Freyja - 01.01.1902, Blaðsíða 23

FREYJA
ar>i
þú hefur nú vakað um margar aldir,
vonað og beðið bjargföst og blíð
l>etri og sælli stunda.
Þótt lemji þig stundum hretin hörð
þá hefurðu mikinn ogfrjófgan svörð.
cf tnenn þínir vinna þá munu þeir finna
matforða nægann og gull í jörð,
ef þeim er ei lagið til fjársjóðsfunda,
það framandi bíður munda.
Island, vor móðir, vör yrkjum þér ijóð,
vér unnum þér licitt tneð þjóðræknisblóð
í æðum, rætast f vii þér vildum
þá von.sem þér brást,láta tryggð við þig sjást.
Vér þráutn að viðhalda þjóðerni og tungu
þín vegna, móðir, vér börnin þin ungu
geymurn þinn forna feðra móð,
þótt fjárskort og kúgun ei þyldum.
Vor h.jörtu berjast af ættjarðar ást,
þeirrri elsku' er í þjóðinni fyr ei sást,
í gegnum strauminn og stríðið og glauminn
itér stendur sú tryggð, sem aldrei brást.
Vér fyllumst endurminningum mildum,
vér mununt þann dag er við skilduin.
Lif og þróast/ Ef þekking er nóg
og þrekið æfir, sem fyr á þér bjó,
og fólk þitt tengist bræðra böndum,
l>urt hverfur nauðung og volæði og graml
Á vormorgni aldar lát vaska sveina
á völlinn fylkjast og kraftana reyna.
Skal auðlegðin rnikla í Islands sjó
ætluð fjarskyldum höndum?
Lát börnin þín hætta að biðja um auð.
þeim ber það sjálfum, að vinna sér brauð.
Og frelsi’ er ei arfur, það fæst með starfi,
án frelsis er þjóð hver beygð og dauð.
Megi það flytjast frá fjarlægum löndum
Frón, að þínum ströndum!
Erl. Júl. Ísleifsso.v.