Freyja - 01.01.1902, Síða 29

FHKYJA
257
Þau fóru þá út úr herbergiuu, var hann á undan ofan stigann og út
göngin. Þegar hann var í þattn veginn að «]»na stofuhurðina, leit iianu
•aftur tál að sjá hvað Rósalfu liði, því hann heyrði ekki til heutiar áel'tir
sér. Sá iKtnn þá að hún haUaði eér föl og skjálfandi upp að stiga stólpan-
<ura. Hún var svo föl @g dauðaleg að hann tlýtti sér þangað, tók í liönd
ðienuar og sagðh'
„Uósatlíaf"
,,S.istu hana?''‘ sagði llásalia með titrandl rödd.
„fíansi, li\>erjiL?'‘ sagði lairóninn.
,,Hana ntóðtir tnína,“ svaraði niærin óttaslegin.
Baróninum, seim ekki hafði of hreina satuvizku og var hjátrúnr-
Sullur að eðlisfari varð heldur en ekki felmt við, og spurði því áfergju-
Oega:
,,Hvjtð — hvað sagði hún.’“
„Eg sá hana núna, eins og ög si hana I nðtt og f morgun, þegar ég
Ikotn hingað si ég hanaéins glfggt og égsé þig.“,
Rósaiía gneip háðutn hönd.ntu fyrir augtt sér og titraði sctn strá fvr-
ir straumi. Taagakerlt hettnar var veikl;tð itf langvarandi sálar ufraun.
Og þess vegna v ar hún svo mótÆækileg fvrir ofsjónir.
„Þú sagðir að þú hefðir hevrt hana tala. Hvað sagði hún/ Segðn
anér hvað hún sagði?“
„Ó, það roru að eins drauinsjónir sjúkrar sáiar,“ svaraði hún og
tandvurpaði,
„En hvað fannst þér hún segia/“
„Hún sagðu Óttastu ckki, því máttur kærlcikans nmkringir þig og
vakir ytir þér.“
.-.Og þú varst hrædd við þetta/ Mig dreytudi haua Hka og hún sagðk
En það gjörir ekkert, við skulum koma.“ i *
„Húu sagði líka, aðvngili dauðans vseri nærri mér,“ sagði Ilósalía
8ágt.
„Hvaðl Eininin {mð sem hún sagði vfö tnig. En þetta er allt sanian
ímyndun—dranmur, ©g ekkeri annað. Við skulum koma strax,“ sagði
ilmróninn, setn nú var algjðrlega búinti að ná sér.
„Viltuekki hiífa mér?“ sagði Rósalía í bænar rðm.
„Hiífa þér,“ cndurtók baróninn. Eg bélt þú hcfðir reynt það tii
hlýtar. Kotndu strax, tíininn flýgur.“
Þegar Rósalía sá föður sínum bregða svo, vonaði hún að vinna svig
■á honum. En það brást Af þvi hann sjálfan dreýmdi draum, seni liálf
skelkaði lianu, hafði hann forvitni á að vita iivað hana hcfði dreymt og
hvað hún hefði séð. Þegar forvitui hans var fullnægt, Var hann ánægð.
air, þvl væri nokkuð í draumnum um engil dauðans hlyti það að ciga
við Rósalíu, og þessa söinu skoðun hafði Ró.salía sjáJf.