S TT -íi. T7--A-. Ritstjóri (Editor): G. M. Thompson. Business Mauager : G. Thoksteinsson r 1 ár . $ 1,00 BERGMALIÐ kostar: ( 6 nján.... $0,50 (3mán. $0,25 Borgist fyrirfranx. AUGLÝSINGAR: Smá auglýsingar í eitt skifti 25 cents fyrir 1 þuml. dálks- leugdar, 50 cents um mánuðinn A stærri auglýsingar, eða auglýsingar um lengri tíma, afsláttur eftir samningi. Viðvíkjandi pöntun, afgreiðslu og borgun á blaðinu, snúi menn sér til G. Tiiorsteinssoxak, Goili. Utanáskrift til ritstjórans er: Editor Bergmálið, P. O. Box 38, Gimli, Man. og kærleikurinn græðir hvert sár; sjálfsþóttinn og reiðin stenzt ekki til- ijt lians. Aðfinningor kærleikans hafa lieldur ekki hátt um sig, um- vöndun hans við einstaklinginn for ekki víða, hann lætur sem allra fæsta heyra þœr. Sá sem finnur að við aðra og setur út á þá, tíl þess að svala reiði sinni og óvild, einmitt í því skyni að lítils- virða þá og særa tilfinningar þe.irra, er óhrcinlyndur. Hann er rniklu óhreinlyndari en liinn, sem ai vægð við tilfinningar annara lætur það ósagt, sem hann þó finuur að er satt og má- sko þyrfti að segjast. Það þarf sanngöfugt hjartalag og mikið siðferðislegt þrck til þess að um mann verði sagt með sanni, að maður sé hreinlyndur. Algert hrein- lyndi cr hugsjón, or skín fyrir aug- um vorum í Jjóma eílífrar fegurðar, en jafnvel meðan vér dveljum hér á jörðunni, getur hugur vor ekynjað eilífa fegurð og nálgast, þann iieim guðs dýrðar, þar sem andinn á sit.t sanna heinikynni. Ó. J. —,,Eramsókn“. Samtíning-ur, (Eftir J ó v i). (Niðurlag). Blandaðu fræíð með smáu sagi, láttu það svo í blikkfat nálægt ofu- inum, heltu dálitlu af volgu vatni yfir það, og legðu svo vota dulu yfir fat- ið, svo að rakinn haldist í því, hrærðu við og viðífatinu og láttu það hafa jafna velgju og raka í 5 eða 6 daga, þá munu fræin fara að spíra, og sést þá dálítill hvítur depill í endannm á fræinu, það eru spírurnar. Undir eins og spírurnar Loma í Ijós á að sá fræinu, sé það látið híða, vaxa út úr spírunni svo smáir frjóangar, að þeir sjást ekki með berum augum, hrotna þvíaf um leið ög sáð er og eyðileggja frækoruið að nokkru eða öllu leyti. Tóbaksfræi, blönduðu með sagmylsnu, er mjög hægt að sá jafnt, því sagið sézt ofan á moldinni. Sumir sá fræ- inu þurru og blanda það með ösku eða sandi, en þá þarf það lengri tíina til að koma upp. Þegar húið er að sá fræinu, sem ekki má vera sáð þykt, getur maður velt léttri, sívalri spítu yfir reitinn, ef moldin er þur, vökva svo reitinn með volgu vatni, og endurtaka það svo oft, einkum fyrstu vikuna, aðyfir- borð hans verði aldrei þurt. Sé kalt veður, verður að hafa léreft yfir reitn- uin að kvöldinu, nóttunni og morgn- inum. Þegar jurtirnar eru orðnar svo stórar að þær þokja yfirborð reitsins, má taka léreftið af, efekki er hœtta á ferðum með frost. Reiturinn þarf jafuau að vera rakur og laus við alt illgresi. Hvermg sem jarðveginum er varið, þarfað plægja, herfa og velta hon- 11115 vel> sv° áburðurinn blandist sem bezt ofan í. Efjarðvegurinn er djúp- ur, plægist liann djúpt, sé hann gruun- ur, þá grunt. Ef jörðin er uý og óbrúkuð, þarf að ]>Iægja að haustinu, að ininsta kosti 8 þuml. djúpt. Þétta leirjörð veröur að herfa vel og helzt að blanda hana með sandi. Ef láglend og loír- kend jörð or ekki vel mulin, verður of mikið gúmmí í tóbalanu, einkum í votsömu sumri. I-Iaustplægt land verður að plægja aftur að von'nu, og plægja þá áburð- inu 4- þuml. ofan í moldina. Tóbaks- akur gctur vart orðið of feitur. Sum- ir strá léttuni áhurðj ofan á moklina ofur þunt, uugjurtunum til næringar. Gróðursetji maður Havana-tóbak, rúmast 64 raðir á ekrunni, verða þá 125 jurtir í hverri röð, 20 þuml. á milli hverrar jurtar, en 38 þuml. milli raðn, eða alJs á ekrunni 8000 jurtir. Hafi rnaður 3 fet niilli raða og 18 þuini. á milli hverrar jurtar, koinast 9730 á hvorja ekru. Ef að 5 jurtir af þurkuðum Havana-hlöðum gera eitt pund, þá fást 1946 pund af ekrunni. Reynslan hefir sýnt að hezta og fínasta tóbakið fæst, ef menn gróð- ursetja heldur þétt, hér um bil 9000 á ekru. A þann hátt geta menn, ef lánið er moð, fengið eins gott tó- hak og „Sumatra wrappers1'. Jurtirnar verður að gróðursetja und- ir eins og þær eru mátulega stórar. Bíði þær of leugi í reitnura, svo að þar verði of þröngt um þær, verða þær langar og