Freyja - 01.01.1902, Síða 9

FUEYJA
'ifcV
Eirikur fiansson
X. KAPiTULI.
■Höfundur ./. M. BJARNASON.
Senp jrtlabladi FREYJU. |
3ees66€€e«ee€ee«€6€e€«iée«n;€6«e«6eeeeee««€€6fe««««€««
■„Floyinu crtusaiU til sólu
' er sortnar hið neðru."
—JÓNAS HALLGRIMSSON;
„Þeijar. blóðið er heift or/ hjurtuð er.umjt,
er liœgt að /reiatust, eueigru jþumjt."
JÓN ÓLaFSSON.
,,Kuin yndið initt blíðasta, Irezta'.
í.fuðtni tnér fel
þú vuiuja þinn vel."
—HÁNNES HAFbTÉIN
H'enárick Trcnvip varð rafer samíerða til Halifax. Við koinunx þanff-
þrein dðgam Aðar un kennslan byrjaði við Ðalliouse-slcðlaun. En það
oitti ekki fyrir mérað ligg.ja, að koma þar iitn fyrir dyr það haust, því
kvðldið, semég kom hciiu, var herr* Sandford að verða hættulega veik-
»ar. Hann hafði fundið tii lasieika uokkra undanfarna daga, en húfði
þó allt af veitð við atarf sitt. Morguninn eftir að feg kom heim, vaCr hann
íillu veikari en kvðldið fyrir ilann fór að sðnnu til vinnu sinnar þann
tlag, en kom heim aftur nokkru fyrir hádegi. ,,Ahum!“ sagði lierra
Sandford, „þ ið er einhver drungi yfir hðfðinu íi mér, og mér er hejtt—
mjðg svo-“ Við frh Sandford si-um það glðggt, að hann var meira en
2ítið veikur, og brðum við hann að hátta ofau í rúiu, og gjðrði hann það
ioks eftir marg-itrekaðar bænir okkar. Eg fár svo undir eins og s<»tti
læknir, sem var gðður vinur Sandfords fólksins. Hann sat lengi hj&
herra Satidford, og var mjög alvörugefinn, þegar hann kom 6t frá hon-
um aftur.
,,Er hann hættulega veikur?“ sagði ég við læknirinn.
,,Hann er veikur," sagði læknirimi. „En farðu nú yfir f lyfjabfiðina
með þetsua scðií og komdu fljótt aftur með meððlin.**..
Egfór undireins og sótti meððiin. ’
Herra Sandford hnignaði mjðg, þegar á daginn leið. Læknirinn
kom aftur um kvöldið og dvaldi góða stund, og þegar hann fór. var