mjóar, og verður þá erfitt úr því, að fá þær til að vaxa eðlilega. Sóu l'aðirnar áakrinum þurr- ar, verður að vökva þær, gera svo 4 þuml. djúpa liolu með tréstaut og setja jurtina varlega ofan í hana. Havana-tóbak ætti að gróðursetja fyrri hluta júnímánaðar. Það þarf frá 75—90 daga til að þroskast. Þegar jurtirnar eru fluttar úr reitn- mn, verður að gegnvæta hann og taka þær upp með gaffa), halda svo jurtinni beinni og dýfa rótinni ofan í vatn, þegar vatuið er sigið af henni er hún )ögð í körfu og snúi rótin niður; sé þurkur, er gott að vökva blöðin ögn. Gróðursetja verður jurt- iraar þegar 10—15 mínútur eru liðu- ar frá því akurreinin var vökvuð, eða áður en moldin þornar. Ekki er vert að vökva jurtirnar strax á eftir að þær eru gróðursettar. Gróðursettu ekki stórur og smáar jurtir saman. A mögrum akri skal gróðursett þéttara en á foituni. Eklci má þrýsta moldinni fast að þeim. Þó að jurt- trnar visni á daginn í sólarhitanum, ná þær sér aftur að nóttuuni, ef jörð- in að eins er íök. Þegar blöð jurtannp eru ámóta stór og silfurdollar, eru þær mátulegar til flntniugs. Beztar eru þær sem hafa fjölblaðaðan topp. Þær löngu og mjóu eru 1 ítu nýtar. Sé viðvarandi þurkur eftir að jurt- irnav eru fluttar, verður að vökva þær. Það er notahezt, á þann hátt, að gera ofur litla lægð í moldina kring um jurtina og hella þtr í cinni mörk; þegar vatnið er sigið niður, ýtir mað- ur moldinni að jurtiuni aftur. Tvær siíkar vökvanir eru nægar, enda þótt viðvarandi þurkar séu. Oft íisækja Cutworms tóbaksakra, en á morgnana sneimua má finna þá og drepa. Allai skemdar jui'tir verð- ur að taka tipp og gióðurselja aðrar, á meðan tíminn leyfir það. Alt iilgresi verður að tína hurt úv akrinum. 11 fi maður hvorki tóbaks- eða mais-kultivator, er bezt að hrúka hóf til að höggva illgresisræturnar sundui' í moldinni og sjá jafnframt um að inoldin sé laus í k'ing um Vilji „inark“ ásækja jurt- irnar, verður að drepa hann. Hann er oftast auðfundinn, annaðhvort á jurtinni eða í moldinni kring um hana. Það er grænn orrnur, alt að 4 þuml. langur og tæplega eins dig- ur og venjulegur vindill. Undir eins og hlómknappar fara að gera vart við sig, skaltu brjóta legginn fyrir neðan 5 eða 6 blaðið. Það er mikill vandi að toppa tóbak, og er reynslan í því falli sá eini kennari sem dugar. Ef maður 'er hræddur vtð frost og jörðin ei' mög- ur, þá er bezt að toppa neðarlega. Æft auga og næma fingur þarf til þess, að vera viss um nær tóbak er hæft til nppskeru. Þó eru tvö merki sem alment eru talin ugglaus: ljós- grænir blettir á blöðunum, og að legg- urinn brestur svo í heyrist þegar hann er beygður milli fingranna. Tóbak með þesstim merkjum ætti strax að höggva. Áður en jurtin er höggv- iti, vei'ður að skera af alla anga, ann- ars vefjast blöðin um þá um leið og þau þorna, og nást varla aftur. Til að höggva tóbak með er brúkaður huífur, í laginu sem hálfur hófur, með 18 þuml. löngu skafti. Höggva verður fast niður við mold. Leggja skal blöðiu á akurinn með varúð, svo þau ekki brotni. Þegar blöðin eru þur oða visin, leggur maður 4 raðii- samaa, með 20—30 jurtum í hverri, ei' liggja hver ofan á anuari. Þegar troða skal jurtunum á rim, verður maðui' að hafa tóbakshest, og er haun þannig tilbúinn : Maður festir 2 horð, 4 f'eta löng, á öðrum endanum, við 7 fetalangan Scantliug, en lætur hinn endann hvíla á jörð- inni, svo býr maður til mátulega holu í Scautlinginn til að setja rimina í. I annau enda í'imarinuar rekur maður mjóan brodd og heiir hlikkhólk um emlann svo ekki klofni. Þenna hrodd rekur maður svo í gegnum rótarenda jui'tarinnar, og' má þaanig smokka 5 eða 6 síórum jurtum á hvern hrodd, fleiri ef litlar eru. Ekki er vert að höggva tóbak fyr eu k 1. 2 á daginn, og þá ekki roeira eti svo, að því verði komið í hús að kveldinu eða á rimar úti á akrinum. Ekki skal liöggva tóbakið vott, hvorki af dögg né 'ogni. I kofanum þuvfii að vera 7-8 þuml. milli hverrar riniar. Rótarendinn snúi upp þá þ>ð er horið inn og mega hlöðin livergi við .koma. Stærð kofans fer eftir lóbaksupp- skeruuni. Ekki má hann leka, en loft þ uf að geta leikið um hann eD 114 jurtirnar.

x

Bergmálið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bergmálið
https://timarit.is/publication/29

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.